«تجسم حماسه» درس گفتارهایی در شناخت هنرهای تجسمی انقلاب اسلامی، به قلم محمد علی رجبی دوانی توسط انتشارات سوره مهر منتشر شد.

تجسم حماسه محمد علی رجبی دوانی

به گزارش کتاب نیوز،  این کتاب که در ۹ فصل هنرهای نقاشی، عکاسی، نقاشی دیواری، گرافیک (پوستر و نشان)، کاریکاتور، مجسمه‌سازی، تصویرسازی و نگارگری با همکاری پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی تالیف شده است ارمغانـی اسـت از تجربـه غنـی هنرمندان بـزرگ گونه‌هـای مختلـف هنرهـای تجسـمی انقلاب اسلامی ایـران.

در مقدمه کتاب تجسم حماسه آمده است: هنر انقلاب، روایتگر انقلاب است اما خوِد این هنر نیز نیاز به روایت‌شدن دارد تا دیده شود و یکی از کاستی‌ها در روایت انقلاب ناشناخته‌ماندن هنرمندان بزرگ انقلاب و آثار آن‌هاست. ازاین‌رو بهتر آن است که برای هنر انقلاب موزه نسازیم بلکه نگارستان بسازیم؛ زیرا همۀ این آثار جلوه‌هایی هستند از نگار حق‌. در واقع حال هنرمند در قالب هنر عرضه می‌شود تا ما از احوال هنر غافل نمانیم؛ ازاین‌رو باید گفت اگر قلم، هنرمندانه باشد به شعر بدل شود یا تابلوی نقاشی، در هرصورت جلوه‌ای می‌یابد از هنر و از آنجا هنر در بستر زمان شکل می‌گیرد و همۀ طیف‌ها از دربارۀ یک موضوع دست به تولید اثر می‌برند؛ لذا از تحریف گریزی نیست به‌جز روایت‌کردن. به‌واقع باید نقطۀ الهامی را که انقلاب در آن تجلی یافت دریابیم؛ زیرا در نقطۀ آغازین انقلاب، تعهد و زیبایی‌شناسی هنری باید هر دو هم‌راستا‌ با یکدیگر رخ دهند؛ ولی ازآنجایی‌که امروز با موقعیتی مواجه‌ایم که از یک‌سو هنر مدعیِ هنر از تعهد فاصله گرفته است و از سوی دیگر هزینه‌های گزاف یا ادعاهای پوشالی جایگزین بارقه‌های ذوق و زیبایی هنر انقلاب شده است. لذا استادان این عرصه باید روایتگر این نقطۀ آغازی باشند و آن را به ثبت برسانند. کتاب تجسم حماسه، روایتی است به‌کوشش استادان برجستۀ هنر‌های تجسمی انقلاب با هدف آشنایی نسل جوان با تعالی هنر در انقلاب اسلامی.

محمد علی رجبی دوانی نویسنده، پژوهشگر درحوزهٔ فلسفه هنر و زیبایی‌شناسی است که در رشته تاریخ، فلسفه و هنر در دانشگاه تدریس می کند.

این کتاب در 328 صفحه و با قیمت 110 هزار تومان در کتابفروشی ها در دسترس است.

................ هر روز با کتاب ...............

آثاری از این دست فقط ما را عالم‌تر یا محقق‌تر نمی‌کنند، بلکه حال ما را خوش‌تر و خوب‌تر می‌کنند... می‌گوید مفاهیم اخلاقی 8 تاست... ما نخست قهرمانان اخلاقی و قدیسان اخلاقی و فرزانگان اخلاقی (به صورت خلاصه اسوه‌های اخلاقی) را تشخیص می‌دهیم، سپس می‌گوییم هر چه در اینها هست، از نظر اخلاقی خوب یا درست یا فضیلت است... اما ما نمی‌توانیم به احساسات و عواطف صرف تکیه کنیم... ممکن است کسی از یک جنبه الگو باشد و از جنبه‌های دیگر خیر... پس ما معیاری مستقل از وجود الگوها یا اسوه‌ها داریم! ...
شناخت ما از خودمان را معطوف به نوشته‌های غیرایرانی کردند... سرنوشت تاسیس پارلمان در ایران با مشاهدات سفرنامه‌نویسان گره خورده... مفهوم و کارکرد پارلمان در اواخر دوره ناصری... مردم بیشتر پیرو و تابع بودند، یعنی متابعت و اطاعت از دالِّ سیاسی مرکز قدرت، امری پذیرفته شده تلقی می‌شده ... مشورت برای نخبگان ایرانی اغلب جنبه تاسیسی نداشته و تنها برای تایید، ‌همفکری و یاری‌دهندگی به شاه مورد استفاده قرار می‌گرفته... گفت‌وگو و تعاملی بین روشنفکران ملی‌گرا و روحانیون مشروطه‌خواه ...
با خنده به دنیا آمده است... به او لقب سفیر شادی، خنده و گشاده‌رویی می‌دهند... از لرزش بال حشره‌ای تا آه زنی در حسرت عشق را می‌تواند بشناسد و تحلیل کند... شخصیتی که او به‌عنوان معجزه‌گر در روابط انسانی معرفی می‌کند و قدرت‌اش را در برقراری و درک ارتباط با آدم‌ها و سایر موجودات به‌تفصیل نشان می‌دهد، در زندگی شخصی خود عاجز از رسیدن به تفاهم است ...
سرچشمه‌های ایران‌دوستی متعدد هستند... رفتار دوربین شعیبی در مکان مقدسی مثل حرم، رفتاری سکولاریستی است... جامعه ما اما جامعه بیماری است و این بیماری عمدتا محصول نگاه سیاسی است. به این معنا که اگر گرایش‌های دینی داری حتما دولتی و حکومتی هستی و اگر می‌خواهی روشنفکر باشی باید از دین فاصله بگیری... در تاریخ معاصر همین روس‌ها که الان همه تکریم‌شان می‌کنند و نباید از گل نازک‌تر به آنها گفت، گنبد امام رضا (ع) را به توپ بستند اما حرم امن ماند ...
با بهره‌گیری از تکنیک کات‌آپ و ‌تکه‌تکه کردن روایت، متن‌هایی به‌ظاهر بریده‌ و ‌بی‌ربط را نوشته ‌است، تکه­‌هایی که در نهایت همچون پازلی نامرئی خواننده را در برابر قدرت خود مبهوت می‌کند... با ژستی خیرخواهانه و گفتاری مبتنی بر علم از هیچ جنایتی دریغ نمی‌کند... مواد مخدر به نوعی تسلط و کنترل سیستم بدن ‌ِفرد معتاد را در دست می‌گیرد؛ درست مانند نظام کنترلی که شهروندان بدون آن احساس می‌کنند ناخوش‌اند، شهروندانی محتاج سرکوب امیال­شان... تبعید‌گاهی‌ پهناور است که در یک کلمه خلاصه می‌شود: مصونیت ...