داستان بلند «مدام» نوشته پویه صمیمی توسط نشر خزه منتشر و راهی بازار نشر شد.

مدام پویه صمیمی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب چهارمین‌عنوانی است که این‌ناشر از زنان داستان‌نویس کشور منتشر می‌کند. پیش از این، رمان «خیابان هزاردرخت» و مجموعه‌داستان «گلی روی داشبورد» (هر دو از نسیم خلیلی)، و مجموعه‌داستان «ناداستانی به نام زندگی» اثر فریبا خانی در قالب این‌مجموعه منتشر شده‌اند.

هیچ را خیال‌کردن بهترین راه دیوانگی است. «مدام» داستان این‌خیال است؛ حکایت گم کردن زمان و جهت‌ها. جایی که دیروز و فردا یکی‌ است و آدم ها و اتفاق‌ها تکرار هذیان‌گونه خاطرات‌اند. هذیانی بی‌انتها. سرگیجه‌ای ناتمام.

پویه صمیمی، متولد ۱۳۵۸ در تهران است. وی فارغ‌التحصیل مقطع کارشناسی ارشد در رشته جرم‌شناسی از دانشگاه مفید قم و فارغ‌التحصیل مقطع دکترا در رشته حقوق بین‌الملل از دانشگاه حقوق و علوم سیاسی پکن است.

در بخشی از این داستان بلند آمده است:

«تو در آخرین پیغام‌هایت از بی‌دلیل رفتنم گله کرده بودی. از اینکه چرا به خودم زحمت نوشتن چهار کلمه را نداده‌ام و من فکر می‌کنم شاید حالا وقت خوبی برای نوشتن باشد و باور کن که این، بار اول‌ نیست که برایت می‌نویسم. پیش از این هم بارها نشسته‌ام، همه چیز را برایت نوشته‌ام و بعد به خودم آمده‌ام و دیده‌ام جای دیگری هستم و کلماتم در ناکجای دیگری جا مانده‌اند. با این حال باز تلاش می‌کنم. منّتی سر تو نیست. من تنها دلخوشی روزگارم همین است. همین کلماتی که هر بار به مقصد تو معلق بین زمین و آسمان ناکجا قطار می‌شوند. هرچند که همواره نمی‌رسند.»

این‌کتاب با 80 صفحه و قیمت 30 هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...