کتاب «سبک معیشت معصومان(ع)» اثر یدالله مقدسی به همت مؤسسه بوستان کتاب منتشر شد.

سبک معیشت معصومان(ع) یدالله مقدسی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «سبک معیشت معصومان(ع)» اثر یدالله مقدسی از سوی معاونت فرهنگی و تبلیغی دفتر تبلیغات اسلامی‌ تهیه و به همت مؤسسه بوستان کتاب در 143 صفحه منتشر شد.

تأمین معیشت، اهمیت فراوانی در زندگی انسان دارد. زندگی در دنیا که انسان را به سوی بهره برداری از مواهب طبیعی سوق می‌دهد، نیازمند برنامه اقتصادی سالم و جامعی است؛ برنامه ای اقتصادی که ضریب اشتباه را به حداقل برساند. به ویژه اگر برنامه ای متصل به منبع الهی باشد و بتوان با آسودگی خاطر آن را اجرا کرد. سیره معیشتی معصومان(ع)، از چنین ویژگی ای برخوردار است و علاوه بر اتصال به منبعی قابل اعتماد و دور از خطا، راهکارهای دست یافتنی دارد.

کتاب «سبک معیشت معصومان(ع)» که با استفاده از گزارش‌های فراوان متون اسلامی‌درباره سبک زندگی اقتصادی معصومان(ع) فراهم آمده است، به معرفی منبع درآمد، فعالیت‌های اقتصادی و هزینه‌های معصومان(ع) می‌پردازد.

ساختار اثر
این اثر در 4 فصل و 9 گفتار تهیه و تألیف شده است؛ فصل اول، ابتدا شرایط و بایسته‌های راه اندازی یک فعالیت اقتصادی و سپس، قوانین کسب و کار را از منظر معصومان(ع) بیان می‌کند تا کسی که در عرصه فعالیت مالی وارد می‌شود و شغلی را فراهم می‌آورد، به این قوانین پایبندی داشته باشد و به آنها عمل کند. در انتهای این فصل نیز به اقدام‌های عملی که افراد در کسب درآمد و سودآوری باید انجام دهند، پرداخته شده است.

فصل دوم، منبع درآمدی معصومان(ع) را مطرح می‌کند که ایشان با فعالیت‌های تولیدی(کشاورزی، دامپروری، دستی و هنری) و غیر تولیدی (تجاری، ارث، قرض و عاریه در حال ضرورت و...) کسب درآمد می‌کردند و از میان آنها، اصلی ترین منبع درآمدی آنان را کشاورزی معرفی می‌نماید.

فصل سوم، به مخارج فردی و شخصی معصومان(ع) می‌پردازد که ناظر به هزینه‌های ایشان برای امور شخصی و خانواده است و در دو قسمت مخارج جاری (خوراک و مواد غذایی، لباس و پوشاک، بهداشت، بوی خوش و عطر زدن، به کار گیری کارپرداز، ازدواج، تأمین آبرو و...) و سرمایه ای (خرید زمین، مال التجاره، مسکن مناسب) بررسی می‌شود.

فصل چهارم نیز مخارج اجتماعی (نیکوکاری) معصومان(ع) را در دو قسمت کمک ایشان به موارد مورد نیاز (کمک به نیازمندان، آزادی بردگان و زندانیان، رفع نزاع‌ها، هدیه دادن، پرداخت بدهی دیگران، تأمین خسارت مالی دیگران، تأمین هزینه‌های فرهنگی) و ساخت مکان‌های عمومی‌(تأسیس مساجد، بناهای عام المنفعه، تأسیس وقفیات) از نظر می‌گذراند.

برشی از اثر
درآمد معصومان / فعالیت‌های کشاورزی
منبع درآمد معصومان از دو طریق منابع تولیدی و تولیدی تأمین می‌شد؛ کشاورزی از جمله فعالیت‌های تولیدی معصومان(ع) بود. به فرموده امام صادق(ع)، پیامبر(ص) در بارور کردن زمین‌ها، نهایت تلاش را داشت. برای جلوگیری از آسیب سیلاب به محصولات، سنگ بزرگی را در مسیر آب قرار داد که تا عصر امام صادق(ع) پابرجا بود. محصول این مزرعه‌ها و باغ‌ها به اندازه ای بود که مصرف رایج سالیانه (آرد جو و خرمای) همسرانش، همچنین هزینه مصرفی فرزندان عبدالمطلب در آن دوره را تأمین می‌کرد و مانده آن، به مصرف تهیه سلاح و مرکب برای دفاع می‌رسید.

امام کاظم(ع) فرمود: حضرت فاطمه(س) با دستان خود پنبه می‌کاشت و از آن برای بخشی از پوشش فرزندان استفاده می‌کرد.
اقدام زراعی و باغ داری امیرمؤمنان(ع)، سرآمد کارهای زراعی معصومان(ع) بوده؛ چرا که بیشتر تلاش‌های زراعی و باغ داری امامان بعدی، بر محور زیرساخت‌های ایشان قرار گرفت. فرایند کار زراعی و باغ داری حضرت، دو مرحله زیربنایی و روبنایی را نشان می‌دهد.

فعالیت‌های دامپروری
دامپروری، در دوره معصومان(ع) و در زندگی آنان تأثیرگذار بود. ایشان افزون بر آنکه فرآورده‌های لبنی و گوشتی خود را از این راه تأمین می‌کردند، از این طریق از دیگران نیز دستگیری می‌کردند.

میثم تمار روزی به دیدن امام حسین(ع) رفت و شنید ایشان گوسفندان را به چراگاه برده است. امام‌هادی(ع) نیز اسحاق جلّاب را از راه اصطبل خانه اش به فضای وسیعی راهنمایی کرد که در آنجا تعداد بسیاری گوسفند را قربانی و میان افراد تقسیم کرده بودند.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...