کتاب «شیوه طراحی ذهنی» نوشته ناصر پلنگی توسط انتشارات سروش به چاپ نهم رسید.

شیوه طراحی ذهنی ناصر پلنگی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این کتاب حاصل ۱۰ سال تدریس طرّاحی و مبانی هنرهای تجسمی در دانشکده‌های هنری است. مؤلف که معتقد است در دانشگاه‌های معتبر امروز جهان هر دو شیوه طراحی عینی و طراحی ذهنی پابه‌پای هم تدریس می‌شوند، در این کتاب سعی کرده اصول و قواعد طرّاحی ذهنی را همراه با روش‌های مختلف این شیوه در کنار کاربرد هریک از این روش‌ها در بیان تصویری تدوین کند.

شیـوه طراحی ذهنـی که در مقـابل طراحی عینـی قرار دارد و باید قدم‌به‌قدم با آن تدریس شود؛ شیوه‌ای است که عملکرد نیروهای ذهنی را در طراحی مورد ارزیابی قرار می‌دهد. این‌شیـوه قوای ذهنی هنرجویان را فعـال می‌کند و با روش‌ها و اصول و قواعد خاصی عینیت را از ذهن عبور می‌دهد. حاصل کار نه تکرار و تقلید عینی‌است، بلکه طرحی است که ذهنیت هنرجو آن را سـاخته و پرداخته است.

این‌کتاب قواعد طراحی ذهنی همـراه با روش‌های مختلف آن در کنار کاربرد هریک در بیـان تصویری را تشـریح می‌کند، و هر قـاعده را با ارائه کلیدهای تصـویری، و نمونه‌ای با استنـاد به کلیدها می‌آورد. نمونه‌های تاریخی نیز به‌عنوان شاهد مستند قواعد عرضه می‌شوند.

پلنگی در کتاب پیش‌رو، هر اصل و قاعده را با ارائه کلیدهای تصویری و ارائه نمونه‌هایی از کارهای هنرجویان که با استناد به کلیدها ارائه شده‌اند، اثبات می‌کند. همچنین نمونه‌های تاریخی و تصاویر هنری را برای اثبات مدعای خویش به کار گرفته است.

کتاب «شیوه طراحی ذهنی» شامل نمودارهای روش تدریس پایه و اصول طراحی ذهنی، آغاز شیوه طراحی ذهنی، اصل تصرّف و اصل تغییر و اصل ترکیب (به‌عنوان سه اصل طراحی ذهنی)، و نتیجه‌گیری است و مؤلفش معتقد است در فرهنگ ما که با جهان دل سروکار دارد و شهود و عرفان را می‌شناسد، هنر تمثیلی و ذهنی و هدف غـایی این هنر با غرب معاصـر فرق می‌کند و در کنار دو شیوه مذکور، شیوه طراحی عرفانی را هم باید آموخت. این‌کتاب برای دانشجویان طراحی، نقاشی، گرافیک، عکاسی و حتی تئاتر منبع مطالعاتی مناسبی است.

چاپ نهم این‌کتاب با ۲۸۷ صفحه مصور، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۴۳ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...