شماره جدید ماهنامه جهان کتاب ویژه بهار ۹۹ منتشر شد و روی پیشخوان مطبوعات آمد.

 جهان کتاب ویژه بهار ۹۹ منتشر شد

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، شماره جدید ماهنامه ادبی «جهان کتاب» ویژه ماه‌های بهار ۹۹ به‌تازگی منتشر شده و روی پیشخوان مطبوعات آمده است. این‌شماره دربرگیرنده شماره‌های ۳۷۱ تا ۳۷۳ این‌ماهنامه است که برای فروردین، اردیبهشت و خرداد هستند.

عصر بی‌گناهی (چگونه است که وقتی که عاشقیم مثل کودک دبستانی، ساده و بی‌گناه می‌شویم؟) عنوان اولین‌مطلب این‌شماره جهان کتاب است که طبق روال گذشته، یکی از مطالب پرویز دوائی در قالب مجموعه «نامه‌ای از پراگ» است. پس از آن هم داستان «خرگوش‌های سفید» نوشته لئونورا کارینگتون با ترجمه پرتو شریعتمداری چاپ شده است.

سپس مقالاتی در نقد کتاب‌های «شصت‌چهره از میان قاجاریان و معاصران»، «دنیای اسلام و جنگ آلمان نازی»، «بومی‌سازی رئالیسم جادویی در ایران»، «تبارشناسی نقد ادبی ایدئولوژیک در ایران معاصر از انقلاب مشروطه تا انقلاب ۱۳۵۷»، «فرهنگ بزرگ لانگن‌شایت»، رمان «دهه ۴۰ و مشق‌های دیگر»، «هیچ‌دوستی به‌جز کوهستان»، مجموعه‌داستان «آدم‌های چهارباغ»، رمان «گلوگاه»، «فرانتس کافکا: انسان زمان خود و زمان ما»، جلد اول «شرح کریم زمانی بر دیوان شمس»، مجموعه‌شعر «گَلی به گلی»، «عاشقانه‌های مردانه»، «از فرانکلین تا لاله‌زار»، «تراژدی کافی نیست»، «المطابقة والاختلاف» و «مارکس واخلاق» چاپ شده‌اند.

پس از نقد کتاب‌های نامبرده، مقاله‌ «نمونه‌ای از تداوم در شکل بیرونی شعر (از سیدحسن غزنوی تا صورتگر شیرازی)» از کامیار عابدی و ترجمه یاسمن مِنو از مطلب «اشتفان تسوایگ: متفکر سیاسی» به قلم زاویه دولاپورت چاپ شده است. مطلب بعدی هم گفتگو با نوین دوستدار درباره صنعت نشر است که توسط فاطمه احمدی و مهشید بحرینی انجام شده است.

بخش بعدی این‌مجله‌ «هزار و یک داستان» است که به نقد و معرفی کوتاه کتاب‌های جدید داستانی بازار نشر کشور اختصاص دارد. در این‌بخش هم این‌کتاب‌ها مورد بررسی قرار گرفته‌اند: رمان «آینه‌باز»، مجموعه‌داستان «با حافظ در آلاسکا»، رمان «بازگشت ماهی‌های پرنده»، رمان «روز دیگر شورا» و رمان «مرز».

در بخش «معرفی کوتاه» هم که در ادامه آمده، کتاب‌های «مسافر گمشده زمان (بیست‌گفتار در رمان و داستان‌ کوتاه)»، «اسطوره و ذهن اسطوره‌پرداز (بررسی نظریه‌های رایج درباره اسطوره)»، «ملودرام»، «پژواک برانگیز»، «اعلامیه حقوق موجود انسانی»، «چرخه زندگی زنانه»، «تقویم بی‌جلال (یادنامه زنده‌یاد حسین جلال‌پور)»، «قفس خالی پر از آزادی است (گلکاریکلماتور)»، «برگی از تاریخ مشروطه در قزوین» و «زندگی و آثار خوشنویسان قزوین» معرفی شده‌اند.

یادنامه‌هایی برای نجف دریابندری، علی‌اصغر سعیدی و سید هادی خسروشاهی هم از دیگر مطالب جهان کتاب هستند که پیش از بخش «تازه‌های بازار کتاب»‌ درج شده‌اند.

این‌مجله با ۱۰۶ صفحه و قیمت ۳۰ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...