مجموعه دوجلدی «جلوه های لاهوتی (شرح زیارت جامعه کبیره)» اثر آیت الله محمدباقر تحریری توسط مؤسسه بوستان کتاب در ۱۷۴۴ صفحه به چاپ رسید.

جلوه های لاهوتی (شرح زیارت جامعه کبیره) محمدباقر تحریری

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، زیارت جامعه کبیره توسط امام هادی (ع) در پاسخ به درخواست فردی برای زیارت بلیغ و کامل امامان بیان شده است.

مضمون زیارت جامعه کبیره، مقام امامت و شأن ائمه اطهار (ع) و وظایف شیعیان در برابر آنهاست. این زیارت را نخستین بار شیخ صدوق روایت کرده و تاکنون شرح‌های فراوانی بر زیارت جامعه کبیره نوشته شده است.

اثر پیش رو نیز تفسیر این زیارت شریف است که بر اساس دیدگاه‌های توحیدی، ولایی و اخلاقی نوشته شده و بر پایه کتاب و سنت، با روش مفسیر کبیر قرآن کریم، حضرت علامه سید محمدحسین طباطبایی (ره) سامان یافته است.

در ابتدای این اثر، ضمن بیان جایگاه زیارت جامعه کبیره، وظایف قبل از زیارت تشریح و سپس علت گفتن شهادتین و تکبیرات ذکر شده است. در اثر مذکور، فراز به فراز این زیارت به تفکیک همراه با شرح هر فراز به رشته نگارش در آمده است.

در این اثر، زیارت جامعه کبیره به دو بخش تقسیم شده و هر بخش در قالب یک جلد تفسیر شده است. در بخشی از این کتاب آمده است:

در فرازی به ائمه (ع) خطاب می‌کنیم که شما معدن رحمت می‌باشید. ائمه (ع) معدن و مرکز تمام رحمت های رحمانیّه و رحیمیّه حق تعالی و شئون آن دو می‌باشند که در هر عالمی بعدی از ابعاد آن را ظهور می‌دهند؛ یعنی در مرتبه قبل از عالم دنیا، تنها رحمت رحمانیّه ظهور می‌کند و در عالم دنیا به سبب گستردگی و ابعاد آن، رحمت رحمانیه و رحیمیه با شئونشان ظهور کرده و در عالم آخرت نیز، هم به دلیل ایجاد موجودات و هم به علت رسیدن مؤمنین به کمالاتشان هر دو صفت از طریق وسایط ظهور می‌نماید؛ چنان که امام صادق (ع) می‌فرماید: برای خداوند عزوجل از رحمتش مخلوقی است که ایشان را از نورش آفرید و برای آن، رحمتی است از رحمتش که برای ایشان رحمت را آفریده است….

پس به واسطه ایشان گناهان را محو کرده و ناراحتی‌ها را دفع می‌نماید و رحمت را نازل می‌گرداند و اموات را زنده کرده و زندگان را می میراند و به وسیله ایشان انسان را امتحان می‌کند و به واسطه ایشان قضاوتش را در مخلوقاتش اجرا می‌نماید. راوی گوید: فدایت شوم ایشان چه کسانی هستند؟ حضرت فرمود: اوصیا می‌باشند.

................ هر روز با کتاب ...............

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...