النور کاتن نویسنده 27 ساله نیوزلندی با رمان «ستارگان» جایزه ادبی بوکر امسال را برد و شگفتی‌ساز شد.

به گزارش خبرآنلاین، داستان رمان النور کاتن با عنوان «ستارگان» (The Luminaries) در نیوزلند در دوران هجوم طلا می‌گذرد. بسیاری که از رمان اول کاتن به نام «تمرین» خوش‌شان آمده، از این کتاب 832 صفحه‌ای هم تعریف کردند.

این نویسنده جوان در رقابت با بزرگانی مثل کولم تویبین کارکشته پیروز شد که با رمان بسیار کوتاه «انجیل به روایت مریم» نامزد شده بود. تویبین تا حالا دو بار نامزد بوکر شد بود و با رمان «بروکلین» برنده جایزه کوستاه شده است.

النور کاتن در حالی برنده جایزه 50 هزار پوندی بوکر شد که اهدای جایزه امسال مصادف با 45 سالگی جایزه بوکر است.

جیم کریس که طرفداران خاص خودش را دارد نیز با رمان «درو» (Harvest) یکی دیگر از نامزدها بود. رمان درباره شهری بینام است. در این شهر تغییراتی شگرف رخ می‌دهد و مردم باید در شرایط جدید و عجیب و غریب‌شان سعی کنند به زندگی عادی بازگردند. جیم کریس سال 1997 با رمان «قرنطینه» نامزد این جایزه شده بود.

شاید معروف‌ترین نامزد نهایی جایزه بوکر جومپا لاهیری بود که با «زمین پست» (The Lowland) نامزد بود.  داستان این رمان بین کلکته و آمریکا می‌گذرد. لاهیری دو ملیتی است و همین به او کمک کرده در آمریکا و بریتانیا بسیار مشهور باشد. اولین کتاب او که مجموعه داستانی به نام «مترجم دردها» بود برنده جایزه پولیتزر شد. «مترجم دردها» و دیگر آثار لاهیری به فارسی ترجمه شده و بسیار پرفروش و محبوب بوده‌اند.

این نویسنده در توصیف روابط خانوادگی و تعلق خاطر به اشیاء و اشخاص مهارت دارد. داستان رمان جدید او درباره دو برادر است که در کلکته زندگی می‌کنند. یکی از آنها وارد گروهی شبه‌نظامی و بسیار خشن می‌شود و همین به شکلی تراژیک دو برادر را از هم دور می‌کند.

دو نامزد دیگر جایزه بوکر «ما به نام‌های جدید نیازمندیم» و «حکایتی برای زمان حال» بودند. «ما به نام‌های جدید نیازمندیم» اولین رمان نووایولت بولاوایو است که داستان سردرآوردن دختر جوانی اهلی حلبی‌آبادهای زیمباوه از آمریکا را روایت می‌کند و «حکایتی برای زمان حال» (A Tale for the Time Being) نوشته روث اوزیک که داستان دختری دبیرستانی است که خودکشی کرده و پیدا شدن دفترچه خاطراتش در ساحل نقطه شروع رمان است.

در فهرست نهایی نامزدها جیم کریس با 67 سال سن و کاتن با 27 سال سن، به ترتیب سالمندترین و جوان‌ترین نویسنده بودند.

داوران این دوره جوایز بوکر رابرت مک‌فارلین، (رئیس هیئت داوران)، مارتا کندی مجری، رابرت داگلاس-فرهرست منتقد، ناتالی هیانز نتقد و استوارت کلی نویسنده بودند.

تلویزیون بی‌دلیل روشن می‌شود و تصویری را نشان می‌دهد. در كنار نگاه دوربین‌نگار روایت، تلویزیون قرار دارد. تلویزیون و ساعت دیجیتال و روایت دوربین‌گونه به عنوان عناصری مدرن، اتاق را احاطه می‌كنند... فرد متجاوز به دختر روسپی می‌تواند شكل دیگری از مرد درون تلویزیونی باشد كه ناگهان روشن می‌شود... دختری است در جایگاه و موقعیتی كه با زیبایی‌اش تبدیل به پدیده‌ای می‌شود كه عكسش روی مجلات مد می‌نشیند و در نقطه مقابلش دختر فاحشه چینی است. ...
با کشتی‌گیر اسراییلی کشتی می‌گیرم چون تن من به تن او بخورد بخشی از گفت‌وگوست... با این شیوه ما نباید وارد سازمان ملل هم بشویم؛ نباید در المپیادهای علمی هم شرکت کنیم... چیزی که ناکارآمد هست باید حذف بشود یا اصلاح... اگر خدای نکرده! وزیر ارشاد بشوم اولین کاری که می‌کنم رفتن به قم و گرفتن اجازه از علما برای پیوستن به کنوانسیون برن (حمایت از حق مولف در آثار ادبی و هنری) است ...
از این کتاب تا امروز بیش از 10 ترجمه در کتابخانه ملی ثبت شده: «اجرام آسمانی»، «بانوان مهتاب»، «دختران مهتاب»، «دختران ماه»، «ماه خاتون‌ها»، «زنان ماه» و «بانوان ماه»... روند جامعه‌ای را با تمرکز بر زنان آن در یک دوره یکصد ساله بازنمایی کند. از این‌ رو شاخص‌ترین مساله «گفتمان نسل»هاست؛ گفتمانی که گذار شخصیت‌ها را از سنت به مدرنیته می‌نماید... در برزخ گذشته زندگی می‌کنند و گویی راه گریزی از آن ندارند ...
اولین کتاب دانشگاهی است که به جامعه‌شناسی اسلام و تا حدودی تشیع می‌پردازد... برخی معتقدند جامعه‌شناسی دین مربوط به مسیحیت است نه اسلام... در بنیادگرایی ما با دین بدون فرهنگ مواجهیم... مطالعه تحولات تاریخی و سازمانی روحانیت... جامعه‌شناسان فرانسوی ترجیح می‌دهند درباره قبایل استرالیا یا اسکیموها تحقیق کنند تا اینکه مسلمانان را موضوع تحقیق قراردهند ...
«سووشون» رمانِ تجاوز است، تجاوز به روح یک ملت... مردمی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند با تجاوزگران هم‌داستان می‌شوند... همه زن‌ها حتی چهره‌های منفی مثل «عزت‌الدوله» هر یک به‌نوعی وجوه گوناگونِ ستمدیدگی، بی‌پناهی، ناکامی و تحملِ زن ایرانی را به نمایش می‌گذارند... می‌خواستم بچه‌هایم را با محبت و در محیط آرام بزرگ کنم اما الان با کینه بزرگ می‌شوند...هر هفته نان و خرما به دیوانه‌خانه و زندان می‌فرستد... تاریخ در این رمان لَق نمی‌زند یعنی آدم‌ها از بستر واقعی برخاسته‌اند ...