«حقوق بین الملل سرمایه گذاری: آشتی سیاست و اصول» [The effectiveness of the UN human rights system : reform and the judicialisation of human rights] نوشته سوریا پی سوبدی و ترجمه محمد حبیبی مجنده توسط انتشارات دانشگاه مفید در دسترس مخاطبان قرار گرفت.

به گزارش مهر، کتاب «حقوق بین الملل سرمایه گذاری: آشتی سیاست و اصول» نوشته سوریا پی سوبدی و ترجمه محمد حبیبی مجنده با شمارگان ۳۰۰ نسخه، ۴۲۰ صفحه و بهای ۷۰ هزار تومان توسط انتشارات دانشگاه مفید قم منتشر شد. ترجمه این کتاب از ویراست سوم آن صورت گرفته که در سال ۲۰۱۶ منتشر شده بود.

مساله حقوق سرمایه گذاری بین الملل یکی از چالش‌های کشور ما در دوران معاصر است. در تاریخ معاصر کشور ما بویژه از دوران ناصرالدین شاهی به بعد مسائل و مشکلاتی بوجود آمد که ضرورت رجوع به دیوان‌های دعاوی بین المللی را بیش از پیش مطرح ساخت. تاسیس کرسی‌های دانشگاهی در رشته حقوق بین الملل هم بر اساس همین ضرورت شکل گرفت. با این اوصاف هنوز در حوزه منابع مطالعاتی این رشته بویژه منابع تخصصی در حوزه حقوق بین الملل سرمایه گذاری ضعف اساسی داریم و به نظر انتشار این ترجمه برای جبران این کمبود و ضعف صورت گرفته است.

نویسنده کتاب «حقوق بین الملل سرمایه گذاری: آشتی سیاست و اصول» استاد دانشکده حقوق دانشگاه لیدز انگلستان است که با جریان اقتصاد و سرمایه گذاری در ایران نیز آشنایی دارد. او پیشتر در سال ۲۷ اکتبر ۱۹۸۸ در تهران تایمز مقاله‌ای را با عنوان «رویکردی به سرمایه گذاری خارجی و انتقال فناوری به ایران» منتشر کرده بود.

کتاب هشت فصل دارد که عناوین آن به ترتیب از این قرار است: «حقوق بین الملل سرمایه گذاری در دنیای متغیر»، «پیدایش و رشد حقوق سرمایه گذاری خارجی»، «تلاش‌های بین المللی برای تنظیم سرمایه گذاری خارجی»، «حمایت از سرمایه گذاری خارجی در حقوق بین الملل عرفی»، «حمایت از سرمایه گذاری خارجی از رهگذر معهدات دو جانبه سرمایه گذاری»، «تشریح و توسعه اصول در رویه»، «موضوعات جاری در حقوق بین الملل سرمایه گذاری» و «پرداختن به چالش‌های جاری در حقوق بین الملل سرمایه گذاری». کتاب یک بخش پایانی هم با عنوان «حقوق بین الملل سرمایه گذاری؛ گذشته، حال و آینده» هم دارد.

در بخشی از مقدمه نویسنده بر این کتاب آمده است: «با آنکه حقوق سرمایه گذاری خارجی یکی از قدیمی‌ترین شاخه‌های حقوق بین الملل است، در اوایل دهه ۱۹۷۰ دیوان بین المللی دادگستری این شاخه را یکی از حوزه‌های نسبتا توسعه نیافته حقوق بین الملل خوانده بود. واقعیت هم این است که در آن زمان تعداد موافقت‌نامه‌های دو جانبه سرمایه گذاری و نیز حجم رویه داوری‌های بین المللی که بر اساس این موافقت‌نامه‌ها تشکیل شده بود، کم و اندک بود. این داوری‌ها عمدتا میان دولت‌ها بود تا میان سرمایه گذار و دولت. بر اساس گزارش‌های منتشر شده و موجود از داوری‌ها تنها در سال ۱۹۸۷ بود که اولین نوع از این قبیل داوری‌های سرمایه گذاری مطابق موافقت‌نامه دو جانبه سرمایه گذاری اتفاق افتاد...

با این حال این حوزه از حقوق در زمان کوتاهی شاهد رشدی خارق العاده بوده و به یکی از حوزه‌های بسیار متغیر حقوق بین الملل تبدیل شده و آثار و پیامدهای هیجان انگیز و دامنه داری برای هر دو دسته از کشورهای سرمایه پذیر و سرمایه فرست داشته است و به برکت شاکیان و خواهان جسور و تفسیرهای نوآورانه و رویکردهای توسعه خواهانه دیوان‌های داوری سرمایه گذاری بین‌المللی، آثاری هیجان انگیز و گسترده برای هر دو دسته کشورهای سرمایه پذیر و سرمایه فرست بر جای نهاده است.»

محمد حبیبی مجنده، مترجم این کتاب دارای مدرک دکتری حقوق بین الملل از دانشگاه شهید بهشتی است و هم‌اکنون به عنوان عضو هیات علمی در گروه حقوق بین‌الملل دانشگاه مفید قم به تدریس و پژوهش اشتغال دارد.

از دیگر ترجمه‌های منتشر شده حبیبی مجنده می‌توان به این عناوین اشاره کرد: «حقوق بین الملل دریاها» گروه نویسندگان، «حقوق بین الملل اقتصادی» نوشته آندریاس‌اف لونفلد، «داوری تجاری بین المللی تطبیقی» گروه نویسندگان، «چشم‌اندازی به توسعه میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی» نوشته متیوسی.آر. کریون، «وضعیت آوارگان فلسطینی در حقوق بین‌الملل» نوشته الکس تاکنبرگ و... در کارنامه علمی این عضو هیات علمی دانشگاه مفید قم تالیف کتاب «حقوق مالکیت فکری و حقوق بشر؛ تعامل‌ها و تعارض‌ها» نیز وجود دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

به دارالوكاله‌ای فلاكت‌زده می‌رویم در وال‌ استریت؛ جایی كه میرزابنویسی غریب در آن خیره به دیواری آجری می‌ایستد و ساعت‌ها به آن خیره می‌شود... اغلب در پاسخ به درخواست دیگران برای انجام‌دادن كاری می‌گوید ترجیح می‌دهد انجامش ندهد... جالب اینجاست که فیلسوفانی مثل ژیل دلوز، ژاك رانسیر، جورجو آگامبن، اسلاوی ژیژك، آنتونیو نگری و مایكل هارت به این داستان پرداخته‌اند! ...
داستان‌هاي من بر خانم‌ها بيشتر تاثير گذاشته است... آن نوع نویسندگی و تلقی از نویسندگی که توسط جوایز، نشریات و مجلات دهه 80 حمایت می‌شد دیگر وجود ندارد... آرمان این است ما چیزی بنویسیم که تبدیل به تصویر شود... 4 زن دارم. می‌شود گفت 4 زن جذاب... موضوع 99 درصد داستان‌هایی که در کارگاه‌های داستان‌نویسی خوانده می‌شد، خیانت بود... سانسور موفق عمل کرده و نفس نویسنده ایرانی را گرفته و و نویسنده ایرانی هم مبارزه نکرده ...
و همان‌جور در احرام. و در همان سرما. و در سنگلاخى دراز كشیدیم. زن‌ها توى كامیون ماندند و مردها بر سینه‏‌كش پاى‏ كوه ... مى‏‌دانستم كه در چنان شبى باید سپیده‌دم را در تأمل دریافت و به تفكر دید و بعد روشن شد. همچنان‌كه دنیا روشن مى‌‏شود. اما درست همچون آن پیرزن كه 40 روز در خانه‌اش را به انتظار زیارت‏ خضر روفت و روز آخر خضر را نشناخت، در آن دم آخر خستگى و سرما و بى‏‌خوابى چنان كلافه‌ام كرده‌بود كه حتى نمى‏‌خواستم برخیزم. ...
آس و پاس بودم... قصد داشتم به زندان بروم. می‌خواستم کسی را بکُشم یا کشته شوم. بهترین دوستم دو ‌سال قبل خودکشی کرده بود... نمی‌خواستم مفت‌خور باشم... من بخشی از هیچ جامعه‌ای نبودم تا اینکه کم‌کم تبدیل به «جوانی عصبانی در نیویورک» شدم... کل جامعه تصمیم گرفته شما را نادیده بگیرد... بعد از ١٠ ‌سال حمل این کتاب، سرانجام آن را در سه ماه در سوییس به پایان رساندم... یک نویسنده باید همه‌ی خطرات نوشتن آنچه را می‌بیند، بپذیرد ...
با عاشق شدن به دختری زیبارو ناخواسته وارد بازی‌های سیاسی می‌شود... دست‌کم در قسمت‌هایی از زندگی‌مان دچار حس فریب‌خوردگی یا به تعبیری عامیانه «حس خریت» بوده‌ایم... آونگ شدن هر روزه‌مان در بین سه فضای عشق، سیاست و خیانت را به عریانی به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چگونه ما گاه خود را در میان خریت‌هایمان در این سه فضا گرفتار می‌بینیم... ...