داستان بلند «رویای بی‌قرار» اثر فاطمه مسعودی از سوی نشر کتاب نیستان منتشر شد.

به گزارش مهر، «رؤیای بی‌قرار» اثری اجتماعی ست که با تمی خانوادگی و درباره مسئله فرزندآوری و ناباروری در میان زوج‌های جوان تألیف شده است. این داستان بلند از ماجرای ناباروری یک زوج جوان آغاز می‌شود و تلاش آنها برای استفاده از روش‌ها و تکنیک‌های تازه برای فرزندآوری که همگی آنها در نهایت به شکست می‌انجامد، در نهایت آنها را به سمت مسیر پذیرش واقعیت ناممکن بودن فرزنددار شدنشان پیش می‌برد.

داستان بلند فاطمه مسعودی از چند منظر اثر قابل توجهی است. نخست اینکه این داستان در قالبی کاملاً رئالیستی روایت شده است. با وجود اینکه نویسنده در پاره‌ای مواقع نشان داده که بی‌تمایل به یک روایت سانتی‌مانتال و احساسی و خوش‌نمک کردن محیط داستانی‌اش نیست اما او بستر اصلی رمانش را به بیان رئال اختصاص داده است و از همان فصول ابتدایی رمان و شرح بی‌پرده و دقیق مسیر پیش روی زوج جوان برای فرزندآوری به این وادی پا می‌گذارد.

از سوی دیگر داستان او از توصیف‌های قابل قبول و باورپذیر بهره برده است. با وجود اینکه این داستان را باید صاحب ادبیاتی زنانه بدانیم که به شکلی احساسی داستان را به طور عمده برای مخاطبان زن روایت می‌کند، اما شکل و طریقه روایت در این اثر به شکلی است که برای مخاطبان غیر زن نیز می‌تواند جذاب بوده و مورد استفاده آنها نیز قرار بگیرد.

مسعودی داستانش را از فضای کاملاً شهری و در مختصاتی کاملاً مبتنی بر محاسبات زمینی شروع می‌کند و پروسه تلاش برای فرزنددار شدن این زوج جوان را در این مسیر به پیش می‌برد؛ اما ماجراهای داستان در نهایت به سمت و سویی سوق پیدا می‌کنند که حقیقت ناباروری این زوج و کنار آمدن با آن در مسیری روحانی و با تمسک به باورهایی فرا زمینی و در دل سفری زیارتی بر وجود آنها می‌نشیند.

داستان «رؤیای بی‌قرار» از منظر آنچه رفت بیشتر داستانی است که طرحی از یک زندگی را پیش روی مخاطب خود قرار می‌دهد و شکل و سیاق روبرو شدن با مصائب زندگی در بستر محتوایی این داستان که ناباروری است را شرح می‌دهد. این اثر با چنین تمی برای طرفداران داستان‌های عینت‌گرای اجتماعی که البته دنبال بیان برخی ظرافت‌های زنانه و طنازی‌های ویژه زنان در داستان هستند پیشنهادی قابل توجه به شمار می‌رود.

انتشارات کتاب نیستان داستان بلند «رؤیای بی‌قرار» را در ۱۹۴ صفحه و با قیمت ۴۰,۰۰۰ تومان منتشر کرده است.

آثاری از این دست فقط ما را عالم‌تر یا محقق‌تر نمی‌کنند، بلکه حال ما را خوش‌تر و خوب‌تر می‌کنند... می‌گوید مفاهیم اخلاقی 8 تاست... ما نخست قهرمانان اخلاقی و قدیسان اخلاقی و فرزانگان اخلاقی (به صورت خلاصه اسوه‌های اخلاقی) را تشخیص می‌دهیم، سپس می‌گوییم هر چه در اینها هست، از نظر اخلاقی خوب یا درست یا فضیلت است... اما ما نمی‌توانیم به احساسات و عواطف صرف تکیه کنیم... ممکن است کسی از یک جنبه الگو باشد و از جنبه‌های دیگر خیر... پس ما معیاری مستقل از وجود الگوها یا اسوه‌ها داریم! ...
شناخت ما از خودمان را معطوف به نوشته‌های غیرایرانی کردند... سرنوشت تاسیس پارلمان در ایران با مشاهدات سفرنامه‌نویسان گره خورده... مفهوم و کارکرد پارلمان در اواخر دوره ناصری... مردم بیشتر پیرو و تابع بودند، یعنی متابعت و اطاعت از دالِّ سیاسی مرکز قدرت، امری پذیرفته شده تلقی می‌شده ... مشورت برای نخبگان ایرانی اغلب جنبه تاسیسی نداشته و تنها برای تایید، ‌همفکری و یاری‌دهندگی به شاه مورد استفاده قرار می‌گرفته... گفت‌وگو و تعاملی بین روشنفکران ملی‌گرا و روحانیون مشروطه‌خواه ...
با خنده به دنیا آمده است... به او لقب سفیر شادی، خنده و گشاده‌رویی می‌دهند... از لرزش بال حشره‌ای تا آه زنی در حسرت عشق را می‌تواند بشناسد و تحلیل کند... شخصیتی که او به‌عنوان معجزه‌گر در روابط انسانی معرفی می‌کند و قدرت‌اش را در برقراری و درک ارتباط با آدم‌ها و سایر موجودات به‌تفصیل نشان می‌دهد، در زندگی شخصی خود عاجز از رسیدن به تفاهم است ...
سرچشمه‌های ایران‌دوستی متعدد هستند... رفتار دوربین شعیبی در مکان مقدسی مثل حرم، رفتاری سکولاریستی است... جامعه ما اما جامعه بیماری است و این بیماری عمدتا محصول نگاه سیاسی است. به این معنا که اگر گرایش‌های دینی داری حتما دولتی و حکومتی هستی و اگر می‌خواهی روشنفکر باشی باید از دین فاصله بگیری... در تاریخ معاصر همین روس‌ها که الان همه تکریم‌شان می‌کنند و نباید از گل نازک‌تر به آنها گفت، گنبد امام رضا (ع) را به توپ بستند اما حرم امن ماند ...
با بهره‌گیری از تکنیک کات‌آپ و ‌تکه‌تکه کردن روایت، متن‌هایی به‌ظاهر بریده‌ و ‌بی‌ربط را نوشته ‌است، تکه­‌هایی که در نهایت همچون پازلی نامرئی خواننده را در برابر قدرت خود مبهوت می‌کند... با ژستی خیرخواهانه و گفتاری مبتنی بر علم از هیچ جنایتی دریغ نمی‌کند... مواد مخدر به نوعی تسلط و کنترل سیستم بدن ‌ِفرد معتاد را در دست می‌گیرد؛ درست مانند نظام کنترلی که شهروندان بدون آن احساس می‌کنند ناخوش‌اند، شهروندانی محتاج سرکوب امیال­شان... تبعید‌گاهی‌ پهناور است که در یک کلمه خلاصه می‌شود: مصونیت ...