«سفر شهرزاد؛ فرهنگهای گوناگون، حرمسراهای گوناگون» [شهرزاد ترحل الی الغرب یا Scheherazade Goes West] نوشته فاطمه مرنیسی [Fatema Mernissi] و ترجمه شیرین کریمی توسط انتشارات کراسه منتشر شد.
![سفر شهرزاد؛ فرهنگهای گوناگون، حرمسراهای گوناگون» [شهرزاد ترحل الی الغرب یا Scheherazade Goes West] نوشته فاطمه مرنیسی [Fatema Mernissi]](/files/162678155383934791.jpg)
به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، انتشارات کراسه کتاب «سفر شهرزاد؛ فرهنگهای گوناگون، حرمسراهای گوناگون» را در ۱۹۲ صفحه و بهای ۸۱ هزار تومان منتشر کرد. فاطمه مرنیسی جامعهشناس و فمینیست مراکشی با آثارش، که از سوی کتابخوانان در سراسر جهان «سحرآمیز»، «پُرنقشونگار» و «درخورِ ملاحظه» توصیف و تحسین شدهاند، بر زندگی زنان در خاورمیانه نور تابانده است.
مرنیسی در کتاب سفر شهرزاد تجربههای منحصربهفردش را، در جایگاه زنِ مراکشیِ آزاد و مستقلی که با عجایب و تخطیهای غیرمنتظره فرهنگ غرب روبهرو میشود، نگاشته است. مرنیسی در این خودزندگینگاره با پاکنظری و فراتخیّلِ خیرهکننده ناداستانی پُرشاخوبرگ و سرشار از نکتهسنجی ارائه میدهد و آنچه را در سفرش به غرب دیده است بازگو و تفسیر میکند. یافتههای غافلگیرکننده او درباره وضعیت و نگرش به زنان در سرتاسر جهان در روایتی عمیقاً اثرگذار با نوعی کنایهآمیزی خوشایند و دنیادیدگیِ دلپذیر بیان میشود.
در بخشی از این کتاب میخوانیم: «قدرت مرد غربی در این است که تعیین کند زن چه بپوشد و چطور دیده شود. او کل صنعت مُد را، از لوازم آرایشی تا لباس زیر، کنترل میکند. من فهمیدم که غرب تنها جای جهان است که در آن مُدِ زنان کسبوکارِ مردان است. در جایی مثل مراکش که خودتان لباسهایتان را طراحی میکنید و درباره آن با پیشهوران و زنان حرف میزنید، مُد کسبوکارِ خودتان است. در غرب اینطور نیست. مردان حجم حیرتآوری از خرتوپرتهای فتیشوار مربوط به مُد را طراحی و تولید کردهاند و با همین خرتوپرتها چرخ صنعتی چندین میلیارد دلاری در حال چرخش است.»
در بخش دیگری از کتاب نیز چنین روایت شده که: «من در حرمسرا به دنیا آمدم.» اینطور که پیدا بود این جمله کوتاه گیروگرفتاریِ اسرارآمیزی در خود داشت، چون همه، بیاستثنا، مثل فرمولی جادویی گفتوگویشان را با این پرسش شروع میکردند: «اول بگویید شما واقعاً در حرمسرا به دنیا آمدید؟» و نگاهِ مصاحبهکننده بهحدی جدّی بود که معلوم بود نمیخواهد من از زیر آن در بروم، انگار که راز شرم آوری در آن موضوع باشد.»
