رمان «خواب‌های اجاره‌ای» نوشته مهدی خادمیان توسط انتشارات مشق شب منتشر و راهی بازار نشر شد.

خواب‌های اجاره‌ای مهدی خادمیان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، خادمیان که پیش از این، دو مجموعه شعر «از نوبهار تو خواهم رفت» و«راه خورشید» را منتشر کرده، در تازه‌ترین اثر خود روایتی متفاوت از زندگی جوانی را پیش‌روی مخاطبان قرار داده که سال‌ها از معشوقه خود دور بوده و همین‌موضوع برایش شرایط زیستی پیچیده و تازه‌ای را شکل داده است.

رمان مورد نظر شامل ۱۸ نامه عاشقانه است که به شکلی ادبی و با به‌کارگیری استعاره‌ها و توصیفات مختلف نوشته شده است. «خواب‌های اجاره‌ای» روایتگر گوشه‌ای از تاریخ ایران است که در آن فردی در تنهایی خود، به دور از خانواده، نامه‌هایی را از سر دلتنگی خطاب به معشوقه‌ای می‌نویسد که جایی در کودکی او را گم کرده و نشانی از او پیدا نمی‌کند تا نامه‌ها را برایش پست کند.

شخصیت اصلی این‌داستان، میز تحریر خود را تبعیدگاهی یک در هشتاد سانتی‌متری توصیف می‌کند که هیچ نامه‌بَری قبول نکرد نامه‌هایش را از این‌سرزمین کوچک به دست کسی برساند که دلتنگش است و همیشه در ابتدای نامه‌هایش از معشوقه‌ای گلایه می‌کند که پاسخ نامه‌هایش را نمی‌دهد؛ اگرچه نشانی از او ندارد تا نامه‌ها را برایش پست کند.

این‌کتاب با ۷۶ صفحه و قیمت ۳۵ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...