کتاب «نامه‌هایی از ستارخان» نوشته رضا همراز توسط انتشارات قالان یورد (ناشر فعال در تبریز) منتشر شد. نامه‌های پیشتر منتشر نشده‌ای از ستارخان در این کتاب به مخاطبان ارائه شده است.

به گزارش مهر، انتشارات قالان یورد در تبریز کتاب «نامه‌هایی از ستارخان؛ و دورنمایی از شهادت دلخراش و جانسوز وی» نوشته رضا همراز را با شمارگان ۵۰۰ نسخه، ۱۵۶ صفحه و بهای ۳۵ هزار تومان منتشر کرد. هرچند که درباره ستارخان و قیام مردم تبریز در پاسداشت مشروطیت پژوهش‌های مهمی کار شده اما بازهم ناگفته‌های بسیاری وجود دارد که این کتاب می‌تواند بخشی از آن ناگفته‌ها را بیان کند.

کتاب شامل ۶ بخش به ترتیب با این سرفصل‌هاست: «نامه‌هایی از ستارخان سردار ملی»، «نامه‌های منظوم»، «تلگراف‌های ستارخان»، «نامه‌های ستارخان»، «نامه‌های جمعی» و «تلگراف‌های ارسالی به ستارخان». کتاب پیوست‌هایی هم دارد که از آن جمله «تشییع، تدفین و مزار ستارخان» و چند پیوست به زبان آذری. در این کتاب ضمن تحقیق مفصل و مهمی درباره ستارخان، نامه‌های پیشتر منتشر نشده‌ای از او نیز به مخاطبان ارائه شده است.

نویسنده در این تحقیق توانست با ارائه اسناد و شواهدی تاریخی برخی از شبهاتی را که پیرامون این شخصیت برجسته انقلاب مشروطه بوجود آمده بود، پاسخ دهد. به عنوان مثال نویسنده توانست به شبهه ادوارد براون پیرامون این شخصیت پاسخ دهد. رضا همراز پژوهشگر تخصصی وقایع تبریز در انقلاب مشروطه است و پیشتر کتاب‌های مهمی را نیز در این موضوع منتشر کرده که از میان آنها می‌توان به این موارد اشاره کرد: «سیری در تاریخ انقلاب مشروطیت: تاثیر قیام مردم تبریز و آذربایجان در پیروزی‌های انقلاب مشروطیت» و «دیدار به همرزم ستارخان» اشاره کرد.

................ هر روز با کتاب ...............

قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...