کتاب «تاریخ تاریخ‌ها؛ حماسه‌ها، رخدادنامه‌ها، عاشقانه‌ها و جستارها از هرودوت و توسیدید تا قرن بیستم» نوشته جان بارو  با ترجمه حسن افشار توسط نشر مرکز منتشر و راهی بازار نشر شد.

تاریخ تاریخ‌ها؛ حماسه‌ها، رخدادنامه‌ها، عاشقانه‌ها و جستارها از هرودوت و توسیدید تا قرن بیستم» نوشته جان بارو

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «تاریخ تاریخ‌ها؛ حماسه‌ها، رخدادنامه‌ها، عاشقانه‌ها و جستارها از هرودوت و توسیدید تا قرن بیستم» نوشته جان بارو به‌تازگی با ترجمه حسن افشار توسط نشر مرکز منتشر و راهی بازار نشر شده است.

جان بارو نویسنده این‌کتاب، یکی از نویسندگان مهم تاریخ اندیشه است که آثاری چون «تکامل و جامعه: واکاوی نظریه اجتماعی ویکتوریایی»، «تبار لیبرال: مورخان دوره ویکتوریا و گذشته انگلستان»، «گیبون» و «بحران عقلانیت: اندیشه اروپایی ۱۸۴۸_۱۹۱۴» را در کارنامه دارد. او از اعضای ثابت فرهنگستان بریتانیا و عضو بازنشسته کالج بِیلیِل در آکسفورد است. کتاب «تبار لیبرال»‌ او که سال ۱۹۸۱ چاپ شد، جایزه ولفسون را در رشته تاریخ برایش به ارمغان آورد. این‌نویسنده از سال ۱۹۸۱ تا ۱۹۹۵ استاد ممتاز تاریخ اندیشه در دانشگاه ساسکس بود و از سال ۱۹۹۵ تا ۲۰۰۰ هم در دانشگاه آکسفورد، به تدریس رشته تاریخ اندیشه اروپا پرداخت. بارو متولد سال ۱۹۳۵ و درگذشته به سال ۲۰۰۹ است.

این‌مولف می‌گوید کتاب «تاریخ تاریخ‌ها»یش در پی به رسمیت‌شناختن تکثر تاریخ‌ها و علایق نهفته در آن‌هاست. او می‌گوید سعی کرده در این‌کتاب از این‌جاه‌طلبی پرهیز کند که یک روایت کلان واحد بسازد و حال حاضر را نقطه پایانی آن بداند. چون باور دارد این‌پایان‌بندی نه‌تنها تجویزی توجیه‌ناپذیر است، بلکه از امکان اکتشاف نیز می‌کاهد.

مخاطب کتاب «تاریخ تاریخ‌ها»، با مطالعه آن متوجه می‌شود انسان‌ها، چگونه گذشته را از ۲۵۰۰ سال پیش تا امروز فهمیده و تفسیر کرده‌اند. به‌این‌ترتیب، مشخص می‌شود هرودوت، رخدادنامه‌های قرون وسطی، تاریخ امپراتوری روم، یونان و حتی برنامه‌های تلویزیونی امروزی، از روزگار خود چه‌چیزهایی گفته‌اند.

کتاب پیش‌رو، ۵ بخش اصلی دارد که به‌ترتیب عبارت‌اند از: «یونان»، «روم»، «قلمرو مسیحیت»،‌ «احیای تاریخ عرفی» و «مطالعه گذشته». این‌پنج‌بخش، ۲۶ فصل را در خود جا داده‌اند. در بخش اول، سه‌فصل با عناوین «هرودوت: لشکرکشی بزرگ و کار تاریخ‌نگار»، «توسیدید: پولیس _ استفاده و سوءاستفاده از قدرت»‌ و «یونانیان در آسیا» آمده است.

فصول چهار تا یازدهم کتاب هم در بخش دوم آمده‌اند که عناوین‌شان به این‌ترتیب است: «پولوبیوس: تاریخ عمومی، تاریخ عملی، ظهور روم»، «سالوست: شهری برای فروش»، «لیوی: از بنیان شهر»، «جنگ داخلی و سیر خودکامگی: پلوتارک، آپّیان، کاسّیوس دیو»، «تاسیت: انسان سزاوار بردگی»، «دیدگاه استانی: یوسفوس درباره قیام یهود»، «آمّیانوس مارکلّینوس: آخرین تاریخ‌نگار پیشامسیحی»‌ و «ویژگی‌های کلی تاریخ‌نگاری باستان».

سومین‌بخش کتاب، فصول دوازده تا پانزدهم را با عناوین «عهدین و تاریخ: امت خدا»، «اِئوسبیوس: ساخت ارتودوکسی و پیروزی کلیسا»، «گِر گوآر دو تور: شاهان و اسقفان و دیگران» و «بید: کلیسای انگلستان و مردم انگلستان» شامل می‌شود. در بخش چهارم هم مخاطب با سه‌فصل «سال‌نامه‌ها، رخدادنامه‌ها و تاریخ‌ها» و «تاریخ صلیبی و تاریخ شهسواری: ویلاردوئن و فروآسار» و «از رخدادنامه غیرنظامی تا تاریخ اومانیستی: ویلّانی، ماکیاولّی، گوئیچّاردینی» روبرو می‌شود.

فصول نوزده تا بیست و ششم کتاب «تاریخ تاریخ‌ها» هم در بخش پنجم آن قرار دارند که به‌ترتیب عبارت‌اند از: «کهن‌پژوهی، تاریخ حقوقی و کشف فئودالیسم»، «تاریخ شورش کلارندون: خودسری برخی کسان»، «تاریخ فلسفی»، «انقلاب‌ها: انگلستان و فرانسه»، «تاریخ در حکم قصه آزادی: آزادی مشروط و خودمختاری فرد»، «برّ جدید: تجربه‌های آمریکایی»، «اجماع حرفه‌ای: نفوذ آلمان» و «قرن بیستم».

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

برونی خود ید طولایی در علم و ادب داشت و یکی از نخستین ایتالیایی‌هایی بود که یونانی آموخت. در کوشش برای بازآفرینی شیوه کار مورخان باستان بسیار موفق بود و آثار توسیدید و پولوبیوس را زمانی که هنوز کمیاب بودند به زبان اصلی خواند. ماکیاولی که یک قرن بعد از برونی بود، با این که تحصیلات عالی داشت، گمان نمی‌رود که کلمه‌ای یونانی می‌دانسته است. اگرچه اشاراتی به تاریخ یونان دارد (و می‌دانیم که پلوتارک را خوانده است) از توسیدید و پولوبیوس،‌ برخلاف آن‌که به سبب قرابت‌هایی با ایشان از حیث روحیات و علایق انتظار می‌رود، در کارش اثری نیست. برونی آموزگار یکی از بزرگ‌ترین متن‌شناسان اومانیست ایتالیایی، لورنزو والّا، بود که توسیدید را به لاتینی برگرداند _ هرچند بدون کیفیت؛ مشکلات آن یکی و دو تا نیست.

این‌کتاب با ۴۵۸ صفحه، شمارگان هزار و ۴۰۰ نسخه و قیمت ۱۳۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

آثاری از این دست فقط ما را عالم‌تر یا محقق‌تر نمی‌کنند، بلکه حال ما را خوش‌تر و خوب‌تر می‌کنند... می‌گوید مفاهیم اخلاقی 8 تاست... ما نخست قهرمانان اخلاقی و قدیسان اخلاقی و فرزانگان اخلاقی (به صورت خلاصه اسوه‌های اخلاقی) را تشخیص می‌دهیم، سپس می‌گوییم هر چه در اینها هست، از نظر اخلاقی خوب یا درست یا فضیلت است... اما ما نمی‌توانیم به احساسات و عواطف صرف تکیه کنیم... ممکن است کسی از یک جنبه الگو باشد و از جنبه‌های دیگر خیر... پس ما معیاری مستقل از وجود الگوها یا اسوه‌ها داریم! ...
شناخت ما از خودمان را معطوف به نوشته‌های غیرایرانی کردند... سرنوشت تاسیس پارلمان در ایران با مشاهدات سفرنامه‌نویسان گره خورده... مفهوم و کارکرد پارلمان در اواخر دوره ناصری... مردم بیشتر پیرو و تابع بودند، یعنی متابعت و اطاعت از دالِّ سیاسی مرکز قدرت، امری پذیرفته شده تلقی می‌شده ... مشورت برای نخبگان ایرانی اغلب جنبه تاسیسی نداشته و تنها برای تایید، ‌همفکری و یاری‌دهندگی به شاه مورد استفاده قرار می‌گرفته... گفت‌وگو و تعاملی بین روشنفکران ملی‌گرا و روحانیون مشروطه‌خواه ...
با خنده به دنیا آمده است... به او لقب سفیر شادی، خنده و گشاده‌رویی می‌دهند... از لرزش بال حشره‌ای تا آه زنی در حسرت عشق را می‌تواند بشناسد و تحلیل کند... شخصیتی که او به‌عنوان معجزه‌گر در روابط انسانی معرفی می‌کند و قدرت‌اش را در برقراری و درک ارتباط با آدم‌ها و سایر موجودات به‌تفصیل نشان می‌دهد، در زندگی شخصی خود عاجز از رسیدن به تفاهم است ...
سرچشمه‌های ایران‌دوستی متعدد هستند... رفتار دوربین شعیبی در مکان مقدسی مثل حرم، رفتاری سکولاریستی است... جامعه ما اما جامعه بیماری است و این بیماری عمدتا محصول نگاه سیاسی است. به این معنا که اگر گرایش‌های دینی داری حتما دولتی و حکومتی هستی و اگر می‌خواهی روشنفکر باشی باید از دین فاصله بگیری... در تاریخ معاصر همین روس‌ها که الان همه تکریم‌شان می‌کنند و نباید از گل نازک‌تر به آنها گفت، گنبد امام رضا (ع) را به توپ بستند اما حرم امن ماند ...
با بهره‌گیری از تکنیک کات‌آپ و ‌تکه‌تکه کردن روایت، متن‌هایی به‌ظاهر بریده‌ و ‌بی‌ربط را نوشته ‌است، تکه­‌هایی که در نهایت همچون پازلی نامرئی خواننده را در برابر قدرت خود مبهوت می‌کند... با ژستی خیرخواهانه و گفتاری مبتنی بر علم از هیچ جنایتی دریغ نمی‌کند... مواد مخدر به نوعی تسلط و کنترل سیستم بدن ‌ِفرد معتاد را در دست می‌گیرد؛ درست مانند نظام کنترلی که شهروندان بدون آن احساس می‌کنند ناخوش‌اند، شهروندانی محتاج سرکوب امیال­شان... تبعید‌گاهی‌ پهناور است که در یک کلمه خلاصه می‌شود: مصونیت ...