به گزارش مهر، جشنواره فیلم ونیز ۲۰۱۹ در حالی به کار خود پایان داد که تنها فیلم ایران در این جشنواره یعنی «متری شیش و نیم» موفق به کسب جایزه‌ای نشد.

در همین حال از میان ۲۱ فیلم بخش رقابتی جایزه شیر طلای بهترین فیلم به «جوکر» ساخته تاد فیلیپس از آمریکا اهدا شد.

شیر نقره‌ای بهترین کارگردان نصیب روی آندرسون برای «درباره بی‌پایانی» از سوئد شد.

جایزه بزرگ هیأت داوران به «یک افسر و یک جاسوس» به کارگردانی رومن پولانسکی اهدا شد.

جایزه کوپا ولپی که به بهترین بازیگر مرد اهدا می‌شود به لوکا مارینلی برای «مارتین ایدن» ساخته پیترو مارچلو از ایتالیا رسید و جایزه کوپا ولپی بهترین بازیگر زن نصیب آریان آسکارید برای «گلوریا موندی» به کارگردانی روبر گدیگیان از فرانسه رسید.

جایزه مارچلو ماسترویانی بهترین بازیگر مرد یا زن جوان جشنواره نیز به توبی والاس برای «دندان‌های شیری» ساخته شانون مورفی از استرالیا رسید.

یونفان از هنگ کنگ برای فیلم «چری لین شماره ۷» که کارگردانی آن را خودش انجام داده موفق به کسب جایزه بهترین فیلمنامه شد.

جایزه ویژه هیأت داوران نیز به فیلم «مافیا دیگر مانند سابق نیست» ساخته فرانکو مارسکو از ایتالیا اهدا شد.

در بخش افق‌ها که تنها نماینده ایران فیلم «متری شیش و نیم» در آن حضور داشت، جایزه بهترین فیلم به «آتلانتیس» ساخته والنتین واسیانوویچ از اوکراین رسید. جایزه بهترین کارگردانی هم به تئو کورت برای «سفید روی سفید» از اسپانیا تعلق گرفت.

در این بخش جایزه ویژه هیأت داوران به «حکم دادگاه» به کارگردانی ریموند ریباس گوتیرس از فیلیپین اهدا شد.

جایزه بهترین بازیگر مرد به سامی بوعجیله برای فیلم «یک پسر» به کارگردانی مهدی البرساوی از تونس اهدا شد و جایزه بهترین بازیگر زن را مارتا نیتو برای «مادر» به کارگردانی رودریگو سوروگوین از اسپانیا دریافت کرد.

جایزه بهترین فیلمنامه بخش افق‌ها نیز به جسیکا پالو و فیلیپ لیوره برای «برگشت» ساخته جسیکا پالو از فرانسه اهدا شد.

«عزیز» به کارگردانی صائم صادق از پاکستان نیز به عنوان بهترین فیلم کوتاه این بخش انتخاب شد.

در میان جوایز جنبی نیز جایزه بهترین فیلم بخش مسابقه بین‌الملل به «یک افسر و یک جاسوس» به کارگردانی رومن پولانسکی اهدا شد.

جایزه کلیسای جهانی کاتولیک نیز به «دندان‌های شیری» به کارگردانی شانون مورفی از استرالیا تعلق یافت.

پس از ۲۰ سال به موطن­‌شان بر می­‌گردند... خود را از همه چیز بیگانه احساس می‌­کنند. گذشت روزگار در بستر مهاجرت دیار آشنا را هم برای آنها بیگانه ساخته است. ایرنا که که با دل آکنده از غم و غصه برگشته، از دوستانش انتظار دارد که از درد و رنج مهاجرت از او بپرسند، تا او ناگفته‌­هایش را بگوید که در عالم مهاجرت از فرط تنهایی نتوانسته است به کسی بگوید. اما دوستانش دلزده از یک چنین پرسش­‌هایی هستند ...
ما نباید از سوژه مدرن یک اسطوره بسازیم. سوژه مدرن یک آدم معمولی است، مثل همه ما. نه فیلسوف است، نه فرشته، و نه حتی بی‌خرده شیشه و «نایس». دقیقه‌به‌دقیقه می‌شود مچش را گرفت که تو به‌عنوان سوژه با خودت همگن نیستی تا چه رسد به اینکه یکی باشی. مسیرش را هم با آزمون‌وخطا پیدا می‌کند. دانش و جهل دارد، بلدی و نابلدی دارد... سوژه مدرن دنبال «درخورترسازی جهان» است، و نه «درخورسازی» یک‌بار و برای همیشه ...
همه انسان‌ها عناصری از روباه و خارپشت در خود دارند و همین تمثالی از شکافِ انسانیت است. «ما موجودات دوپاره‌ای هستیم و یا باید ناکامل بودن دانشمان را بپذیریم، یا به یقین و حقیقت بچسبیم. از میان ما، تنها بااراده‌ترین‌ها به آنچه روباه می‌داند راضی نخواهند بود و یقینِ خارپشت را رها نخواهند کرد‌»... عظمت خارپشت در این است که محدودیت‌ها را نمی‌پذیرد و به واقعیت تن نمی‌دهد ...
در کشورهای دموکراتیک دولت‌ها به‌طور معمول از آموزش به عنوان عاملی ثبات‌بخش حمایت می‌کنند، در صورتی که رژیم‌های خودکامه آموزش را همچون تهدیدی برای پایه‌های حکومت خود می‌دانند... نظام‌های اقتدارگرای موجود از اصول دموکراسی برای حفظ موجودیت خود استفاده می‌کنند... آنها نه دموکراسی را برقرار می‌کنند و نه به‌طور منظم به سرکوب آشکار متوسل می‌شوند، بلکه با برگزاری انتخابات دوره‌ای، سعی می‌کنند حداقل ظواهر مشروعیت دموکراتیک را به دست آورند ...
نخستین، بلندترین و بهترین رمان پلیسی مدرن انگلیسی... سنگِ ماه، در واقع، الماسی زردرنگ و نصب‌شده بر پیشانی یک صنمِ هندی با نام الاهه ماه است... حین لشکرکشی ارتش بریتانیا به شهر سرینگاپاتام هند و غارت خزانه حاکم شهر به وسیله هفت ژنرال انگلیسی به سرقت رفته و پس از انتقال به انگلستان، قرار است بر اساس وصیت‌نامه‌ای مکتوب، به دخترِ یکی از اعیان شهر برسد ...