حراج کریستیز ۷ اکتبر (۱۵ مهر) در حالی برگزار خواهد شد که اسنادی از بزرگ‌ترین نویسندگان فرانسوی در میان ۷۵ قطعه حراجی، در این دوره از حراج یادشده چکش می‌خورند.

به گزارش ایرنا، به نقل از فیگارو؛  تعدادی نامه دست‌نویس مارسل پروست نویسنده رمان عظیم "در جستجوی زمان از دست رفته"، تعدادی از طراحی‌های آنتوان دوسنت اگزوپری خالق شاهکار شازده کوچولو و نسخه‌ای از داستان بلند شاهکار ناشناخته اونوره دو بالزاک در میان قطعاتی است که خانه کریستیز زمان حراج آنها را در پاریس اعلام کرده است.

هم‌زمان با یکصدمین سال اعطای جایزه ادبی گنکور (Goncourt) به مارسل پروست، کریستیز مجموعه نامه‌های پروست مرتبط با رایزنی‌های این نویسنده برای دریافت جایزه این رویداد ادبی را در حراج ارائه خواهد کرد.

جایزه ادبی گنکور از سال ۱۹۰۳ میلادی به آثار ادبی فرانسوی زبان اعطا می‌شود و هر نویسنده تنها یک‌بار می‌تواند آن را دریافت کند.

مارسال پروست

۱۶ نامه‌ پروست که کریستیز قصد حراجشان را دارد در فاصله سال های ۱۹۱۳ تا ۱۹۱۶ میلادی خطاب به رونه بلن (René Blum) مدیرمسئول روزنامه فرانسوی ژیل بلا (Gil Blas) است. پروست در این نامه‌ها که ارزش آن ۲۰۰ تا ۳۰۰ هزار یورو تخمین زده می‌شود، از دوست خود می خواهد تا جانب خانه سوآن را که نخستین جلد"در جستجوی زمان از دست رفته" است به ناشری به نام برنار گراسه (Bernard Grasset) بسپارد تا با هزینه نویسنده منتشر شود.

 پروست برای این که اطمینان یابد، اثرش همانگونه که نوشته شده چاپ می‌شود، پیشنهاد می‌کند اثر با هزینه شخصی وی منتشر شود. در فوریه ۱۹۱۳ و در حالی که هنوز قرارداد چاپ اثر با انتشارات امضا نشده بود، پروست تصمیم می‌گیرد اثرش را برای جایزه گنکور ارسال کند.

پروست در نامه به دوستش نوشته بود: اگر آقای گراسه تمایل داشته باشد می‌توانم اثر را برای جایزه گنکور معرفی کنم هرچند این پیشنهاد را تقریبا اتفاقی مطرح کردم چون خیلی خوب نمی دانم جایزه گنکور چیست.

این بار حراج کریستیز در پاریس دست روی مجموعه‌ای از آثار کمیاب و دست‌نوشته گذاشته است. در میان اقلام اعلام شده می‌توان به نسخه اصلی شانفلوری (Champfleury) اثر ۱۵۲۹ پییر آنگولر (pierre angulaire) اشاره کرد. این اثر از تاریخ تایپوگرافی و زبان فرانسه، ۴۰ تا ۶۰ هزار یورو قیمت گذاشته شده است.

نسخه نایابی از داستان شاهکار ناشناخته بالزاک نیز حاوی ۱۲ طرح چاپ فلزی کار پیکاسو نیز در این حراج ۴۰ تا ۶۰ هزار یورو قیمت گذاشته شد. این اثر نخستین بار در اوت ۱۸۳۱ در روزنامه آرتیست فرانسه منتشر شده بود.

شازده کوچولو

شازده کوچولو

در نهایت مجموعه‌ای از طرح‌های سنت اگزوپری مربوط به شاهکار شازده کوچولو، دیگر اثر ادبی و هنری فرانسه است که که کریستیز رقم ۴۰ تا ۵۰ هزار یورو روی آن گذاشته است.

این مجموعه به مجموعه‌داری در زوریخ تعلق داشت که در سال ۲۰۱۸ در ۹۴ سالگی درگذشت.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...