کتاب «بیهوده نمیر!» [Die Empty: Unleash Your Best Work Every Day] نوشته تاد هنری [Todd Henry] با ترجمه علی هرایینی از سوی نشر ترنگ منتشر شد.



به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا این کتاب با عنوان فرعی «اثری از خود به جای بگذار» برای افرادی است که نمی‌خواهند حیاتی‌ترین عملکرد خود را به روزهای دیگر موکول کنند.

تاد هنری در «بیهوده نمیر!» درباره نیروهایی توضیح می‌دهد که ما را در حالت رکود نگه می‌دارند. او فرایندی را برای القای روش‌های همیشگی و مستمر در زندگی‌ معرفی می‌کند که انسان را در مسیر صحیح و ثابت نگه می‌دارد.

تاد هنری معتقد است هر روز که ما وظایف دشوار را به تعویق می‌اندازیم و تسلیم بی‌نظمی‌هایی می‌شویم که خلاقیت، نظم، و نوآوری را نابود می‌کنند، این اتفاق منجر به تهی ‌شدن مطلق در سازمان‌ها و زندگی خودمان می‌شود. او نشان می‌دهد كه چگونه می‌توان ذهن خود را پرورش داد و روش‌هایی را که برای حفظ شور و اشتیاق نیاز هستند به ‌کار گرفت تا از موانع ذهنی عبور كرد.

کتاب «بیهوده نمیر!» نوشته تاد هنری با ترجمه علی هرایینی در 250 صفحه و با بهای 38 هزار تومان انتشار یافته است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...