«سقوط در زمان» [The fall into time] اثر امیل چوران [Emil Cioran]، فیلسوف رومانیایی با ترجمه محمدصادق رئیسی توسط نشر سولار منتشر شد. چوران را وامدار یاسِ فلسفیِ نیچه و کی‌یرکگارد خوانده‌اند.

سقوط در زمان» [The fall into time]  امیل چوران [Emil Cioran]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، «سقوط در زمان» اثر امیل چوران با ترجمه محمدصادق رئیسی، از سوی نشر سولار با قیمت ۵۵,۰۰۰ تومان روانه بازار کتاب شد.

امیل چوران (۱۹۹۵-۱۹۱۱) نویسنده و فیلسوف رومانیایی بود، که در سال ۱۹۴۱ به فرانسه تبعید شد تا آخر عمر نیز همان‌جا ماند و آثارش را نیز به زبان فرانسه نوشت.

چوران فیلسوفی مبارز بود که نوک پیکان اندیشه‌های او هستی را نشانه می‌رود. فیلسوفی که وامدار یاسِ فلسفیِ نیچه و کی‌یرکگارد است. محوریت آثار او رنج و تالم انسانی، بدبینی، نیهیلیسم، خودکشی و از این دست مفاهیم است. خواندن آثار چوران، درک تازه‌ای از هستی‌شناسی در اختیار انسان معاصر قرار می‌دهد. ارزش آثار او تا بدان پایه است که نام او را در کنار نام نیچه قرار می‌دهند.

«سقوط در زمان» حاوی ۹ جستار است که در عین استقلال هر جستار، خط ربط همه آنها را «زمان» تعیین می‌کند. در تمامی فصل‌ها انسانِ تاریخی در یک این‌همانیِ مدرن تا لحظه حالِ انسانِ امروزی نزدیک می‌شود؛ با روحیه‌ای سراسر یاس‌آلود و مملو از بیم و امید.

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌های وی در فاصله‌ی سال‌های 1821 تا 1831... دین، به عنوان صعود به سوی حقیقت، قلمروی است که در آن روح خود را از امور حسی و متناهی رها می‌سازد... نخستین مرحله‌ی مفهوم دین، اندیشه در کلیت صوری آن است... فرد احساس می‌کند که بهره‌ای از مطلق را در خود دارد... آیین مذهبی همان فرایند ابدی است که در آن فرد با ذات خود وحدت پیدا می‌کند... مسیحیت دینی کامل و مطلق و آگاهی از روح است، آگاهی از خداست ...
با محرومانتان به بخشش، با افراد مطیع به نیکی و با کسانی که نسبت به ما شک و یا نافرمانی نمایند با شدت عمل رفتار کنم... لذا با افراد فرمانبر مانند پدری بخشنده هستم و تازیانه و شمشیر من علیه کسی‌ست که دستورم را ترک و با سخنم مخالفت نماید... هرکس که در قبیله‌اش از نافرمایان امیرالمومنین یزید پیدا شود و او را معرفی نکند؛ مقابل در خانه‌اش به دار آویخته، از ذمه ما خارج و مال و جانش حلال می‌شود ...
فردی که خودش را شهروند نمی‌شناسد، نسبت به موضوعات سیاسی و اجتماعی بی‌تفاوت می‌شود و این یک ویژگی نامدنیت سیاسی اجتماعی است... گفت‌وگو و مشاجره را نه با اخلاق، بلکه با مدنیت و نامدنیت می‌سنجند... هرچه حوزه شهروندی در فرد محدودتر شود، او بیشتر به سوی برآوردن منافع و مصالح شخصی‌اش رانده می‌شود... وقتی خودمداری در جامعه غلبه پیدا می‌کند، فردی که در جایگاه یا مرتبه بالا قرار می‌گیرد مسئولیت تصمیماتی که می‌گیرد نمی‌پذیرد و پاسخگو نیست ...
پرویز در قصه‌ای که نقل می‌کند، چگونگی تبدیل شدنش را به آنچه حالا هست، می‌گوید... در زیر سلطه ماندن و از سلطه ارتزاق کردن... این دختره چرا مثل آدامس چسبیده بهمون و ول‌مون نمی‌کنه؟... او فلک‌شده‌ای است که می‌خواهد فلک‌کننده باشد...شرمی درونی و بنیادی وادارش می‌کند به خودش هم دروغ بگوید... با تمام عشق و نزدیکی که به کاکایش دارد، نمی‌تواند این تنهایی را پر کند ...
آمیزه‌ی عشقی افسون‌کننده و لبخندی به پاکی لبخند فرشتگان... همه‌ی نیرنگ‌های پیرزنی را که می‌گوید عمه‌ی اوست فرا گرفته است... دون خوان باید هفت سال تمام طبقه‌ی اجتماعی و ثروت خود را رها کند و مانند دوستی در کنار او زندگی کند... دختر میزبانی عاشق آندرس می‌شود، ولی آندرس از ازدواج با او خودداری می‌کند... پیرزن او را دزدیده است ...