مراسم رونمایی از کتاب «مینوچهر» زندگی‌نامه منوچهر دوایی (جراح دوران دفاع مقدس) تحت تأثیر خبر درگذشت او، به شکلی احساسی برگزار شد.

مینوچهر زندگی‌نامه منوچهر دوایی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، مراسم رونمایی از کتاب زندگی‌نامه منوچهر دوایی به‌عنوان نخبه معاصر ایران در بنیاد ملی نخبگان، امروز چهارشنبه، پنجم مردادماه در حال برگزاری بود که رسانه‌ها از درگذشت این جراح دوران دفاع مقدس خبر دادند. این مراسم که با حضور همسر، دختر و داماد او همراه بود، در فضایی احساسی و همراه با گریستن‌های پیاپی برگزار شد.

قرار بود این مراسم با حضور منوچهر دوایی به عنوانی یکی از سخنرانان برگزار شود، که به دلیل بستری بودن او در بیمارستان، بدون حضور خودش در حال برگزاری بود.

در این مراسم حمید نادران طحان - رییس بنیاد نخبگان استان تهران - گفت: «در دوران دفاع مقدس حماسه‌های بسیار زیادی شکل گرفته که بخشی از آن در پشت جبهه توسط افراد بی‌ادعا در سخت‌ترین شرایط بوده است که یکی از آنها دکتر دوایی است. ثبت نگارش روایت زندگی این نخبگان معاصر بسیار مهم است و به همین خاطر نگارش و انتشار کتاب مینوچهر کار بسیار اززشمندی است.»

همچنین محمدرضا سنگری - رییس اندیشکده ادبیات پایداری حوزه هنری - گفت: «نخبگان معاصر الگوی مناسبی برای نسل امروز و آینده هستند و چنین رویدادهایی قدرشناسی مناسب از زحمات آنهاست. نخبگان فهمیده‌اند که توانایی بزرگ‌شدن دارند و به شناخت روشن از خود رسیده‌اند و البته فهمیده‌اند که شرط بزرگ‌شدن تحمل رنج‌های بزرگ است؛ نخبگان می‌دانند مسیر رشد نخبگی ساده و هموار نیست. همچنین آنها به دوردست‌ها نگاه می‌کنند و حواشی را رها کرده‌اند. نخبگان خطرپذیزند و برای آنها هیچ‌وقت بن‌بست نیست.»

نویسنده کتاب، جواد کامور بخشایش، نیز گفت: «در درمان مجروحانی که بلافاصله از منطقه جنگی به اهواز اعزام می‌شدند، دکتر دوایی واقعا ایثار کرده‌اند. در این عرصه یکی از دستاوردهای علمی او بحث تریاژ در بیمارستان‌هاست. او مرد روزهای سخت بود و یک نخبه علمی با قابلیت معرفی به تمام دنیاست. افتادگی دکتر دوایی، بعد معنوی و بعد عرفانی او با تمام دانشش درس‌آموز است. من تحت تاثیر شخصیت او اسم کتاب را مینوچهر (چهره بهشتی) انتخاب کرده‌ام.»

الهام یاوری، رییس سازمان ملی پرورش استعدادهای درخشان، هم در این مراسم گفت: «قهرمانانی مثل دکتر دوایی الگوهای نسل آینده هستند؛ نفس حضور آنها افتخارآفرین است. ما باید بررسی کنیم که آنها چطور موانع را کنار زده و به قله‌ها رسیده‌اند. اینجاست که اهمیت هنر بیشتر از قبل خودش را نشان می‌دهد و به نسل‌های بعدی و دانش‌آموزان و استعدادهای درخشان هدیه می‌دهد. کتاب مینوچهر این مسئولیت را به خوبی انجام می‌دهد. تلاش بنیاد ملی نخبگان قابل در این مسیر تقدیر است.»

در ادامه محسن شاهرضایی، مدیرکل دفتر الگوسازی و تکریم نخبگان بنیاد ملی نخبگان، گفت: «امیدواریم چنین رویدادها و برنامه‌هایی بیشتر از گذشته اتفاقات بیفتد. از اصحاب رسانه هم خواهش می‌کنم برای پوشش و فرهنگ‌سازی این موارد همت بیشتری به خرج دهند. این حرکت نیازمند تدوام است و ما برای نوشتن زندگی نخبگان باید بر پایه علم و استمرار حرکت کنیم. این سومین کتاب زندگی‌نامه نخبگان است که به همت بنیاد ملی نخبگان منتشر شده است.»

منوچهر دوایی (متولد ۱۳۱۵ تهران) پزشک، جراح و عضو پیوسته فرهنگستان علوم پزشکی ایران بود. وی از اساتید دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و متخصص جراحی اطفال، جراحی سرطان و جراحی دستگاه گوارش بود. دوایی یکی از اعضای تیم پزشکی امام خمینی(ره) و کسی بود که شهید چمران را بدون بیهوشی عمل کرده بود. وی نخستین رییس دانشگاه شهید چمران اهواز بعد از انقلاب، جراح جنگ و همچنین مؤلف و مترجم چندین کتاب پزشکی بود.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...