رمان «سال‌های سگی»[The Time of the Hero (La ciudad y los perros)] نوشته ماریو بارگاس یوسا  با ترجمه احمد گلشیری توسط انتشارات نگاه به چاپ یازدهم رسید.

سال‌های سگی»[The Time of the Hero (La ciudad y los perros)] نوشته ماریو بارگاس یوسا

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، چاپ اول این‌ترجمه سال ۸۳ منتشر شد و سال ۹۵ به چاپ‌های هفتم و هشتم رسید. سال گذشته هم نسخه‌های چاپ دهم آن به بازار آمدند.

ماریو بارگاس یوسا نویسنده پرویی، متولد سال ۱۹۳۶ است که سال ۲۰۱۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. «سال‌های سگی» اولین رمان اوست که سال ۱۹۶۳ چاپ شد و از مهم‌ترین آثار ادبیات معاصر آمریکای جنوبی محسوب می‌شود.

داستان «سال‌های سگی» در یک مدرسه نظامی با نام لئونسیو پرادو جریان دارد که یوسا خود، زمانی دانشجوی آن بوده است. تحقیر نظامیان و تصویر تحقیرآمیز این‌قشر از جامعه از جمله مؤلفه‌های این‌کتاب یوسا هستند.

زندگی خشک و مقرراتی پسرهای جوانی که در مدرسه نظامی زندگی می‌کنند، از دیگر مسائلی است که یوسا در این‌کتاب به آن‌ها پرداخته است. این‌میان و بین گفتن از زندگی دانشجوهای مدرسه نظامی، از زندگی و گذشته دیگران هم صحبت‌هایی می‌شود...

چاپ یازدهم این‌کتاب با ۵۵۹ صفحه و قیمت ۸۵ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...