شاید باورتان نشود ولی سیاستمداران هم کتاب می‌خوانند. با توجه به این واقعیت محیرالعقول و با عنایت به نزدیک شدن به زمان آغاز به کار نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران، سعی کردیم بفهمیم آخرین کتابی که سیاستمداران ما خوانده‌اند چه بوده. این شما و این نتیجه تحقیقات ما:

دکتر روحانی: رئیس‌جمهوری در این دو‌ سال مشغول مطالعه کتاب 8 جلدی «ایران پس از حمله مغول» بوده و گفته شده ایشان گاهی از خواندن این کتاب طوری به وجد می‌آیند که جملاتی از آن را استاتوس می‌کنند. ظاهرا به دلیل عدم هماهنگی بین ایشان و رئیس دفترشان، این استاتوس‌ها به‌عنوان بخشنامه اجرایی به سایر دستگاه‌ها ابلاغ می‌شود.

علی مطهری: او بسیار اهل مطالعه است و به تازگی کتاب «خودآموز دفاع شخصی» نوشته استاد وونگ از شائولین را مطالعه نموده. با نگاهی به سبد خرید کتاب و فیلم آقای مطهری به نظر می‌رسد او به تازگی به مباحث رزمی علاقه پیدا کرده درحالی‌که قبلا به مباحث جزمی علاقه داشت. وی در پاسخ به سوال خبرنگار ما که پرسیده بود: «کتاب بعدی که دوست دارید بخوانید چیست؟» گفت: «نمی‌دانم!»

اکبر ‌هاشمی‌ رفسنجانی: ایشان به دلیل مشغله زیاد کمتر فرصت مطالعه پیدا می‌کنند بنابراین به دیدن عکس‌های حجت سپهوند، که همگی از خود ایشان گرفته شده، بسنده می‌کنند. منابع آگاه به ما گفته‌اند ایشان به کتاب‌های «خاطرات شمال» و «مهندسی خاطره، از طراحی تا اجرا» علاقه‎‌مند هستند. ‎

منوچهر متکی: آخی... «کتاب زرد سنگال» آخرین کتابی است که متکی خوانده. به گفته نزدیکان وی، متکی در این چند‌ سال دل و دماغی برای مطالعه می‌مونه؟ نه وا... احوالی واسه مطالعه می‌مونه؟ نه باا... ماجرای آخرین کتابی هم که خوانده برمی‌گردد به زمانی که قرار شده به‌عنوان یک توریست به فرودگاه رفته و از سنگال به ایران برگردد.

محسن رضایی: او که به تازگی برای برگشتن به سپاه پاسداران از سمت کاندیداتوری استعفا داده، فرصت زیادی برای مطالعه ندارد ولی به گفته دوستانش او سری کتاب‌های آنتونی رابینز ازجمله «چگونه در 5 دقیقه روی اطرافیانمان تأثیر بگذاریم» و «اگر نشد، چگونه در 10 دقیقه روی اطرافیانمان تأثیر بگذاریم» و «اگر این هم نشد، چگونه برگردیم سر کار و زندگی خودمان» را مطالعه کرده است.

کارلوس کی‌روش: درست است که او سیاستمدار نیست ولی قبول دارید که سیاستمدار است؟! او در ایران به جای مطالعه کتاب به گوش کردن موسیقی می‌پردازد و به تازگی شنیده شده که زیر لب آهنگ «وقتی باهام قهر می‌کنی پشیمونیت قشنگه» را زمزمه می‌کند.

محمود احمدی‌نژاد: او که از چند هفته قبل «آموزش تصویری کاشت سوسنبر بدون خاک و آب و نور در زیرزمین» را مطالعه کرده بود، با ورود به ‌سال انتخابات مجلس و شروع دوباره سخنرانی‌هایش، کتاب «چرند و پرند» مرحوم
دهخدا را در دست مطالعه دارد.

حمید رسایی: اینجوری‌اش را نگاه نکنید، ایشان به ادبیات و علی‌الخصوص ادبیات ملل علاقه خاصی دارند و اکنون کتابی از دیوید سداریس با عنوان «بالاخره یه روز قشنگ حرف می‌زنم» را در داشبورد ماشین خود دارند که در هر فرصتی، چند صفحه‌ای از آن را مطالعه می‌کنند.

محمدجواد ظریف: او به تازگی برای چندمین‌بار کتاب «گلستان
سعدی» را خوانده و به شهادت دوستانش، در این روزها این شعر گلستان را روزی چندین و چند بار با خود تکرار می‌کند:
آهنی را که موریانه بخورد
نتوان برد از او به صیقل زنگ
با سیه‌دل چه سود گفتن وعظ
نرود میخ آهنین در سنگ!

شهروند

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...