کتاب «بدن بهمثابه شیء سینمایی» [Dead and Alive: The Body as Cinematic Thing] نوشته لزلی استرن [Lesley Stern] با ترجمه صالح نجفی توسط نشر لگا منتشر شد.
![بدن بهمثابه شیء سینمایی» [Dead and Alive: The Body as Cinematic Thing] لزلی استرن [Lesley Stern]](/files/162841685452304270.jpg)
به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، اینکتاب ششمینعنوان از مجموعه «کینو_آگورا» است که اینناشر با سرپرستی مازیار اسلامی منتشر میکند.
لزلی استرن نویسنده اینکتاب، استاد دانشکده هنرهای بصری در دانشگاه کالیفرنیا در سندیگو است. او نویسنده کتابهای «ارتباط اسکورسیزی و کتاب سیگاریها» و یکی از ویراستاران کتاب «واله تو شدن: جستارهایی درباره سینما و اجرا» است. آثار او درحدفاصل حیطههای رشتههای مختلف حرکت میکند، هم شامل نظریه میشود هم تولیدهای غیرنظری. او نوشتههای فراوانی در حوزههای فیلم، اجرا، عکاسی، تاریخ فرهنگ و فمینیسم منتشر کرده و جستارهایش در نشریههایی چون اسکرین، M/F، camera obscura، Film Reader، Image Forum (به زبان ژاپنی)، Trafic (به زبان فرانسه)، Emergences و Critical Inquiry منتشر شدهاند.
کتاب «بدن بهمثابه شیء سینمایی» کندوکاو باریکبین و جهانشمول درباره موضعِ بهظاهر موحشِ بازنماییهای بدنهای مرده و کالبدهای بیجان در سینماست تا نویسنده «مسائل نظریه و نقد فمینیستی فیلم، نظریه روایت، مسائل فلسفه معاصر، معنای بازیگری در سینما و بسیاری موضوعهای دیگر» را با نگرشی نقادانه در کتاب به بحث بگذارد. لزلی استرن برای این منظور فیلمها و فیلمسازان گوناگونی را در تحلیل خود جا داده است: ژانلوک گُدار، آلفرد هیچکاک، اورسن ولز، میکلآنجلو آنتونیونی، جان فُرد، انیِس واردا و توماس گُتیِرِس آلِئا، فیلمساز فقید کوبایی، و بسیاری فیلم و فیلمساز دیگری در این بین.
با اینوجود نویسنده کتاب پیشرو، برای پیشبرد بحثهایش بر سه فیلم تمرکز دارد و به جزئیات آنها میپردازد: واپسین فیلمی که ماکس اُفولس در هالیوود ساخت، لحظه غفلت (۱۹۴۹) با نقشآفرینی جون بِنِت؛ فیلم استرالیاییِ داستان ژاپنی (۲۰۰۳) ساخته کارگردان زن استرالیایی سو بروکس؛ و خانهبهدوش (۱۹۸۵) ساخته انیِس واردا.
استرن در هر گامی که برمیدارد صدایی منحصربهفرد و سبک تحریری شخصی و شاعرانه در کار میکند که حاصل فهم دقیق فلسفه مدرن، از جمله مارتین هایدگر و برونو لاتور، و دلدادگی عمیق به همه اشیای سینمایی، اعم از مرده و زنده، است.
