«ساداکو و هزار درنای کاغذی» [Sadako and the Thousand Paper Cranes] به قلم النور کوئر [Eleanor Coerr] ۴۰ ساله شد.
![ساداکو و هزار درنای کاغذی [Sadako and the Thousand Paper Cranes] به قلم النور کوئر [Eleanor Coerr]](/files/158903423247892300.jpg)
بهگزارش آنا، این کتاب که نخستین بار در سال ۱۳۵۹ از سوی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به دست مخاطبان ایرانی رسیده است، هماینک برای چهاردهمین بار بر روی پیشخوان کتابفروشیها قرار گرفته است.
ساداکو ساساکی به دلیل تشعشات اتمی به سرطان خون مبتلا شده است و در یک آسایشگاه بستری است. او در این مدت سرگرمی جالبی برای خودش پیدا میکند و ۱۰۰۰ درنای کاغذی میسازد. او قرار است با این کار و بهخاطر باور به یکی از افسانههای قدیمی به آرزویش برسد: «چشمان ساداکو پر از اشک شد. این نهایت خوبی و مهربانی چیزوکو بود که برایش یک طلسم خوشبختی آورده بود، آن هم از طرف کسی که خودش اصلاً به چنین چیزهایی اعتقاد نداشت. ساداکو، درنای طلایی را در دستش گرفت و برای خود آرزوی سلامتی کرد. آنوقت با انگشتانش پرندهی کاغذی را لمس میکرد، احساس کرد که شعلهی امیدی در دلش تابیده است. این شعلهی امید را به فال نیک گرفت.»
در توضیحهای این کتاب به تاثیرات ساداکو بر فرهنگ ژاپن اشاره شده است: «در سال ۱۹۵۸، در پارک صلح شهر هیروشیما، از روی مجسمهای پردهبرداری کردند. آن مجسمه ساداکو بود که با بازوانی گشوده، در حالیکه یک درنای طلایی در دست دارد، روی کوهی از سنگ مرمر ایستاده بود. به افتخار ساداکو، انجمنی تاسیس شد که اعضای آن هنوز هم هزار درنای کاغذی میسازند...»
یادآوری میشود این کتاب که برگزیده اولین دوره جایزه کتاب سال جمهوری اسلامی ایران نیز شده است با تصویرگری رونالد هیلمر و ترجمه مریم پیشگاه تاکنون در ۲۵۰هزار و ۵۰۰ نسخه فارسی به فروش رفته و در چهاردهمین چاپ در شمارگان ۲هزار و ۵۰۰ نسخه به دست مخاطبان بالای ۱۵ سال رسیده است.
