تابلو نقاشی «ویرجینیا وولف» اثر هنری است که همزمان یاد و خاطره دو خواهر با استعداد یعنی «ویرجینیا وولف» نویسنده مشهور و «ونسا بل» نقاش را زنده نگه داشته است.

تابلو نقاشی «ویرجینیا وولف

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، تابلو نقاشی «ویرجینیا وولف» پرتره‌ ای است از نویسنده انقلابی فمینیست که به دست «ونسا بل» خواهر نقاش‌اش که کمتر مورد توجه قرار گرفته بود، خلق شده است. «بِل» این اثر هنری را در سال ۱۹۱۲ از خواهر کوچکترش خلق کرد.

این نقاش در سال ۱۸۷۹ در لندن با نام «ونسا استفن» متولد شد. او که از خانواده با طبقه بالا اجتماعی محسوب می‌شد از همان دوران کودکی در خانه تحت تعلیم قرار گرفت. او در دوران نوجوانی طراحی را آموخت و سپس در دوران جوانی برای یادگیری نقاشی به آکادمی سلطنتی هنر در لندن رفت.

پس از آنکه والدینش را از دست داد در سال ۱۹۰۴ به منطقه «بلومزبری» نقل مکان کرد. «بل» برای نقل مکان کردن به این منطقه خواهرش «ویرجینیا» را با خود برد. این دو بعدها به «گروه بلومزبری» که گروهی متشکل از چندین نویسنده، نقاش و منتقد بود، محلق شدند.

ونسا بل

ونسا بل در سال ۱۹۰۷ ازدواج کرد و صاحب سه فرزند شد. این نقاش به طراحی داخلی هم علاقه بسیاری داشت. روحیه آزاد، مستقل و دوستانه او در آثار هنری‌اش از نقاشی گرفته تا طراحی‌های داخلی نمود پیدا کرد.

با مطالعه زندگی‌نامه‌های این دو خواهر می‌توان دریافت روابط آن‌ها فراز و نشیب‌هایی داشته است. در عین حال این دو بسیار صمیمی و به یکدیگر نزدیک بوده‌اند.

تابلو نقاشی «ویرجینیا وولف» که یادآور دو تن از چهره‌های پیشگام ادبی و هنری اوایل قرن بیستم است، از دو جنبه متضاد قابل بررسی است. «بل» خواهرش را در حالتی کاملا خودمانی و درحالی که مشغول بافندگی است به تصویر کشیده است. این ویژگی‌ها سبب ایجاد فضای خانوادگی و گرم در نقاشی می‌شوند. از طرفی اجزای صورت «ویرجینیا» کاملا محو هستند و در چهره او اثری از جزئیات مهم نیست که این موضوع حس کلی نقاشی را می‌تواند به سمت احساسات سرد و فاصله ببرد.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...