رمان «سال‌های سگی»[The Time of the Hero (La ciudad y los perros)] نوشته ماریو بارگاس یوسا  با ترجمه احمد گلشیری توسط انتشارات نگاه به چاپ یازدهم رسید.

سال‌های سگی»[The Time of the Hero (La ciudad y los perros)] نوشته ماریو بارگاس یوسا

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، چاپ اول این‌ترجمه سال ۸۳ منتشر شد و سال ۹۵ به چاپ‌های هفتم و هشتم رسید. سال گذشته هم نسخه‌های چاپ دهم آن به بازار آمدند.

ماریو بارگاس یوسا نویسنده پرویی، متولد سال ۱۹۳۶ است که سال ۲۰۱۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. «سال‌های سگی» اولین رمان اوست که سال ۱۹۶۳ چاپ شد و از مهم‌ترین آثار ادبیات معاصر آمریکای جنوبی محسوب می‌شود.

داستان «سال‌های سگی» در یک مدرسه نظامی با نام لئونسیو پرادو جریان دارد که یوسا خود، زمانی دانشجوی آن بوده است. تحقیر نظامیان و تصویر تحقیرآمیز این‌قشر از جامعه از جمله مؤلفه‌های این‌کتاب یوسا هستند.

زندگی خشک و مقرراتی پسرهای جوانی که در مدرسه نظامی زندگی می‌کنند، از دیگر مسائلی است که یوسا در این‌کتاب به آن‌ها پرداخته است. این‌میان و بین گفتن از زندگی دانشجوهای مدرسه نظامی، از زندگی و گذشته دیگران هم صحبت‌هایی می‌شود...

چاپ یازدهم این‌کتاب با ۵۵۹ صفحه و قیمت ۸۵ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...