نشر دات چاپ دوم کتاب «آیین یارسان: در اساطیر اقوام کُرد» نوشته منصور یاقوتی را منتشر و عرضه کرد.

آیین یارسان: در اساطیر اقوام کرد»  منصور یاقوتی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، چاپ دوم کتاب «آئین یارسان: در اساطیر اقوام کُرد» در ۲۱۲ صفحه و بهای ۸۰ هزار تومان توسط نشر دات منتشر شده است. چاپ نخست این کتاب سال ۱۳۹۹ به بهای ۲۷ هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار گرفته بود.

آئین یارسان یا اهل حق، اعتقادی اسطوره‌ای، تاریخی و آئینی مربوط به کردهای استان کرمانشاه است که بخشی از آنان به نام «کاکایی» در منطقه «خانقین» کردستان زندگی می‌کنند. کردها اقوامی دارای زبان‌های مختلف هستند که گاه زبان یکدیگر را هم متوجه نمی‌شوند، کردهای شکاک با یک زبان حرف می‌زنند، کردهای مهاباد و سقز و بوکان و اربیل و سلیمانیه با یک زبان که به آن «سورانی» گفته می‌شود و کردهای استان کرمانشاه و ایلام و لکستان هم با یک زبان. کردهای منطقه اورامان در استان کرمانشاه گفته می‌شود با زبان مادی تکلم می‌کنند که به آن زبان «ماچو» هم می‌گویند.

مرکز آئین «یارسان» دو تا از شهرهای تاکنون زیبای استان کرمانشاه است؛ یعنی «سئنه» که صحنه تابلو زده‌اند و «کرند غرب» که تابلوی دالاهو زده‌اند. پیروان آئین یارسان، غیر از دو شهر مذکور، در تبریز و شهرهای شمال و رودهن و حتی هندوستان و سوریه وجود دارد و در سوریه «دروزی» نامیده می‌شوند. در آئین «یارسان» یک دفتر (کتاب) وجود ندارد، بلکه دفاتر متعدد هست که در دست رهبران مذهبی است. رهبر مذهبی را هم «پیر» می‌گویند که واژه‌ای است بسیار کهن که می‌شود جستار مستقلی به آن اختصاص داد. واژگان پیر، دفتر و کلام که مختص نظام آئینی یارسان است، آن را از دیگر آئین‌ها و فرقه‌ها و مذاهب جدا می‌کند. این آئین به اعتبار نام که شناسنامه آن است یعنی «آئین یارسان» جنبش اجتماعی به معنای اخص کلمه نمی‌تواند باشد، بلکه یک آئین یاری است. یار در فرهنگ واژگان این باور کهن، «خاونکار» یا خداوندگار و همان ذات حق است که جایگاهش در آئین تعریف و مشخص شده است که در این کتاب به آن پرداخته شده است.

توجه به این آئین از جهت تحلیل آئین‌های کهن ایران زمین نیز اهمیت خاصی دارد. تمدن‌های کهن بشری مهد باورها و ادیان باستانی بوده‌اند: مصر، یونان، رم، ایران و… همچنین برخی از اساطیر بشر در حیطه همین تمدن‌های فرهنگی شکل گرفته، این است که سیر باورها و معتقدات دینی هم در چنین سرزمین‌هایی در کلیت خود شباهت‌های ناگزیر دارند. پرستش عناصر طبیعی که به طبیعت‌پرستی هم معروف شده، باور به خدایان مختلف، همچون پرستش مهر خدای خورشید که به میترائیسم شهرت یافته، اعتقاد به آناهیتا در جایگاه خداوند آب و کشتزاران و برپایی معابد عظیم برای این ایزدبانو، باور به «وا» خدای باد و آتش، یا به زبان کُردی «آگِر» یا به زبان هندی «آگنی»، باور ایرانیان به «زِم» خدای زمین و دیگر خدایان… در واقع معتقدات آغازین انسان‌هایی است که در غارها زندگی می‌کنند، یا به کشت‌وکار بر روی زمین‌های کشاورزی مشغول شده‌اند و یقین دارند که باران را خدای باران می‌فرستد در ایران آناهیتا و در منطقه‌ای که کردها زندگی می‌کنند با نام «هانیتا». رومی‌ها و یونانی‌ها و مصری‌ها هم برای هر کدام از پدیده‌های طبیعی که با زندگی آن‌ها ارتباط برقرار می‌کند به خدایی باور دارند.

در دوره‌ای از زندگی بشر، در سرتاسر جهان، انسان به خدایان مختلف باورمند بوده است. بر روی زمین هم، پیش از پیدایش شهرها و پادشاهی‌ها، شورای ریش‌سپیدان قبایل و دودمان‌ها در موضوع جنگ و صلح و کوچ و ازدواج و مرگ، گرد هم می‌نشستند و موضوع را حل و فصل می‌کردند. تا همین چند دهه پیش در کردستان ایران، روستاهایی وجود داشتند که ناگزیر بودند تمام احتیاجات مردم روستا را خود تأمین کنند. کوه‌های بلند، برف، کولاک، گله‌های گرگ، فقدان اسلحه موجب می‌شده که هر منطقه‌ای زبان، آداب و رسوم، پوشاک، عقاید و خدایان و معتقدات خود را داشته باشد.

زمستان‌های پر از برف و سوزوسرما در مناطق به‌ویژه کوهستانی ایران، موجب می‌شده که مردم چشم به جمال مبارک و زیبای خورشید و گرمای جانبخش او داشته باشند. همین است که برای «آذر» ایزد آتش، آتشکده‌ها برپا کرده و با دقت حرمت آتش و انرژی گرما و سوخت را داشته باشند. «مهر» یا «میترا»، ایزد روشنایی هم به همین سبب مهم‌ترین جایگاه و نقش را در باورهای دینی ایرانیان داشته و همین است که تقویم خورشیدی و تاریخی خورشیدی مورد استقبال قرار می‌گیرد و خورشید بر روی گرده شیر که نماد قدرت و توانایی است، زینت‌بخش پرچم ملی ایرانیان در طول قرون و روزگاران می‌شود.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...