«آتش پنهان» [A slow fire burning] نوشته پائولا هاوکینز [Paula Hawkins] با ترجمه هدیه گرامی مقدم راهی بازار کتاب شده‌ است.

آتش پنهان» [A slow fire burning]  پائولا هاوکینز [Paula Hawkins]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۳۵۲ صفحه با شمارگان ۱۱۰۰ نسخه و قیمت ۱۱۷ هزار تومان از سوی نشر آموت عرضه شده است.

در نوشته پشت جلد کتاب می‌خوانیم:
پیدا شدن جسد مرد جوانی که داخل یک خانه قایقی در لندن، به طرز وحشیانه‌ای به قتل رسیده است، در مورد سه ‌زنی که او را می‌شناخته‌اند، سوال‌هایی را برمی‌انگیزاند. لورا، دختر پریشان‌خاطری است که یک شب را با او سپری کرده و آخرین نفری است که در خانه مقتول دیده شده. کارلا، خاله غمگین و داغ‌داری است که هنوز عزادار مرگ یکی دیگر از اعضای خانواده‌اش است و میریام هم همسایه فضولی است که به وضوح دارد رازهایی را از پلیس پنهان می‌کند. سه‌زن که هرکدام ارتباط جداگانه‌ای با مقتول داشته‌اند. سه‌ زن که بنا به دلایل متفاوتی خون‌شان از خشم به جوش آمده است. زن‌هایی که چه بدانند، چه ندانند، آتش به جان‌شان افتاده است تا انتقام اشتباهاتی را که در حقشان شده، بگیرند. وقتی پای انتقام به میان می‌آید، حتی شاید از آدم‌های خوب هم کارهای وحشتناکی سر بزند. هر کدام از آن‌ها برای رسیدن به آرامش، ممکن است تا کجا پیش بروند؟ چقدر طول می‌کشد تا آتش پنهان رازها، شعله‌ور شود؟

پائولا هاوکینز، بعد از پانزده‌ سال فعالیت به عنوان روزنامه‌نگار، به نویسندگی رمان رو آورد. پائولا متولد زیمبابوه است. وی در سال ۱۹۸۹ به لندن آمده و از آن موقع، ساکن آن‌جاست. اولین رمان جنایی‌اش، «دختری در قطار» تبدیل به یک موفقیت جهانی شد. این کتاب به بیش از چهل زبان ترجمه شده و تاکنون ۲۳ میلیون نسخه از آن در سرتاسر جهان به فروش رسیده است. یک فیلم سینمایی بزرگ از این کتاب اقتباس شده است. کتاب دومش، «درون آب» نیز به موفقیت جهانی دست یافت و چهار میلیون نسخه از آن در جهان به فروش رسیده است. و جدیدترین کتاب هاوکینز، «آتش پنهان»، نامزد بهترین کتاب معمایی سال ۲۰۲۱ سایت گودریدز شده است.

هدیه گرامی‌مقدم متولد ۱۳۶۶ اندیمشک و دانش‌آموخته کارشناسی ارشد الکترونیک است. از او ترجمه رمان «جاده رستگاری» و رمان «آرامش ابدی سارا» در نشریه آموت منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...