رمان «سال‌های سگی»[The Time of the Hero (La ciudad y los perros)] نوشته ماریو بارگاس یوسا  با ترجمه احمد گلشیری توسط انتشارات نگاه به چاپ یازدهم رسید.

سال‌های سگی»[The Time of the Hero (La ciudad y los perros)] نوشته ماریو بارگاس یوسا

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، چاپ اول این‌ترجمه سال ۸۳ منتشر شد و سال ۹۵ به چاپ‌های هفتم و هشتم رسید. سال گذشته هم نسخه‌های چاپ دهم آن به بازار آمدند.

ماریو بارگاس یوسا نویسنده پرویی، متولد سال ۱۹۳۶ است که سال ۲۰۱۰ برنده جایزه نوبل ادبیات شد. «سال‌های سگی» اولین رمان اوست که سال ۱۹۶۳ چاپ شد و از مهم‌ترین آثار ادبیات معاصر آمریکای جنوبی محسوب می‌شود.

داستان «سال‌های سگی» در یک مدرسه نظامی با نام لئونسیو پرادو جریان دارد که یوسا خود، زمانی دانشجوی آن بوده است. تحقیر نظامیان و تصویر تحقیرآمیز این‌قشر از جامعه از جمله مؤلفه‌های این‌کتاب یوسا هستند.

زندگی خشک و مقرراتی پسرهای جوانی که در مدرسه نظامی زندگی می‌کنند، از دیگر مسائلی است که یوسا در این‌کتاب به آن‌ها پرداخته است. این‌میان و بین گفتن از زندگی دانشجوهای مدرسه نظامی، از زندگی و گذشته دیگران هم صحبت‌هایی می‌شود...

چاپ یازدهم این‌کتاب با ۵۵۹ صفحه و قیمت ۸۵ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

باهوش و بی‌سواد و می‌خواره و یکی از مریدهای دیدرو است... به شیوه‌ی خود، رؤیای آینده‌ای درخشان را در سر می‌پرورانند و خود را از بابت فقری که گرفتارش هستند دلداری می‌دهند... به زن جوانی از طبقه‌ی اشراف برمی‌خورد... از قید قیمومت شوهر پیرش آزاد می‌شود و با لوسین می‌گریزد... وارد محافل روزنامه‌نگاری می‌شود... احتیاج به پول و جاه‌پرستی مایه‌ی آن می‌شود که ادبیات را رها کند و به سوی عالم سیاست برود... او که آزادی‌خواه بود، سلطنت‌طلب می‌شود ...
تن‌تن به نوعی‌ هری‌ پاتر‌ زمان‌ خود بود... فعال، کنجکاو، مؤدب، در عین‌حال سنت‌شکن... یک دریانورد کهنه کار، بددهن و غرغرو که اعتیاد شدید به‌ الکل‌ دارد و شیشه‌ مشروبش عین ناموسش می‌ماند... داستان‌ها توسط تصاویری پشت سرهم‌ و به‌ صورت‌ دکوپاژی‌ دقیق‌ و خطی‌ و روان‌ تعریف می‌شوند... در مجموعه تن‌تن سکس و خشونت محلی‌ از‌ اعراب‌ ندارد... مردم به دو دسته‌ تقسیم می‌شوند یا متمدن شهرنشین‌اند و یا دهاتی و گاوچران! ...
نماینده‌ی دو طیف متفاوت از مردم ترکیه در آستانه‌ی قرن بیستم‌اند... بر فراز قلعه‌ای ایستاده که بر تمامی آن‌چه در طی قرن‌ها به مردم سرزمین‌اش گذشته اشراف دارد... افسری عالی‌رتبه است که همه‌ی زندگی خود را به عشقی پرشور باخته، اما توان رویارویی با معشوق را ندارد... زخمی و در حالتی نیمه‌جان به جبهه‌های جنگ فرستاده می‌شود... در جایی که پیکره‌ی روح از زخم‌های عمیق عاطفی پر شده است، جنگ، گزینه‌ای است بسی بهتر از زیستن در تلخیِ حسرت و وحشتِ تنهایی ...
از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...