ژان برولر (ورکور)

11 فروردین 1385

ژان-برولر-ورکور

در بیست و ششم فوریه 1902 میلادی متولد شد.ژان برولر (ملقب به ورکور) را شاید بتوان یکی از بهترین رمان‌نویسان ژانر ادبیات مقاومت در فرانسه قلمداد کرد... درآوریل 1949 «کنگره جهانی صلح» درپاریس تشکیل شد. ورکور به همراه تنی چند از روشنفکران جهان در این کنگره شرکت داشت. تشکیل کنگره جهانی صلج به ابتکار مسکو و کشورهای کمونیستی و هدف اصلی آن حمایت از شوروی و جلوگیری از حمله غرب به شوروی بود

ورکور (ژان برولر)  Vercors (Jean Bruller) نویسنده برجسته فرانسوی، در بیست و ششم فوریه 1902 میلادی متولد شد. ژان برولر (ملقب به ورکور) را شاید بتوان یکی از بهترین رمان‌نویسان ژانر ادبیات مقاومت در فرانسه قلمداد کرد. کلمه‌ ورکور در چند سال‌ مبارزه‌ نهانی، علاوه‌ بر مفهوم‌ جغرافیایی خود یک‌ معنی‌ تاریخی‌ نیز یافته‌ بود. به‌ همین‌ دلیل ژان‌ برولر نخواست‌ آن‌ را ترک‌ کند.  

کتاب "خاموشی دریا"(LE SILENCE DE LAMER)  را ورکور در سال 1942به شکلی مخفیانه به چاپ رساند. این اثر اولین کتابی بود که در شمارگان دویست و پنجاه نسخه در انتشارات زیرزمینی مینویی چاپ شد. این موسسه مهم‌ترین سازمان انتشاراتی نیروی مقاومت بود که در سال 1941توسط ورکور و پیر دلسکور تاسیس شد. ژان ورکور اسم این انتشارات را در حالی انتخاب کرد که زندگیش در خطر بود. خاموشی دریا در واقع داستان جنگ جهانی دوم است. داستان کسانی که برای مبارزه با آلمانی‌ها می‌جنگند. اما فرانسه و تفکر آن در اسارت فرو رفته است. این داستان سرشار از احساس و وقار و لبریز از درد و امید باعث شهرت فراوان ورکور گردید و نسخه سینمایی آن را در سال 1948 ژان پیر ملویل کارگردان نام‌دار سینمای فرانسه ساخت که با تحسین فراوان منتقدین سینمایی مواجه شد.

درآوریل 1949 «کنگره جهانی صلح» درپاریس تشکیل شد. ورکور به همراه تنی چند از روشنفکران جهان در این کنگره شرکت داشت. تشکیل کنگره جهانی صلج به ابتکار مسکو و کشورهای کمونیستی و هدف اصلی آن حمایت از شوروی و جلوگیری از حمله غرب به شوروی بود. این کنگره مسابقه تسلیحاتی آمریکا و دیگر استعمارگران را محکوم کرد.

ورکور پس از خاموشی دریا آثار دیگری نیز منتشر کرد. از آن جمله: "رویا"، "شمال"، "سلاح‌های شب"، "رنج‌های وطنم" و ... ولی هیچ یک از آثار او به اندازه کتاب خاموشی دریا برای فرهنگ‌دوستان و مخاطبین فرانسوی و غیرفرانسوی تاثیرگذار نبوده است.

ورکور در سال 1991 درگذشت.

مریم السادات فاطمی

نماینده‌ی دو طیف متفاوت از مردم ترکیه در آستانه‌ی قرن بیستم‌اند... بر فراز قلعه‌ای ایستاده که بر تمامی آن‌چه در طی قرن‌ها به مردم سرزمین‌اش گذشته اشراف دارد... افسری عالی‌رتبه است که همه‌ی زندگی خود را به عشقی پرشور باخته، اما توان رویارویی با معشوق را ندارد... زخمی و در حالتی نیمه‌جان به جبهه‌های جنگ فرستاده می‌شود... در جایی که پیکره‌ی روح از زخم‌های عمیق عاطفی پر شده است، جنگ، گزینه‌ای است بسی بهتر از زیستن در تلخیِ حسرت و وحشتِ تنهایی ...
از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...