کتاب «پاریس ۱۹۱۹؛ شش‌ماهی که دنیا را تغییر داد» [Paris 1919 : six months that changed the world] نوشته مارگارت مک‌میلان [Margaret MacMillan] با ترجمه افشین خاکباز توسط نشر نو منتشر و راهی بازار نشر شد.

پاریس ۱۹۱۹؛ شش‌ماهی که دنیا را تغییر داد» [Paris 1919 : six months that changed the world] مارگارت مک‌میلان [Margaret MacMillan]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب، یکی از عناوین مجموعه‌ «کتابخانه تاریخ جهان» است که نشر نو چاپ می‌کند.

سال ۱۹۱۹ که جنگ جهانی اول به پایان رسید، وودرو ویلسون رئیس‌جمهور آمریکا، دیوید لوید جورج نخست‌وزیر انگلستان و ژرژ کلمانسو نخست‌وزیر فرانسه به‌مدت شش‌ماه در پاریس حضور داشتند و کنار یکدیگر به گفتگو پرداختند تا به صلحی پایدار برسند. کتاب پیش‌رو ماجراهای آن‌برهه زمانی و شش‌ماه مذکور را روایت می‌کند که نسخه‌ اصلی‌اش سال ۲۰۰۲ توسط انتشارات رندوم هاوس در نیویورک چاپ شد.

روایت مورد اشاره در این‌کتاب، توسط مارگارت مک‌میلان نویسنده و مورخ کانادایی ارائه شده است. مک‌میلان در دانشگاه آکسفورد تدریس می‌کند و تدریس در کالج ترینتی و دانشگاه تورنتو را هم در کنار کارشناسی روابط بین‌الملل در کارنامه دارد. او نوه دیوید لوید جورج نخست‌وزیر وقت انگلستان در آن‌برهه است و خود به عنوان متخصص تاریخ بریتانیای اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیستم شناخته می‌شود.

یکی از مسائل مهمی که مولف کتاب «پاریس ۱۹۱۹» درباره پس‌لرزه‌های جنگ جهانی اول به آن‌ها پرداخته، تشکیل کشورهای جدیدی مثل یوگسلاوی در اروپا، و عراق و فلسطین در خاورمیانه است. چنین‌حوادثی بودند که باعث پایه‌گذاری اتفاقات جنگ جهانی دوم شدند.

کتاب «پاریس ۱۹۱۹» هشت‌بخش اصلی دارد که پیش از آن‌ها، «مقدمه مترجم»، «پیشگفتار/ریچارد هالبروک» و «تقدیر و تشکر» درج شده‌اند. عناوین هشت‌بخش این‌کتاب به‌ترتیب عبارت‌اند از: «آماده‌شدن برای صلح»، «نظم جهانی نوین»، «باز هم بالکان»، «مسئله آلمان»، «در میان شرق و غرب»، «بهار پر دردسر»، «به آتش کشیدن خاورمیانه» و «پایان کار». این‌بخش‌ها، ۳۰ فصل را در بر می‌گیرند و پس از آن‌ها ۶ عنوان دیگر نیز آمده که به این‌ترتیب‌اند: نتیجه، پیوست ۱: اصول چهارده‌گانه وودرو ویلسون، پیوست ۲: تصاویر و نقشه‌ها، یادداشت‌ها، کتابشناسی و نمایه.

وودرو ویلسون به اروپا می‌آید، نخستین برداشت‌ها، پاریس، لوید جورج و هیئت نمایندگی امپراتوری بریتانیا، عناوین ۴ فصل اول کتاب هستند که در بخش اول درج شده‌اند. بخش دوم کتاب هم چهارفصل دیگر را با این‌عناوین شامل می‌شود: ما جامعه مردم هستیم، روسیه، جامعه ملل، قیمومیت‌ها.

یوگسلاوی، رومانی، بلغارستان، وقفه در میانه زمستان هم عناوین فصول نهم تا دوازدهم کتاب «پاریس ۱۹۱۹» هستند که در بخش سوم درج شده‌اند. بخش چهارم کتاب یعنی «مسئله آلمان» هم مانند فصول پیشین دربرگیرنده چهارفصل «مجازات و پیشگیری»، «ضعیف‌نگه‌داشتن آلمان»، «تنظیم صورتحساب» و «بن‌بست بر سر شرایط معاهده آلمان»‌ است. در بخش پنجم هم مخاطب با این‌فصول روبرو می‌شود: تولد دوباره لهستان، چک‌ها و اسلواک‌ها، اتریش،‌ مجارستان.

در ششمین بخش کتاب، چهار فصل «شورای چهارنفره»، «ایتالی می‌رود»، «ژاپن و برابری نژادی» و «خنجری به قلب چین» درج شده‌اند که فصل ۲۱ تا ۲۴ این‌کتاب را تشکیل می‌دهند. بخش هفتم کتاب هم این‌پنج‌بخش را شامل می‌شود: بزرگ‌ترین دولتمرد یونانی بعد از پریکلس، پایان کار امپراتوری عثمانی، استقلال اعراب، فلسطین، آتاتورک و تَرَک‌خوردن چینی سِوْر. هشتمین و آخرین بخش کتاب هم تنها یک‌فصل را شامل می‌شود که «تالار آینه» نام دارد.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

فرانسه و بلژیک از همان ابتدا می‌گفتند که ادعاهای خسارت مستقیم باید در هرگونه توزیع غرامت در اولویت قرار داشته باشد. بلژیک کاملا غارت شده بود. در شمال فرانسه که منطقه‌ای بسیار صنعتی بود، آلمانی‌ها هرآنچه را می‌خواستند و به کارشان می‌آمد به کشور خود حمل کردند و بیشتر آنچه را بر جای ماند نابود کردند. حتی در هنگام عقب‌نشینی نیروهای آلمان در سال ۱۹۱۸ نیز توانستند مهم‌ترین معادل زغال‌سنگ فرانسه را نابود کنند. همان‌طور که کلمانسو به‌تلخی گفت: «وحشی‌هایی که تاریخ از آنها سخن گفته است، هرآنچه را در سرزمین‌های آماج تاخت‌وتازشان می‌یافتند با خود می‌بردند ولی چیزی را نابود نکردند؛ آنها در این سرزمین‌ها مستقر شدند و در زندگی عادی سهیم شدند. ولی اکنون، دشمن به‌گونه‌ای نظام‌مند هر آنچه را بر سر راهش قرار گرفته نابود کرده است.» براساس اسنادی که از آلمانی‌ها به دست آمده، به‌نظر می‌رسید آنها می‌خواستند صنعت فرانسه را فلج کنند و میدان را برای خود از رقیب خالی کنند.

این‌کتاب با ۷۹۰ صفحه، شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۸۲ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...