شماره هشتم فصلنامه فرهنگی و هنری «فرهنگ‌بان» با معرفی کتاب‌های جدید و مطالب دیگر منتشر شد.

شماره هشتم فصلنامه فرهنگی و هنری «فرهنگ‌بان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، هشتمین شماره از فصلنامه فرهنگی و هنری «فرهنگ‌بان» در ۲۲۳ صفحه و بهای ۵۰ هزار تومان (ویژه زمستان ۹۹) منتشر شد.

صاحب امتیاز این نشریه موسسه فرهنگ‌بان و مدیرمسئول و سردبیر آن مرتضی هاشمی پور است. هاشمی‌پور در یادداشت سردبیر خود درباره علت تاخیر در انتشار این شماره از نشریه نوشته است.

افتتاحیه این شماره پرونده‌ای است با عنوان «کرونا در سالی که گذشت». در این بخش این مطالب منتشر شده است: «هیچ سالی چنین بهار نداشت» به قلم کامیار عابدی، «نقشی از ایثار» نوشته علی بهرامیان، «سماع مرگ و ایثار» نوشته هوشنگ گلمکانی و «از منظری دیگر» نوشته علی خزاعی فر.

بخش بزرگداشت نیز به استاد احمد سمیعی گیلانی اختصاص پیدا کرده است. در این بخش مطلب مفصلی با عنوان «شاهد قرن: استاد احمد سمیعی (گیلانی)» نوشته حسین معصومی همدانی منتشر شده است.

در این شماره هم محمد دهقانی، پژوهشگر پژوهشگاه علوم انسانی و عضو هیات امنای کتابخانه مینوی یک «ارمغان مینوی» دیگر را کار کرده است. مطلب او «ماجرای مینوی با مشیرالدوله در سال ۱۳۰۸» نام دارد.

بخش «نظرگاه» نیز شامل این مطالب است: «انگاره ایران در دوران صفویه: برتری دودمانی و تفاخر شهری» نوشته رودی مته و ترجمه مهرداد رحیمی مقدم، «قطب زمین و آسمان: جستاری کوتاه درباره تداوم فرهنگی ایران» نوشته فرزاد مروجی، «بحث نامکرر ترجمه شعر» نوشته علی صلح‌جو و «علم چیست؟» نوشته جورج اورول و ترجمه سیدمحسن اسلامی.

بخش «تاریخ» نیز شامل سه مطلب مهم به ترتیب با این عناوین است: «خروج سرنوشت ساز» نوشته کاوه بیات، «امیر پرویز پویان در یادها و باورها» نوشته حمید شوکت و «هارولد لسکی» نوشته ایی. ایچ. کار، ترجمه محمود حبیبی.

«زبان و ادبیات» بخش دیگری از این نشریه است که در همه شماره‌ها مطالب مهم و پروپیمانی داشته است. در این شماره نیز سه مطلب در این بخش منتشر شده به ترتیب با این عناوین: «سه شعر از شاعر بزرگ مکزیک» نوشته و ترجمه عبدالله کوثری. کوثری در این مطلب ضمن ارائه یک بیوگرافی از «خوانا اینس صلیبی» به شرح و تفسیر جهان شعری این چهره شگفت انگیز ادبیات مکزیک پرداخته و سه شعر از او را نیز ترجمه کرده است.

دیگر مطالب این بخش از این قرار است: «تاریخ ما بی‌قراری بود» نوشته حسن میرعابدینی و «ماهیگیر و دیو: اقتباس اجتماعی از افسانه‌ای سحر آمیز» نوشته محمد جعفری قنواتی.

در هشتمین شماره از «فرهنگ‌بان» دو داستان نیز منتشر شده است: «برگی از غزه» نوشته غسان کنفانی و ترجمه موسی اسوار و «ارادتمند، هیولا» نوشته مائده مرتضوی. بخش «ایران در جهان» نیز شامل این مطلب است: «فروغ از دست رفته: عصر زرین آسیای میانه، از تسلط اعراب تا عصر تیموری» نوشته شهروز خنجری.

مطالب بخش «معرفی و نقد کتاب» نیز از این قرار است: «هویت ایران در عصر جهانی شدن» نوشته مرتضی هاشمی پور که درباره کتاب «هویت ایران» نوشته فخرالدین عظیمی است، معرفی و نقد عسکر بهرامی از کتاب «کتیبه‌های خصوصی فارسی میانه ساسانی و پساساسانی» نوشته سیروس نصراله زاده، معرفی و نقد فاطمه مهری از کتاب «نامه بختیار» به کوشش حمید رضایی، معرفی حمیده نوروزیان از کتاب «پنجاه سپیدسرا» از کامیار عابدی، معرفی و نقد رحیم پاک نژاد از کتاب «دانش خطرناک: شرقشناسی و مصائب آن» نوشته رابرت اروین و ترجمه محمد دهقانی، معرفی و نقد لعیا یوسفی از کتاب «من بامدادم سرانجام: مجموعه مقالات درباره احمد شاملو» به کوشش سعید پورعظیمی و...

همچنین روزبه شکیبا نیز در این بخش به معرفی مختصر کتاب‌های «شناسنامه ۱۶۰۰ روزنامه نگار و کارگزار مطبوعاتی» نوشته سیدفرید قاسمی، «کاربرد روانکاوی در نقد ادبی: هفت اثر از فروید درباره ادبیات» ترجمه حسین پاینده، «خنده: جستار در معنی امور خنده آور» نوشته هانری برگسون و ترجمه مهستی بحرینی، «در شناخت مثنوی معنوی» نوشته مهدی سالاری نسب، «نظام ایدئالیسم استعلایی» اثر شلینگ و ترجمه مسعود حسینی و… پرداخته است.

در نهایت در بخش یادبود نیز مطالبی در یاد از بزرگانی چون حسن محجوب، رهنورد زریاب، محمد کیانوش، علی پیرنیا و محمدرضا شجریان، به ترتیب به قلم غلامرضا امامی، محمد راغب، محمد شریفی، جعفر شجاع کیهانی و مرتضی هاشمی پور منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...