«زندگی‌نامه امیلی برونته: جانِ آزاده» [a chainless soul: a life of emily bronte] نوشته کاترین فرانک [Katherine Frank] با ترجمه فیروزان زهادی به چاپ سوم رسید.

زندگی‌نامه امیلی برونته: جانِ آزاده» [a chainless soul: a life of emily bronte] نوشته کاترین فرانک [Katherine Frank]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایلنا، «زندگی‌نامه امیلی برونته: جانِ آزاده» نوشته کاترین فرانک با ترجمه فیروزان زهادی از سوی نشر فرزان روز به چاپ سوم رسید.

در این کتاب پس از بخش معرفی نویسنده و مقاله‌ای از ویرجینیا وولف درباره «بلندی‌های بادگیر» اثر امیلی برونته، این فصل‌ها را می‌خوانیم: «موسم بذرافشانی»، «خانواده‌ای کوچک اما شیرین و نازنین»، «بافه هوای آفتابی»، «گوندال»، «ضربه‌های گرسنگی»، «خانم معلم‌ها»، «دریای حائل»، «بروکسل»، «بازگشت به گوندال»، «آسوده و بی‌غم»، «الیس بل»، «زندانی که در هم شکست»، «سرانجام» و یادداشت‌ها.

«جانِ آزاده» کتابی است که روزنامه نیویورک دیلی‌نیوز آن را چیزی در حد یک اثر کامل توصیف کرده است.

در پشت جلد کتاب چنین می‌خوانیم:

«امیلی در طول عمرش، با هیچ مردی جز پدر و برادرش هم صحبت نشد. حال آن‌که در مقایسه با شارلوت، از تب و تاب شورانگیز عشق و آن دل‌مشغولی، بی‌قراری، حس حسادت و احساس تملک که به عشق ابعادی در حد یک نوع رنج و محنت افلاکی می‌بخشد، درکِ به مراتب عمیق‌تری داشت.»

این کتاب در ۵۳۳ صفحه و با قیمت ۹۰ هزار تومان منتشر شده و در دسترس علاقه‌مندان قرار دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...