«تجسم حماسه» درس گفتارهایی در شناخت هنرهای تجسمی انقلاب اسلامی، به قلم محمد علی رجبی دوانی توسط انتشارات سوره مهر منتشر شد.

تجسم حماسه محمد علی رجبی دوانی

به گزارش کتاب نیوز،  این کتاب که در ۹ فصل هنرهای نقاشی، عکاسی، نقاشی دیواری، گرافیک (پوستر و نشان)، کاریکاتور، مجسمه‌سازی، تصویرسازی و نگارگری با همکاری پژوهشکده فرهنگ و هنر اسلامی تالیف شده است ارمغانـی اسـت از تجربـه غنـی هنرمندان بـزرگ گونه‌هـای مختلـف هنرهـای تجسـمی انقلاب اسلامی ایـران.

در مقدمه کتاب تجسم حماسه آمده است: هنر انقلاب، روایتگر انقلاب است اما خوِد این هنر نیز نیاز به روایت‌شدن دارد تا دیده شود و یکی از کاستی‌ها در روایت انقلاب ناشناخته‌ماندن هنرمندان بزرگ انقلاب و آثار آن‌هاست. ازاین‌رو بهتر آن است که برای هنر انقلاب موزه نسازیم بلکه نگارستان بسازیم؛ زیرا همۀ این آثار جلوه‌هایی هستند از نگار حق‌. در واقع حال هنرمند در قالب هنر عرضه می‌شود تا ما از احوال هنر غافل نمانیم؛ ازاین‌رو باید گفت اگر قلم، هنرمندانه باشد به شعر بدل شود یا تابلوی نقاشی، در هرصورت جلوه‌ای می‌یابد از هنر و از آنجا هنر در بستر زمان شکل می‌گیرد و همۀ طیف‌ها از دربارۀ یک موضوع دست به تولید اثر می‌برند؛ لذا از تحریف گریزی نیست به‌جز روایت‌کردن. به‌واقع باید نقطۀ الهامی را که انقلاب در آن تجلی یافت دریابیم؛ زیرا در نقطۀ آغازین انقلاب، تعهد و زیبایی‌شناسی هنری باید هر دو هم‌راستا‌ با یکدیگر رخ دهند؛ ولی ازآنجایی‌که امروز با موقعیتی مواجه‌ایم که از یک‌سو هنر مدعیِ هنر از تعهد فاصله گرفته است و از سوی دیگر هزینه‌های گزاف یا ادعاهای پوشالی جایگزین بارقه‌های ذوق و زیبایی هنر انقلاب شده است. لذا استادان این عرصه باید روایتگر این نقطۀ آغازی باشند و آن را به ثبت برسانند. کتاب تجسم حماسه، روایتی است به‌کوشش استادان برجستۀ هنر‌های تجسمی انقلاب با هدف آشنایی نسل جوان با تعالی هنر در انقلاب اسلامی.

محمد علی رجبی دوانی نویسنده، پژوهشگر درحوزهٔ فلسفه هنر و زیبایی‌شناسی است که در رشته تاریخ، فلسفه و هنر در دانشگاه تدریس می کند.

این کتاب در 328 صفحه و با قیمت 110 هزار تومان در کتابفروشی ها در دسترس است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...