کتاب «در کلمات هم می‌شود سفر کرد» اثر مرحوم اصغر عبداللهی راهی کتاب‌فروشی‌ها شد.

در کلمات هم می‌شود سفر کرد اصغر عبداللهی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «در کلمات هم می‌شود سفر کرد» حاصل برخی سفرهای این نویسنده فقید در سال‌های دور و نزدیک است.

در توضیح ناشر آمده که زنده‌یاد اصغر عبداللهی نویسنده‌ی داستان کوتاه بود و همواره از نوشتن لذت می‌برد، هر ایده‌ای از داستان و ناداستان و فیلم‌نامه را مدت‌ها در ذهنش نگه می‌داشت، با آن بازی می‌کرد و هنگامی که فرم می‌گرفت به روی کاغذ می‌آورد، مثل بسیاری از نویسندگان، نوشتن ناداستان هم از قالب‌های محبوب او بود.

اصغر عبداللهی، کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس و داستان‌نویس متولد سال 1334 در آبادان است. وی که جایزه سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌نامه از جشنواره فیلم فجر (برای نوشتن فیلم‌نامه فیلم خانه خلوت) را در پرونده کاری خود دارد، 7 دی‌ماه سال 1399 پس از چند سال مبارزه با بیماری سرطان درگذشت.

کتاب‌های «آفتاب در سیاهی جنگ گم می‌شود»، «در پشت آن مه»، «سایبانی از حصیر»، «آبی‌های غمناک بارُن» و «هاملت در نم‌نم باران» در بخش داستان و کتاب «قصه‌ها از کجا می‌آیند» در بخش ناداستان، از آثار عبداللهی به شمار می‌آیند.

کتاب «در کلمات هم می‌شود سفر کرد» نوشته اصغر عبداللهی، در 163 صفحه، به قیمت 60 هزار تومان، در قطع رقعی، جلد شومیز و از سوی نشر چشمه به بازار کتاب رسید.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...