کتاب «نظریه‌های رمان پسامدرن و سینمای ایران» با مقدمه‌ای از حسین پاینده منتشر شد.

به گزارش مهر، این کتاب با بررسی نظرات برخی از مهمترین اندیشمندان ادبیات پسامدرن، نوزده تکنیک مورد استفاده در رمان‌های پسامدرن را استخراج و با روش تحلیل کیفی به کارگیری آنها در پنج فیلم منتخب سینمای ایران شامل ناصرالدین شاه آکتور سینما؛ چه کسی امیر را کشت؛ ستاره است؛ اشکان، انگشتر متبرک و چند داستان دیگر و وقتی همه خوابیم را مورد بررسی قرار داده است.

به گفته مؤلف این کتاب نتیجه این پژوهش حاکی از قرابت ادبیات و سینما به عنوان یک متن تصویری و قابلیت مقایسه این دو متن نوشتاری و تصویری است.

حسین پاینده در بخشی از مقدمه خود بر این اثر با تاکید بر رویکرد تطبیقی ادبیات و سینما در این کتاب، عنوان کرده است: این اثر به استناد مفاهیم، نظریه‌ها و اصلاحات و روش‌شناسی ادبی پسامدرن نشان می‌دهد که برخی از فیلم‌های شاخص سینمای معاصر ما چگونه معانی خود را به سبک و سیاقی پسامدرن به مخاطب ارائه می‌کنند. مطالعه این کتاب نه فقط فخم نظریه‌های پسامدرن را از راه نقدهای علمی بر فیلم‌های سینمایی آسان‌تر می‌کند بلکه به طور ویژه برای پژوهشگرانی نواندیش که به رویکردهای تطبیقی در نقد ادبی علاقه دارند نمونه‌ای کاربردی از کار در این حوزه را نشان می‌دهد.

این کتاب در درون متن خود با تعریف رمان‌های پسامدرن و تاریخچه خلق آنها در جهان و ایران شروع می‌شود و در ادامه نظریه‌پردازان ادبیات پسا مدرن را در هشت بخش مجرا معرفی می‌کند. در فصل سوم کتاب مبانی و تکنیک‌های رمان پسامدرن از جمله بینامتنیت، بی‌نظمی زمانی، اقتباس، از هم گسیختگی، تداعی نامنسجم اندیشه‌ها، پارانویا، دور باطل، اختلال زبانی، تناقص، جابه‌جایی، عدم انسجام، فقدان قاعده، زیاده‌روی، نقیضه و آیرونی، فروپاشی فراروایت، آشکارسازی تصنع، حضور نویسنده در داستان و مرگ اقتدار مؤلف را مورد بررسی قرار می‌دهد.

کتاب در فصول بعدی خود نیز به مرور تحلیل هر یک از آثار سینمایی نامبرده شده از زاویه تکنیک‌های نگارش رمان پسامدرن می‌پردازد.

این اثر را نشر مروارید در ۲۳۲ صفحه با قیمت ۴۲ هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...