پژوهش «آشپزی و خوراکی در شاهنامه» به قلم محمد رسولی توسط نشر سمرقند منتشر شد.

آشپزی و خوراکی در شاهنامه» به قلم محمد رسولی

به گزارش کتاب نیوز، شاهنامه‌ی حکیم ابوالقاسم فردوسی، دارای درون‌مایه و محتویات بسیار غنی است که در رشته‌ها و شاخه‌های گوناگون علمی، پژوهشی می‌تواند برای پژوهشگران مفید و ارزنده باشد.

دکتر محمد رسولی (1350- ) حقوق‌دان، نویسنده و پژوهشگر شاهنامه به تازگی نتایج پژوهش‌هایش درباره خورد و خوراک در شاهنامه را در قالب کتاب «آشپزی و خوراکی در شاهنامه» منتشر کرده است.
این کتاب در دو بخش و هر بخش دارای دو فصل است. در بخش نخست به سیر تاریخی خوراک انسان بر اساس شاهنامه پرداخته شده و در بخش دوم ادبیات مربوط به خوراک پزی در شاهنامه و نیز خوراک و آشامیدنی‌ها در شاهنامه مورد توجه و بررسی قرار گرفته است.

کتاب «آشپزی و خوراکی در شاهنامه» در 104صفحه و توسط نشر سمرقند منتشر شده است.

همچنین دو کتاب «نگاهی به حقوق زن و قوانین آن در تاریخ ایران» و «سوگواری ایرانی» از همین نویسنده نیز به تازگی تجدید چاپ شده‌اند.

نگاهی به حقوق زن و قوانین آن در تاریخ ایران» و «سوگواری ایرانی

کتاب میان‌رشته‌ای «نگاهی به حقوق زن و قوانین آن در تاریخ ایران» کتابی تاریخی حقوقی است که از منابعی چون شاهنامه، اوستا و سایر متون قدیمی و تاریخ اساطیری بهره برده است.
برخی از عناوین این کتاب عبارتند از: وضعیت زنان مصر قدیم، زنان در یونان قدیم، زن در جامعه آخاتی، زن در جامعه اسپارتی و آتن و روم و زن در جامعه عرب و کشف حقوق زن در ایران کهن از طریق شاهنامه.
در این کتاب به‌طور خاص به وضعیت حقوقی، اجتماعی زنان در عصر هخامنشیان، اشکانیان، ساسانیان و در دوران های بعدی تا زمان پهلوی پرداخته شده است‌.

کتاب «سوگواری ایرانی» دیگر کتاب دکتر محمد رسولی‌ست که با موضوع بررسی آیین سوگ در ایران با توجه به شاهنامه، تجدید چاپ شده است‌.

این کتاب دارای سیزده گفتار است که برخی از عناوین آن عبارتند از: آیین سوگ در ایران، حسین(ع) شهید مظلوم، سوگ سیاوش، داستان غم انگیز نوذر ( پادشاه شهید ایران)، داستان سوزناک و پر آب چشم سهراب؛ شهید راه وطن، آریو برزین؛ حضرت علی اکبر (ع)، سلطان جلال الدین خوارزم شاه؛ در سوگ برادر فرود (برادر کی خسرو) و داستان بهرام.

دو کتاب «نگاهی به حقوق زن و قوانین آن در تاریخ ایران» و «سوگواری ایرانی» اثر محمد رسولی توسط نشر سمرقند منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...