کتاب «آواره دره یمگان» شامل رمان زندگی ناصرخسرو قبادیانی نوشته محمدرضا توکلی صابری توسط انتشارات معین منتشر و راهی بازار نشر شد.

رمان زندگی ناصرخسرو: آواره دره یمگان محمدرضا توکلی صابری

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، ناصرخسرو قبادیانی، حکیم، شاعر و فیلسوف ایرانی است که علاوه بر تسلط بر علم ریاضی، به جهانگردی هم پرداخته و سفرنامه مهمی از سفرهایش نوشته است. او یکی از شخصیت‌های برجسته علمی و فرهنگی ایران در قرن پنجم هجری است. ناصرخسرو دو دوره مهم در زندگی دارد که یک‌تحول مهم بین‌شان قرار دارد. این‌تحول باعث شد او در ۴۲ سالگی از دبیری شراب‌خوار و لذت‌جو در دربار پادشاهان، تبدیل به شوریده‌ای شود که به‌مدت ۷ سال در سفر بود.

این‌ شاعر شیعه، پس از انجام سفرش، تبدیل به یک مبارز اجتماعی سیاسی شد و با مقامات سیاسی که از دین سوءاستفاده می‌کردند، به مقابله پرداخت. همین‌مبارزه باعث شد دشمنانش در نهایت قصد جانش را بکنند. در نتیجه ناصرخسرو از بلخ خارج شده و به دره یمگان در منطقه کوهستانی بدخشان پناه برد. او با ورود به این‌منطقه نوشتن و سرودن را ادامه داد.

محمدرضا توکلی صابری نویسنده کتاب «آواره دره یمگان» در این‌اثر به شرح و روایت داستانی اتفاقات مورد اشاره از زندگی ناصر خسرو پرداخته است. او همزمان با هزارمین سالروز میلاد ناصرخسرو به همان‌سفری رفت که ناصرخسرو رفته بود و در پایان این‌سفر طولانی، گزارشی از سفر خود نوشت که تحت عنوان «سفر برگذشتنی» منتشر شد. صابری در ادامه به زیارت مزار ناصرخسرو در منطقه بدخشان رفت و گزارش این‌سفرش را هم در کتاب «سفر دیدار» به‌طور مکتوب ارائه کرد. تصحیح قدیمی‌ترین نسخه سفرنامه ناصرخسرو در هند از دیگر خدماتی است که این‌پژوهشگر در زمینه زندگی و آثار ناصرخسرو دارد.

رمان «آواره دره یمگان» با ۳۹۴ صفحه و قیمت ۴۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...
با دلبستگی به دختری به‌ نام «اشرف فلاح» که فرزند بانی و مؤسس محله است، سرنوشتِ عشق و زندگی‌اش را به سرنوشت پرتلاطم «فلاح» و روزگار برزخی حال و آینده‌اش گره می‌زند... طالع هر دویشان در کنار هم نحس است... زمینی برای بازی خرده‌سیاست‌مدارها و خرده‌جاه‌طلب‌ها... سیاست جزئی از زندگی محله است... با آدم‌ها و مکانی روبه‌رو هستیم که زمان از آنها گذشته و حوادث تکه‌تکه‌شان کرده است. پوستشان را کنده و روحشان را خراش داده ...
مادرش برای جبران کمبود عشق در زندگی زناشویی‌اش تا چهارسالگی به او شیر می‌داده... پدر هدف زندگی‌اش را در این می‌بیند که ثروت و قدرت ناشی از آن را که بر مردم اعمال می‌کند، افزایش دهد... عمه با دختر و نوه‌اش زندگی بدوی و به‌کل رها از آداب و رسوم مدنی دارد... رابطه‌ای عاشقانه با نوه‌ی عمه آغاز می‌کند... مراسم نمادین تشرف... رؤیای کودکی‌اش مبنی بر قدرت پرواز به حقیقت می‌پیوندد ...
این خمودگی، انگار آغاز یک نوع اضمحلال اخلاقی شده... بزرگ‌ترین انحراف در ادبیات جنگ با کتاب «دا» آغاز شد... صاحبخانه جنگم و نه مستاجر جنگ... ضدجنگ در جایی اتفاق می‌افتد که مردم از جنگ پشیمان باشند. در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم، گروه 47 که تشکیل می‌شود، هانریش بل و عده‌ای دیگر عضو آن گروه بودند، ادبیات ضدجنگ را تبلیغ می‌کردند، پشیمان بودند، کشور آنها تبدیل به ویرانه شده بود... بعد از انقلاب، ادبیات و سینما از هم دور شدند ...