کتاب «اگزیستانسیالیسم در آثار نمایشی ادوارد آلبی» نوشته پوریا عبدی منتشر شد.

به گزارش ایسنا، این کتاب در ۲۱۹ صفحه با شمارگان ۲۰۰ نسخه و قیمت ۳۵ هزار تومان توسط انتشارات نسل روشن منتشر شده است. 

یادداشت پشت‌ جلد کتاب: «در این کتاب پیرامون یک فرایند پژوهشی، آثار نمایشی ادوارد آلبی نمایشنامه‌نویس معاصر آمریکایی، از منظر فلسفه  و  روان‌شناسی اگزیستانسیالیسم مورد بررسی و بازنگری قرار گرفته است. از این رو، هم برداشتی کوتاه نسبت به اگزیستانسیالیسم، متفکرین و آرای آن‌ها ارائه می‌شود و هم زندگی‌نامه‌ ادوارد آلبی و تحلیل‌هایی حول محور آثار وی مورد بازخوانی قرار می‌گیرد. سپس به وسیله‌ ادراک حاصل از مطالعه‌ مسائل مطروحه، با نگاهی متفاوت، آثار نمایشی ادوارد آلبی از منظر اگزیستانسیالیسم تحلیل و بررسی می‌شود.»

همچنین در معرفی بیشتر کتاب عنوان شده است: «در اکثر تحلیل‌های موجود درباره آثار ادوارد آلبی نمایشنامه‌نویس معاصر آمریکایی، تحلیل‌گران نوشته‌های وی را در زمره نمایشنامه‌های ابزورد قلمداد کرده‌اند در حالی که پوریا عبدی در کتاب «اگزیستانسیالیسم در آثار نمایشی ادوارد آلبی» نگاه جدیدی نسبت به این آثار دارد و تحلیل متفاوتی از آن‌ها به مخاطب عرضه می‌دارد.

از آن‌جایی که آلبی در سال ۲۰۱۶ چشم از جهان فروبست، کتاب‌های تحلیلی محدودی درباره آثار وی در ایران به چاپ رسیده و این کتاب می‌تواند در کنار یک یا دو کتاب تحلیلی موجود در بازار کتاب کشور،  منبع مفیدی برای پژوهشگران حوزه ادبیات و ادبیات نمایشی باشد.»

هنر |
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...