نخستین شماره مجله «نوشتار» ویژه کتاب، نشر و ترویج گفتمان علم منتشر شد.

نوشتار ویژه کتاب، نشر و ترویج گفتمان

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این مجله که تاکنون دو پیش‌شماره از آن نیز منتشر شده به تحلیل، بررسی و نقد فرآیندهای موجود در حوزه کتاب، نشر و ترویج گفتمان علم اختصاص دارد.

در هر شماره از این مجله در قالب پرونده ویژه، آثار یکی از اندیشمندان معاصر نقد و بررسی می‌شود که شماره نخست مجله به آثار و پروژه فکری دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن پرداخته است.

سرمقاله این شماره با عنوان «تأملی درباره جهان اینترنتی، مطالعه و پریشان‌خاطری» تأملاتی را درباره وضعیت کنونی و پیش ‌روی مطالعه در جهان جدید شامل می‌شود.

در بخش گفت‌وگوی این مجله، مصاحبه‌های تخصصی با استادان دانشگاه‌ها و ناشران دانشگاهی با عنوان‌های «فانتزی نشر دانشگاهی در علوم انسانی و اجتماعی»، «قانونی ۵۰ساله اما ناشناخته»، «علم در خلأ به وجود نمی‌آید»، «غفلت تاریخی از تدوین دستور زبان فارسی» و... انجام شده است.

در بخش کتاب‌شناسی این مجله تعدادی از تازه‌ترین کتاب‌های ایران و جهان به تفصیل معرفی شده است.

«حکایت نقدی که خوب است اما برای همسایه»، «روشنفکری که دغدغه دین داشت»، «از مراسم‌های بی‌سروصدا تا حاشیه‌های دنباله‌دار» و «جنجالی‌ترین برندگان "نوبل" ادبیات» از جمله عنوان‌های بخش رویداد این مجله است.

مجله «نوشتار» با صاحب‌امتیازی سازمان انتشارات جهاد دانشگاهی و مدیرمسئولی حامد علی‌اکبرزاده به صورت فصلنامه منتشر می‌شود.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی با یک مستبد بی‌رحم که دشمنانش را شکنجه کرده است، صبحانه می‌خورید، شگفت‌آور است که چقدر به ندرت احساس می‌کنید روبه‌روی یک شیطان نشسته یا ایستاده‌اید. آنها اغلب جذاب هستند، شوخی می‌کنند و لبخند می‌زنند... در شرایط مناسب، هر کسی می‌تواند تبدیل به یک هیولا شود... سیستم‌های خوب رهبران بهتر را جذب می‌کنند و سیستم‌های بد رهبران فاسد را جذب می‌کنند... به جای نتیجه، روی تصمیم‌گیری‌ها تمرکز کنیم ...
دی ماهی که گذشت، عمر وبلاگ نویسی من ۲۰ سال تمام شد... مهر سال ۸۸ وبلاگم برای اولین بار فیلتر شد... دی ماه سال ۹۱ دو یا سه هفته مانده به امتحانات پایان ترم اول مقطع کارشناسی ارشد از دانشگاه اخراج شدم... نه عضو دسته و گروهی بودم و هستم، نه بیانیه‌ای امضا کرده بودم، نه در تجمعی بودم. تنها آزارم! وبلاگ نویسی و فعالیت مدنی با اسم خودم و نه اسم مستعار بود... به اعتبار حافظه کوتاه مدتی که جامعه‌ی ایرانی از عوارض آن در طول تاریخ رنج برده است، باید همیشه خود را در معرض مرور گذشته قرار دهیم ...
هنگام خواندن، با نویسنده‌ای روبه رو می‌شوید که به آنچه می‌گوید عمل می‌کند و مصداق «عالِمِ عامل» است نه زنبور بی‌عسل... پس از ارائه تعریفی جذاب از نویسنده، به عنوان «کسی که نوشتن برای او آسان است (ص17)»، پنج پایه نویسندگی، به زعم نویسنده کتاب، این گونه تعریف و تشریح می‌شوند: 1. ذوق و استعداد درونی 2. تجربه 3. مطالعات روزآمد و پراکنده 4. دانش و تخصص و 5. مخاطب شناسی. ...
کتاب نظم جامعه را به هم می‌زند و مردم با کتاب خواندن آرزوهایی پیدا می‌کنند که حکومت‌ها نمی‌توانند برآورده کنند... فرهنگ چیزی نیست که یک بار ساخته شود و تمام شود. فرهنگ از نو دائماً ساخته می‌شود... تا سال ۲۰۵۰ ممکن است مردم کتاب را دور بریزند... افلاطون می‌گوید کتاب، انسان‌زدایی هم می‌کند... کتاب، دشمن حافظه است... مک لوهان می‌گوید کتاب به اندازه تلویزیون دموکراتیک نیست و برای نخبگان است! ...
حریری از صوَر و اصوات طبیعت ژاپنی را روی روایتش از یک خانواده ژاپنی کشیده و مخاطب را با روح هایکوگون حاکم بر داستانش پیش می‌برد... ماجرای اصلی به خیانت شوئیچی به همسرش برمی‌گردد و تلاش شینگو برای برگرداندن شرایط به روال عادی‌... زنی که نمونه کامل زن سنّتی و مطیع ژاپنی است و در نقطه مقابل معشوق عصیانگر شوئیچی قرار می‌گیرد... زن‌ها مجبورند بچه‌هایی را بزرگ کنند که پدرهای‌شان مدت‌ها قبل فراموش‌شان کرده‌اند ...