فیلم مستند بلند «در آستانه بامداد» به تهیه‌کنندگی و کارگردانی مختارشکری پور درباره آثار و عملکرد «احمد شاملو» وارد شبکه خانگی شد. 

به گزارش ایسنا، مختارشکری‌پور در این مستند به شعر، سبک و بیان زبانی خاص، ترجمه‌های شاملو، پژوهش‌های ستُرگ و وسیع او در زمینه فرهنگ عامه از جمله کتاب "کوچه"، کارهای گوناگون وی در زمینه ادبیات و شاعران کلاسیک و همچنین دیدگاه‌های وی درباره شاعران بزرگ شعر فارسی پرداخته است. 

این مستند که سال گذشته در پانزدهمین جشنواره تصویر سال هم به نمایش درآمد دربردارنده گفتارهایی از چهره‌های سرشناس ادبیات و هنر معاصر ایران شامل: محمود دولت‌آبادی، زنده یاد سیمین بهبهانی، شهرام ناظری ، مسعود کیمیایی ، جواد مجابی ، زنده یاد علی اشرف درویشیان ، ایران درّودی ، محمدرضا اصلانی ، محمد بهارلو، علی رفیعی ، احمدپوری ، محمد شمس لنگرودی ، حافظ موسوی ، علی دهباشی ، موسی بیدج ، محمد یعقوبی و آیدا شاملو است. 

چند تن از بازیگران سینما و تئاتر نیز شامل : ستاره اسکندری ، لاله اسکندری ، آیدا کیخایی ، علی سرابی و باران کوثری برای ساخت جلوه‌هایی بصری و نمایشی از آثار نمایشی که شاملو ترجمه کرده است، حضوری افتخاری داشته‌اند.

درضمن علاوه بر بزرگان هنر و ادبیات ایران ، گفتارهایی از چند شاعر جهانی درباره شاملو و شعرهایش شامل : کلارا خانس شاعراسپانیایی،لین کافین شاعر آمریکایی،خوان خلمن شاعر آرژانتینی نیز درباره شاملو در این فیلم آمده است.

این گفتارها برگرفته از اثری ویدیویی با عنوان "ترانه آبی"است؛ علاوه بر این شاعران ، سخنانی از زنده یاد شیرکو ( شاعرفقید معاصر کُرد) نیز درباره شاملو و شعرهایش در این مستند آمده است. 

مختار شکری‌پور پیش از این مستند دیگری با عنوان «پرواز در دایره‌ حضور» درباره زندگی و شخصیت احمد شاملو ساخته که علاوه برحضور در بخش مسابقه هفتمین جشنواره سینما حقیقت، سال 93 توسط موسسه فرهنگی هنری قرن جدید در شبکه خانگی منتشر شد.

او علاوه بر این 2 مستند ، مستندی نیز با عنوان "آیدا درآینه شاملو" ساخته که تاکنون در دهمین جشنواره تصویرسال،چهارمین جشنواره پروین اعتصامی و هشتمین جشنواره سینما حقیقت حضور یافته و نامزد بهترین مستند نیمه بلند نهمین جشن انجمن منتقدان ونویسندگان سینمای ایران نیز شده است.

وی درصدد است با کامل‌ترکردن این مستند درقالب مستندی بلند ، سه گانه‌اش درباره شاملو را تکمیل کند.

موسسه فرهنگی هنری" نقطه تعریف"، تاکنون آثار متعددی از بزرگان موسیقی ایران از جمله: حسین علیزاده ،کیهان کلهر، همایون شجریان ، مسعود شعاری ، داود آزاد و سالار عقیلی را منتشر کرده است.

که واقعا هدفش نویسندگی باشد، امروز و فردا نمی‌کند... تازه‌کارها می‌خواهند همه حرف‌شان را در یک کتاب بزنند... روی مضمون متمرکز باشید... اگر در داستان‌تان به تفنگی آویزان به دیوار اشاره می‌کنید، تا پایان داستان، نباید بدون استفاده باقی بماند... بگذارید خواننده خود کشف کند... فکر نکنید داستان دروغ است... لزومی ندارد همه مخاطب اثر شما باشند... گول افسانه «یک‌‌شبه ثروتمند‌ شدن» را نخورید ...
ایده اولیه عموم آثارش در همین دوران پرآشوب جوانی به ذهنش خطور کرده است... در این دوران علم چنان جایگاهی دارد که ایدئولوژی‌های سیاسی چون مارکسیسم نیز می‌کوشند بیش از هر چیز خود را «علمی» نشان بدهند... نظریه‌پردازان مارکسیست به ما نمی‌گویند که اگرچه اتفاقی رخ دهد، می‌پذیرند که نظریه‌شان اشتباه بوده است... آنچه علم را از غیرعلم متمایز می‌کند، ابطال‌پذیری علم و ابطال‌ناپذیری غیرعلم است... جامعه‌ای نیز که در آن نقدپذیری رواج پیدا نکند، به‌معنای دقیق کلمه، نمی‌تواند سیاسی و آزاد قلمداد شود ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
رویدادهای سیاسی برای من از آن جهت جالبند که همچون سونامی قهرمان را با تمام ایده‌های شخصی و احساسات و غیره‌اش زیرورو می‌کنند... تاریخ اولا هدف ندارد، ثانیا پیشرفت ندارد. در تاریخ آن‌قدر بُردارها و جهت‌های گونه‌گون وجود دارد که همپوشانی دارند؛ برآیندِ این بُردارها به قدری از آنچه می‌خواستید دور است که تنها کار درست این است: سعی کنید از خود محافظت کنید... صلح را نخست در روح خود بپروران... همه آنچه به‌نظر من خارجی آمده بود، کاملا داخلی از آب درآمد ...
می‌دانم که این گردهمایی نویسندگان است برای سازماندهی مقاومت در برابر فاشیسم، اما من فقط یک حرف دارم که بزنم: سازماندهی نکنید. سازماندهی یعنی مرگ هنر. تنها چیزی که مهم است استقلال شخصی است... در دریافت رسمی روس‌ها، امنیت نظام اهمیت درجه‌ی اول دارد. منظور از امنیت هم صرفاً امنیت مرز‌ها نیست، بلکه چیزی است بسیار بغرنج‌تر که به آسانی نمی‌توان آن را توضیح داد... شهروندان خود را بیشتر شبیه شاگرد مدرسه می‌بینند ...