سرود کریسمس [A Christmas Carol]. معروفترین قصهی عید نوئل چارلز دیکنز1 (1812-1870)، نویسندهی انگلیسی، که در 1843 منتشر شد. اسکروج2 پیرمردی خسیس، شب قبل از عید نوئل (کریسمس)، به دیدار شبح مارلی3 شریک سابق خود، نائل میشود. شبح به او میگوید که تعدادی از اتفاقات زمان گذشته و حال و آینده را خواهد دید: و این هشداری است که اگر زندگی خود را هرچه زودتر تغییر بدهد، چگونگی مرگ خود را نیز خواهد دانست.
![سرود کریسمس [A Christmas Carol] چارلز دیکنز](/files/164053268835813657.jpg)
اسکروج بلافاصله عوض میشود و صبح روز نوئل کاملاً مرد دیگری از آب درمیآید: بوقلمونی برای کارمند خود باب کراچیت4 که همواره با او بدرفتاری کرده است، میفرستد و از شرکت در امور خیریه، به مناسبت عید نوئل، اظهار خوشوقتی میکند و رفتار پیرمردی مردمدوست و باسخاوت در پیش میگیرد. قصه، نوعی افسانهی اخلاقی است و نتیجهای که از آن گرفته میشود در سخنان شبح نهفته است: «از هر انسانی خواسته شده است که روحی که در بدن اوست پشت سر همنوعانش در گشت و گذار باشد، و اگر این روح، در زمان حیات خود به این شکل از بدن خارج نشود، محکوم است که این کار را بعد از مرگش انجام دهد. مجبور است که در تمام جهان سفر کند -ای وای بر من!- و چیزهایی را که دیگر نمیتواند در آنها شرکتی داشته باشد، ولی بر روی زمین میتوانست در آنها شرکت کند و خوشبخت باشد، ببیند». کتاب سرود کریسمس در واقع پیام برادری است.
[این رمان کوچک تا به امروز دستکم سی بار به فارسی ترجمه شده است.]
سیروس ذکاء. فرهنگ آثار. سروش
1. Charles Dickens 2. Scrooge
3. Marley 4. B. Cratchit
................ تجربهی زندگی دوباره ...............
