روزنامه جام جم  به مناسبت بزرگداشت صدمین سالگرد نهضت مشروطه و یکصدمین سالگرد قمری شهادت شیخ فضل الله نوری از امروز(2/5/85) تا پایان مرداد ماه صفحه‌ای به نام "مشروطه" منتشر خواهد کرد.

به گزارش کتاب نیوز، علی ابوالحسنی(منذر) سرپرستی و نظارت علمی این صفحه را به عهده دارد.

ابوالحسنی در گفتگوی کوتاه با خبرنگار کتاب نیوز ضمن بیان این نکته درخصوص این ویژه‌نامه  گفت: با صحبت هایی که از سوی دوستان در روزنامه جام جم و موسسه تاریخ معاصر ایران داشتیم، صدمین سالگرد مشروطه را بهانه خوبی برای یک کار منظم و علمی در حوزه‌ی ژورنالیسم تاریخی دانستیم.

ابوالحسنی در ادامه افزود: از سوی دیگر کارهایی که از سوی برخی از مطبوعات دراین‌باره صورت گرفت، هرچند دورخیز و شروع خوبی داشت ولی در ادامه از حیث کیفی تنزل کرد، تا جائیکه در بسیاری موارد شاهد تحریف و دروغ بافی‌های تاریخی عده‌ای فرصت طلب بودیم.

صفحه مشروطه دارای بخش‌های ثابتی از جمله سرمقاله – نقد تاریخ‌نگاری مشروطه - رسائل مشروطه و  مقاله های وارده خواهد بود.

در بخشی از ستون نقد تاریخ نگاری مشروطه به قلم ابوالحسنی می خوانیم: « استاد محیط طباطبایی مدعی بود که خرمن تاریخ ایران را، "مجموعه‌ای از دروغهای راست نما" پر کرده و او 50 سال روی آن کار کرده تا بتواند از این دروغها بکاهد.
محقق دیگر، دکتر منصوره اتحادیه ، می نویسد: تاریخ انقلاب مشروطیت "بارها موضوع پژوهش‌های تاریخ، و وقایع آن مایه سخن پردازی نویسندگان و شاعران شده، اما هنوز تحقیق و تحلیلی جامع و عمیق در همه جوانب سیاسی و اجتماعی آن به عمل نیامده است. راستی آنکه ملاحظات سیاسی مذهبی، اغراض شخصی و تمایلات گوناگون نویسندگان و پژوهشگران، تاریخ‌نگاری این دوره را دچار ضعف و کاستی و نادرستی و اغراق و چشم‌پوشی از برخی افکار و مواضع کرده است".


ابراهیم صفایی، پژوهشگر تاریخ قاجار و مشروطه ، نیز معتقد است: "در تاریخ ایران هیچ فصلی چون فصل تاریخ قاجاریه آلوده با شبهات و اغراض نیست" و انتشار اسناد منتشر نشده و دست اول آن روزگار توسط او، "بسیاری از حقایق را بی پرده نشان داد و بسیاری از داوریهای ناروای شایعه نویسان را محکوم کرد".
بعضی از محققان، همچون محمد ترکمان، هم مواردی از افسانه‌پردازی‌ها، غرض ورزی ها، و نیز سرقتهای موجود در تاریخنگاری های مشروطه را به طور مستند برملا کرده‌اند. در واقع باید گفت که وجود اخبار کذب، شایعات دروغ، تحلیلهای غلط و در یک کلام تحریف واقعیات در کتب تاریخ معاصر ایران، به ویژه تواریخ منسوب به مشروطیت، اجمالا امری مسلم و انکارناپذیر و مورد اتفاق همگان است.

دکتر علی ابوالحسنی در ادامه اظهار داشت: در این زمینه در آینده شاهد مطالبی خواهید بود که با متون منتشره تاکنون تفاوت خواهد داشت و شاید بتوان نام کشف‌های تاریخی را برآن نهاد.

این نویسنده و محقق تاریخ پژوه در پایان گفت: اخیرا شاهد بودیم که برخی از دوستان تاریخی ما در مصاحبه‌ها و اظهارنظر‌ها، تاریخ‌نگاران متعهد را متهم به موضع‌گیری در برابر تاریخ مشروطه کردند. این صفحه در همین مدت کم نشان خواهد داد که نگاه مورخینی که فارغ از حب و بغض و اغراض سیاسی خاص به مطالعه و تحقیق در این زمینه پرداخته‌اند، تا چه حد جدی و دقیق خواهد بود.

علاوه بر تیتر یک این صفحه که هر روز با عنوان "مقاله وارده" به مقاله ای از صاحب نظران و اندیشمندان حوزه تاریخ اختصاص دارد، ستون هایی با عناوین یادداشت، نکته، وقایع اتفاقیه، رسائل مشروطه، خاطره و نقد دیگر مطالب این صفحه را تشکیل می دهند. حجت الاسلام دکتر علی ابوالحسنی، دکتر موسی نجفی، دکتر داوود مهدوی زادگان، مظفر نامدار، دکتر موسی حقانی، دکتر احسان نراقی، حسینعلی نوذری و... از جمله نویسندگان این صفحه خواهند بود.      

مادر رفته است؛ در سکوت. و پدر با همان چشم‌های بسته و در سنگر خالی دشمن! همچنان رجز می‌خواند... در 5 رشته: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش اول مرد (داستین هافمن) و بهترین بازیگر نقش اول زن(مریل استریپ) اسکار گرفت... احساس می‌کند سالهاست به تنهایی بار مسئولیت یک زندگی مثلا «مشترک» را به دوش کشیده است و حالا برای کسب جایگاه اجتماعی و رسیدن به آرزوهای تلف شده‌ی دوران مجردی، خانه را ترک می‌کند ...
در محیطی كه فرهاد تصور می‌كرد «داره از ابر سیاه خون می‌چكه...»، قطعاً شرایط نمی‌توانست خوب باشد. حالا تصور كنید در این شرایط یك كاریكاتوریست چه باید بكشد؟... مردم فكر می‌كردند كه مینیاتورها را با مركب سیاه كشیده‌اید. درحالی‌كه اصل موضوع این نبود. اصل، «سیاهی» موضوع بود. تاریكی و وحشتی كه بر جامعه سایه انداخته بود؛ همان‌چیزی كه طنزپردازان خارجی به آن «طنز سیاه» می‌گویند... هفته‌نامه آیندگان ادبی بعد از دستگیری دو نفر از همكاران من رسماً تعطیل شد ...
سیاست حذف را از طریق «ناپدیدسازی» دانشجویان، اساتید دانشگاه، روزنامه‌نگاران و روشنفکران پی گرفت... تجربه شکست سیاسی در محیط شوخ‌و‌شنگ کودکی ترومایی را ایجاد کرده است که از حواشی ماجراها در‌می‌یابیم راوی نه از آن دوران کنده می‌شود و نه دقیقا می‌تواند آن ایام را به یاد بیاورد... من از پدر هیچ وقت نپرسیدم عمو رودولفو چرا و چگونه مرد. لزومی هم نداشت. چون هیچ کس در سی‌ سالگی به علت سالخوردگی نمی‌میرد ...
یك مطلب را گفته بودیم اما به دو زبان... افكار او همگرایی غیرقابل انكاری با ایدئولوژی نازیست‌ها دارد... «نیهیلیسم» از نظر یونگر بخشی از «استثمار معنوی» انسان مدرن است، نوعی «پوچی درونی» و خالی شدن از ارزش‌های والا؛ اما برای آل‌احمد «نیهیلیسم» ایدئولوژیی ست كه سرمایه‌داری متاخر را در جای خود تثبیت می‌كند... آل‌احمد در آثارش به هیچ ‌وجه مخالف تكنولوژی و ابزار مدرن نیست... ماشین وسیله است و هدف نیست. هدف، نابودی فقر و رفاه مادی و معنوی را برای همه است ...
رویکرد جدید کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس، طبق قانون از وظایف تعریف شده «مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی» است!... کاش برنامه‌ها را با مشورت پژوهشگران اسنادی و نسخه‌شناسان دوباره مطالعه کنند... این کتابخانه از دوره ریاست رسول جعفریان، درهای خود را به روی عموم باز کرد و هر شهروندی با ارائه کارت ملی می‌توانست از کتابخانه بهره ببرد ...