کتاب «دلهره هستی» نوشته آلبر کامو با ترجمه محمدتقی غیاثی توسط انتشارات نگاه به چاپ ششم رسید.

به گزارش مهر، این‌کتاب درباره زندگی و آثار آلبر کامو نویسنده مشهور فرانسوی و خالق رمان «بیگانه»‌ است که به‌عنوان یکی از منابع مناسب برای شناخت این نویسنده مطرح شده است. این کتاب ۶ فصل اصلی دارد که به‌ترتیب عبارت‌اند از «نگاهی تازه به زندگی و آثار کامو»، «از کتاب پشت و رو»، «از کتاب افسانه سی‌زیف»، «از کتاب تابستان»، «کتاب عیش» و «دو مصاحبه».

فصل اول کتاب درباره زندگی و آثار کامو نوشته شده که دربرگیرنده این بخش‌هاست: جوانی: دریا و آفتاب، ادبیات، تکلیف موش گرفتار، بیگانه و جنگ، روزنامه‌نگاری، اسطوره سی‌زیف، سوءِ تفاهم، کالیگولا، طاعون، حکومت نظامی، دادگستران، انسان شورشی، سقوط، جایزه نوبل. در فرازی از فصل اول این کتاب، توضیح داده می‌شود که کامو در مقاله‌ای گفته که چگونه به‌سوی ادبیات رفته است. زندگی شادی داشت. هیچ چیز نمی‌توانست او را از دریا و آفتاب دور کند. تاروزی که کتاب «درد» اثر آندره دوریشو به دستش می‌رسد و می‌بیند در این کتاب صحبت از فقر است و سکوت و رنج مادر و شامگاهان زیبا. تعجب می‌کند: گویی نویسنده زندگی او را مطرح کرده است. پس این مسایل حقیر را می‌توان دستمایه ادبیات کرد؟

مخاطب کتاب در فصل دوم «از کتاب پشت و رو» با این بخش‌ها روبر می‌شود: طنز، حالی بین رد و قبول، دلمردگی، شوق زندگی، امید و نومیدی یا پشت و روی جهان. و در بخش سوم هم «از کتاب افسانه سی‌زیف» هم تک‌بخشی به همین‌ نام درج شده است. پرومته در دوزخ، مُعما، درختان بادام هم عناوین بخش‌هایی هستند که در فصل «از کتاب تابستان» آمده‌اند.

این کتاب برای تشریح جزئیات زندگی، زوایای نهفته افکار و روح جاری در نوشته‌های کامو نوشته شده است. این نویسنده که در ۴۴ سالگی برنده جایزه نوبل ادبی شد، جنگ را تجربه کرده و تلخی موجود در آثارش که مربوط به فجایع انسانی هستند، از تجربیاتی مانند عامل جنگ ناشی شده‌اند.

پاسخ به ژان ـ کلودبریس ویل و آخرین مصاحبه کامو هم دو مطلب مهم دیگر این کتاب هستند که در فصل «دو مصاحبه» پیش روی مخاطب قرار می‌گیرند.

چاپ ششم این کتاب با ۱۸۴ صفحه و قیمت ۲۲ هزار تومان عرضه شده است.

سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...
شاید بتوان گفت که سینما غار پیشرفته‌ افلاطون است... کاتلین خون‌آشامی است که از اعتیادش به خون وحشت‌زده شده است و دیگر نمی‌خواهد تسلیم آن شود. به‌عنوان یک خون‌آشام، می‌داند که چگونه خود را از بین ببرد. اما کازانووا می‌گوید: «به این راحتی هم نیست»... پدر خانواده در همان آغاز شکل‌گیری این بحران محل را به‌سرعت ترک کرده و این مادر خانواده است که بچه‌ها را با مهر به آغوش کشیده است. اینجاست که ما با آغاز یک چالش بزرگ اخلاقی مواجه می‌شویم ...
فنلاند امروز زنده است بخاطر آن وسط‌باز. من مخلص کسی هستم که جام زهر [پذیرش قطعنامه برای پایان جنگ 8ساله] را به امام نوشاند. من به همه وسط‌بازها ارادت دارم. از مرحوم قوام تا مرحوم هاشمی. این موضوع روشنی است که در یک جایی از قدرت حتما باید چنین چیزهایی وجود داشته باشد و اصلا نمی‌توان بدون آنها کشور را اداره کرد... قدرت حرف زدن من امروز از همان معترض است و اگر الان داریم حرف می‌زنیم به خاطر آن آدم است که به خیابان آمده است ...