![اصول لنینیسم [O principe Leninismus] اثر استالین](/files/162358160918359806.jpg)
اصول لنینیسم [O principe Leninismus] اثر استالین (یوسیف ویساریونوویچ جوگاشویلی (1)، 1879-1953)، سیاستمدار روسی، مرکب از چند سخنرانی است که در آوریل 1924 در دانشگاه اسوردلوف (2) ایراد شد. در آغاز استالین خصلت کاملاً مبارزهجویانه و انقلابی لنینیسم را برجسته میسازد که او آن را «تحول و بسط بعدی» مارکسیسم میداند، زیرا که لنینیسم در دورهای تدوین شد که امپریالیسم کاملاً تکامل یافته بود، امری که در دوره مارکس و انگلس هنوز به وقوع نپیوسته بود. بنابراین لنینیسم را «مارکسیسم دوره امپریالیسم و انقلاب پرولتری تعریف کرد. به عبارت دیگر، لنینیسم نظریه و تاکتیک انقلاب پرولتری به طور کلی و نظریه و تاکتیک دیکتاتوری پرولتاریا به طور خاص است». روش لنین مبتنی بر تأملی عملی است که بر شالوده بررسی احکام جزمی بینالملل دوم و مقایسه سیاست احزاب با عملکرد آنها استوار شده است؛ این تأمل، لنین را به تجدید سازمان کار حزبی و بالا بردن سطح آموزش فعالان حزبی از مجرای تجزیه اشتباهات آنان (انتقاد از خود) سوق داده است. لنین همیشه بر این نظر بوده است که بدون نظریه انقلابی، جنبش انقلابی وجود ندارد و در سیاست، جنبش خود به خودی، فرصتطلبی است. لنین میگوید: «نظریه انقلابی حکم جزمی نیست؛ نظریه انقلابی را فقط در پیوند نزدیک با عمل جنبشی واقعاً تودهای و انقلابی میتوان تدوین کرد.» به عبارت دیگر «تئوری باید پاسخگوی پرسشهایی باشد که عمل مطرح میکند». دیکتاتوری پرولتاریا ابزار انقلاب است، زیرا که این دیکتاتوری از بین بردن مقاومت زمینداران بزرگ، هدایت مبارزه طبقاتی و نظم دادن به آینده را امکانپذیر میسازد. مسئله دهقانان و مسئله ملی بر اساس جنبش عمومی رهاییبخش خلقهای تحت ستم طرح شده است، جنبشی که استراتژی و تاکتیک آن کار حزبی خواهد بود که پیشگام طبقه کارگر، ابزار و دیکتاتوری پرولتاریا و عالیترین شکل سازماندهی آن است. استالین نشان میدهد که "لنینیسم" یگانه آموزه مبارزه طبقه کارگر است. شیوه استدلال او گاهی بسیار ساده اما پیوسته روشن و دقیق است.
سیدجواد طباطبایی. فرهنگ آثار. سروش.
1.Josif Stalin (Vissarinovic Dzugsvili) 2.Sverdlov
................ تجربهی زندگی دوباره ...............
