کتاب «یادداشت‌های خوآن میرو» [Joan Miro: I Work Like a Gardener] با ترجمه یوسف نجفی جابلو توسط انتشارات ایلقار در تبریز منتشر و راهی بازار نشر شد.

یادداشت‌های خوآن میرو» [Joan Miro: I Work Like a Gardener]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، از این‌کتاب، سال ۹۸ ترجمه دیگری با عنوان «میرو: نقاشی که باغبان بود» توسط انتشارات علم منتشر شده است.

خوان میرو نقاش سوررئالیست اسپانیایی‌تبار متولد سال ۱۸۹۳ و درگذشته به سال ۱۹۸۳ است. او علاوه بر نقاشی در زمینه‌های دیگری مثل مجسمه‌سازی و سرامیک‌سازی هم فعالیت داشت. میرو با تلفیق سبک و شیوه هنری آبستره و سوررئال، روش جدیدی از هنر مدرن را پدید آورد. یکی از مهم‌ترین آثار این‌هنرمند، تابلوی مزرعه است که ارنست همینگوی آن را با کتاب «اولیس» جیمز جویس مقایسه کرده و گفته این‌تابلو را با هیچ‌یک از شاهکارهای نقاشی جهان عوض نمی‌کند.

پیش از شروع متن کتاب «یادداشت‌های خوآن میرو» هم، این‌جمله از ارنست همینگوی درج شده است: «میرو تنها نقاشی بود که توانست هر آن چیزی را که در مورد اسپانیا تصور می‌کنید، به تصویر کشیده و حق مطلب را ادا کند.»

مقدمه، پیش‌گفتار، یادداشت‌های خوآن میرو، بیوگرافی عناوین اصلی این‌کتاب هستند.

در بخشی از «یادداشت‌های خوآن میر» می‌خوانیم:

در ذهنم اشیا و اجسام پویا و زنده‌اند. به‌ اسراری که در پاکت سیگار و قوطی کبریتی نهفته، به‌مراتب بیش‌تر از دنیای انسان‌ها اهمیت قائلم. چنان‌چه چشمم به درختی گره می‌خورد، دلم گنج می‌رود، گویی آن درخت زنده است و سخن بر زبانش جاری می‌شود. دار و درختان هم وجوه انسانی دارند.

طبیعت بی‌جان ایده‌هایی را به ذهنم متبادر می‌کند. بطری و لیوانی، تخته‌سنگی در کرانه‌ای خالی از سکنه _ این اجسام بی‌جان در ذهنم به حرکت در می‌آیند و جان می‌گیرند. چنین حسی را نسبت به افرادی که همواره کورمال کورمال راه می‌روند، ندارم. سکون قلوه‌سنگی در بستر رودخانه به‌مراتب بیش‌تر از مکنونات قلبی افرادی که در ساحل آب‌تنی می‌کنند، مرا تحت تاثیر خود قرار می‌دهد (اجسام ثابت و بی‌حرکت نسبت به اجسام متحرک از گیرایی خاصی برخوردارند). ثبوت اجسام باعث تجسم فضاهای بزرگی می‌شود که حرکات در آن‌ها باز نمی‌ایستد و پایانی برای آن‌ها متصور نیست.

این‌کتاب با ۴۸ صفحه، شمارگان ۱۵۰ نسخه و قیمت ۲۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بازنویسی بخشی از روایت هفت پیکر... یکی از چکمه‌های سمانه گم می‌شود... کابوس‌های جوانی را حکایت می‌کند که خاطرات پدر مرده‌اش، شهر زادگاهش یعنی اصفهان و رودخانه زاینده رود او را به مرز پریشانی می‌رساند... روایت‌گر پسر خنگی است که تا پیش از رفتن به مدرسه حرف نمی‌زند... باید به تنهایی چند اسیر عراقی را به پشت جبهه منتقل کند... تصمیم می گیرد که با همسر واقعی اش همبازی شود ...
ماجرای رستم و سهراب، تنها موردی است که در آن پدری ناخواسته فرزندش را -چون که معترض حکومت شاه ایران شده بود- می‌کشد و تراژدی فرزندکشی را رقم می‌زند... تنها زن باقرآباد که بلد است از روی کتاب شعر بخواند... با یکه‌بزن‌های دیگر به طمع پول همراه شده تا دل «آذر» را به دست بیاورد... اما آذر دلش برای زندگی با «گروهبان رستمی» هوایی شده... معلوم نمی‌شود این مادر متفاوت و قوی، چه تأثیری در زندگی سالار داشته ...
این سی و دو دفتر را در زندانی نوشت که در رژیم موسولینی از سال 1929 تا مرگ خود، به مدت یازده سال، در آن به سر برد... به رغم عدم دسترسی به کتاب‌ها و مراجع لازم، درباره‌ی متنوع‌ترین و مشکل‌ترین مسائل سیاست، فلسفه، تاریخ فکری و اجتماعی، هنر و ادبیات به بحث می‌پردازد... یادداشت‌هایی درباره‌ی ماکیاولی، سیاست و دولت جدید، درباره‌ی بسط بورژوازی ایتالیایی؛ ادبیات و حیات ملی، تأملاتی درباره‌ی دانته و درباره‌ی رمان پاورقی ...
حقیقت این است که شهرت «دو قرن سکوت» بیش از آنکه مرهون ارزش و اعتبار علمی‌اش باشد، حاصل محتوای ایدئولوژیک آن است... موضوعات علمی را به سبک ادبی برای هر دو گروه متخصص و متوسط می‌نوشت... سبک او که آمیزه‌ای بود از اطلاعات وسیع و مقبول علمی در بیانی سرشار از جذابیت ادبی و روایتگری... غزالی قهرمان کتاب فرار از مدرسه است و حافظ قهرمان از کوچه‌ی رندان است و نظامی قهرمان پیر گنجه در جستجوی ناکجا آباد ...
زمان وقوع حوادث داستان دهه‌ی 1930 میلادی و مقارن با دوره‌ی رکود بزرگ اقتصادی آمریکاست... تنها دارایی ارزشمند خانواده‌شان، بشقابی است که روی آن یک رودخانه، سه آدم، یک پل و درخت بیدی آبی‌رنگ نقش بسته است... مدام مجبور به کوچ از جایی به جای دیگر برای کسب درآمدی ناچیز بوده‌اند... آسیب‌های روانی و عاطفی که در این دوره بر کودکان وارد شد، در دهه‌های بعد آثار خود را در زندگی بزرگسالی‌شان نشان داد ...