«زنان قرآنی از حوا تا مریم» به بررسی برخی از روایات تفسیری موجود در ذیل آیات مربوط به زنان می پردازد و به مباحثی نظیر «تعریف روایت تفسیری»، «تعریف قصه قرآنی»، «میزان اعتبار روایات تفسیری» و... اشاره می‌کند.

به گزارش خبرآنلاین، کتاب «زنان قرآنی از حوا تا مریم» با زیر عنوان بررسی روایات تفسیری درباره زنان در ذیل آیات قصص قرآن نوشته اعظم فرجامی در 296 صفحه از سوی انتشارات دفتر پژوهش و نشر سهروردی با قیمت 5 هزار تومان منتشر شد.

 این کتاب پژوهشی است در باب برخی از مبانی نظری حقوق زن. این پژوهش با استناد به منابع دست اول، به بررسی برخی از روایات تفسیری موجود در ذیل آیات مربوط به زنان می پردازد و در چهار بخش اصلی تنظیم شده است. در بخش نخست که به منزله پیش درآمدی بر مباحث اصلی کتاب است. به اختصار به مباحثی نظیر «تعریف روایت تفسیری»، «تعریف قصه قرآنی»، «حجیت خبر واحد در تفسیر»، «جایگاه بررسی سند در روایات تفسیری» و «میزان اعتبار روایات تفسیری» پرداخته شده است.

 بخش دوم کتاب که بخش اصلی آن به شمار می آید و بیشترین حجم کتاب را نیز به خود اختصاص داده است روایات تفسیری مربوط به آن دسته از زنانی را که در قرآن کریم از آنان یاد شده بررسی کرده است. در این بخش، اسناد 57 روایت تفسیری در ذیل آیات مربوط به یازده نفر از زنان قرآنی، یعنی همسران حضرت آدم، نوح، لوط، ابراهیم، و موسی همسران عزیز مصر و فرعون، مادر و خواهر حضرت موسی و نیز ملکه سبا و حضرت مریم مورد بررسی و نقادی قرار گرفته است.

 بخش سوم کتاب به ارزیابی متون همان 57 روایت تفسیری که در بخش پیشین ذکر شده می پردازد. بخش چهارم که آخرین بخش کتاب است، به جمع بندی و نتیجه گیری از مباحث بخش های قبل اختصاص یافته است. در این بخش نیز، میزان اعتبار روایات یاد شده در قالب یک جدول و نمودار ارائه شده است.

 «روایت تفسیری، تعریف روایت تفسیری، دسته بندی روایات تفسیری، حجیت خبر واحد در تفسیر، جایگاه بررسی سند در روایات تفسیری، ضعف و سستی روایات تفسیری، ملاک های نقد متن، آیات قرآن و ارزیابی اسناد روایات آفرینش حوا، همسر آدم، آفرینش حوا، نقش حوا در خوردن میوه درخت ممنوع، شرک آدم آدم و حوا، روایات مربوط به حوا، آفرینش حوا، نقش حوا در اغوای آدم، نافرمانی حوا و انگیزه او، مجازات حوا و زنان، شرک آدم و حوا، همسر عزیز مصر، روایات مربوط به مادر و خواهر موسی، روایات مربوط به همسر موسی، ملکه سبا، مریم، مادر عیسی و روایات مربوط به مریم» برخی از مطالب کتاب را تشکیل می دهد.

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...