توصیه به تمام معلمان ریاضی! | جام جم


من خودم با این که عاشق ریاضی هستم ولی از معلم خصوصی بودن خاطره خوبی ندارم. شاید شما هم مثل من به جرم شاگرد اولی مجبور می‌شدید بنا به خواسته معلم‌تان زنگ‌های تفریح به بچه‌های ضعیف کلاس درس بدهید. فکر نمی‌کردم خواندن کتاب «معلم خصوصی» برایم جالب باشد ولی به احترام تمام معلمان و استادان ریاضی‌ام این کتاب را مطالعه کردم و خوشحالم از این که این احترام و ارزش را برای این فرشتگان صبور و عزیز قائل شدم.

گیتی باقری با نام«معلم خصوصی

به نظرم حقوق معلمان و استادان ریاضی باید در دانشگاه و مدرسه چند برابر دیگر معلمان باشد‌، زیرا حقیقتا تدریس ریاضی انرژی بیشتری از معلم خواهد گرفت.دراین کتاب نویسنده به بیان خاطره‌های دوران تحصیل و تدریس خود در درس ریاضی می‌پردازد. خاطره‌هایی از استادان گران‌قدر یادانش‌آموزان ودانشجویان متفاوتی که درتدریس با آنها روبه‌رو شده است.من با مطالعه این کتاب دوست داشتم نویسنده‌، معلم ریاضی من هم بود.صبوری‌، مهربانی و متفاوت درس‌دادن ریاضی که باعث شیرین‌تر شدنش برای بچه‌ها شده بود. برای همین مطالعه این کتاب را به تمام معلمان ریاضی توصیه می‌کنم که چطور طفل گریزپای را به مدرسه و کلاس درس بکشانند. شیوه‌های متفاوت این معلم خصوصی برای علاقه‌مند کردن بچه‌ها به ریاضی جالب بود مثلا برای دانشجویانش استندآپ کمدی با موضوع ریاضی برگزار می‌کرد یا برای بچه‌های کوچک‌تر شعبده‌بازی با ریاضی داشت.

نویسنده با خاطره‌گویی می‌کوشد به یک سؤال پاسخ دهد و آن سؤال این است که چرا ریاضیات که جزو کاربرد‌ی‌ترین و اصلی‌ترین مباحث درسی است از علایق بچه‌ها کنار گذاشته شده و جمع قابل‌توجهی از آن بیزار و فراری هستند. این کتاب کاربردهای ریاضی را در زندگی روزمره بیان می‌کند. از تناسب بستن مواد برای درست کردن شیرینی یا نرم‌افزارهایی که برای تشخیص چهره و زیبایی به کار می‌روند و براساس فرمول‌ها و محاسبات ریاضی ساخته می‌شوند‌ یا کاربرد ریاضی در مهندسی و معماری. در کتاب، هوشمندانه به تدریس ریاضی برای مخاطب هم پرداخته می‌شود. شما با تمام کردن کتاب چند مبحث ریاضی را به آسانی و با کلام شیرین، آموخته‌اید. این همان کاری است که بعضی از رمان‌نویسان برای شرح وقایع مهم تاریخی می‌کنند. آنها داستان مورد نظر خود را در دوره تاریخی خاصی در ذهن ما به تصویر می‌کشند.

شما در قالب خاطرات نویسنده‌، با دانشمندان بنام ریاضی ازجمله خواجه نصیرالدین طوسی‌، ابوریحان بیرونی و...آشنا می‌شوید. همین‌طور با استادان معاصر ایرانی مثل جناب آقای احمد بیرشک که تقویم شمسی را به کمک ریاضی اصلاح می‌کند. جذاب شدن این کتاب بیشترمدیون متفاوت بودن شاگردهای معلم خصوصی ریاضی است: پسربچه‌ای که به‌تازگی با حادثه تلخ از دست دادن پدر و مادرش روبه‌رو شده یا افراد میانسالی که در۶۰سالگی دوباره شروع به درس خواندن کرده‌اند. دختر جوانی که دیپلم گرفتنش برای پدر و مادر آرزو شده یا بچه‌های روستای دور افتاده‌ای که عاشق مجله رشد هستند یا دانشجویانی که ریاضی را دوست ندارند یا دخترانی که در زندان برای کنکور آماده می‌شوند. برایم جالب بود که هیچ‌کدام از شاگردان این معلم خصوصی با این که در مدرسه‌، کلاس و خانواده به آنها برچسب‌های مختلفی زده می‌شد ازجمله کند ذهنی‌، تنبلی‌، عدم تمرکز داشتن و...هرکدام با شگرد خاصی از طرف معلم ریاضی به این درس علاقه‌مند شدند. مهم‌ترین دلیلی که خواندن این کتاب را برای دیگران توصیه می‌کنم این است که کتاب‌، دیدگاه شما را درباره ریاضی تغییر خواهد داد.

من تا قبل از مطالعه این کتاب فکر می‌کردم ریاضی هم مانند دیگر دروس است ولی همیشه از این که ضریب آن در امتحانات و کارنامه بیشتر است، تعجب می‌کردم‌ ولی این کتاب در تحقیقی که توسط دانش‌آموزان مدرسه تیزهوشان انجام شده بود‌، ثابت می‌کرد ریاضی مادر دیگر علوم است و اساسا کسانی که ریاضی را یاد نمی‌گیرند در دیگر دروس هم با مشکلات زیادی روبه‌رو خواهند شد. از نکته‌های جالب دیگر که می‌توان در این کتاب به آن اشاره کرد این بود که کلاس ریاضی همه جا دایر می‌شد: زیر درخت توت‌، در زندان‌، در مغازه تعطیل و... این یعنی برای آموختن و آموزش دادن هیچ مانعی وجود ندارد‌. آنچه احتیاج است تنها عشق به آموختن است و عشق به آموزش دادن یا بهتر بگویم شوق تدریس و تحصیل در معلم و محصل.

اولین کتاب خانم گیتی باقری با نام«معلم خصوصی» روایتی از۲۰سال تدریس اورژانسی ریاضی است. این کتاب را نه همه معلم‌های ریاضی بلکه همه معلم‌ها باید بخوانند. خانم گیتی باقری ۲۰سال شغل اولش در حال تغییر و تحول بوده اما دراین مدت،شغل دومش ثابت بوده؛ معلم ریاضی،آن هم بیشتر خصوصی.خاطرات خیلی از دانش‌آموزها هم از درس ریاضی خودش نیست. این کتاب زاویه جدیدی رابه ریاضی وزندگی باز می‌کند. زاویه دید کلوزآپ معلمی که هم ریاضی درس داده و هم وکیل مدافع آن بوده.کتاب «معلم خصوصی» روایت‌هایی از۲۰سال تدریس ریاضی به قلم گیتی باقری در انتشارات جام‌جم چاپ و منتشر شده است.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...