کتاب «برسد به دست خانم رئیس‌جمهور؛ نامه‌ای سرگشاده به بانوان سردمدار جهان» [Dear Madam President : an open letter to the women who will run the world] اثر جنیفر پالمیری [Palmieri, Jennifer] با ترجمه محمدمهدی سیدناصری منتشر شد.

برسد به دست خانم رئیس‌جمهور؛ نامه‌ای سرگشاده به بانوان سردمدار جهان» [Dear Madam President : an open letter to the women who will run the world] اثر جنیفر پالمیری [Palmieri, Jennifer]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۱۸۰ صفحه با شمارگان هزار نسخه و قیمت ۳۹هزار تومان توسط نشر ذکر منتشر شده است.

در نوشته پشت‌ جلد کتاب می‌خوانیم: بسیاری از مردم در آمریکا و جهان در سال ۲۰۱۶ میلادی بر این باور بودند که دیگر نوبت ریاست‌جمهوری یک زن فرارسیده و اگر خانم هیلاری کلینتون روز هشتم نوامبر دونالد ترامپ را شکست می‌داد، اولین رئیس‌جمهور زن در تاریخ ایالات متحده آمریکا می‌شد. زنی که پیش‌تر بانوی اول و سناتور و وزیرخارجه هم بوده و می‌شود گفت همه عمر کاری‌اش را در قلب سیاست ایالات متحده آمریکا گذرانده است. با وجود این‌که این همه سال خانم هیلاری کلینتون زیر ذره‌بین و جلو دوربین رسانه‌ها بوده، کمتر کسی در آمریکا مدعی است خانم هیلاری «حقیقی» را می‌شناسد.

[ این کتاب پیش از این تحت عنوان «خانم رئیس‌جمهور» و با ترجمه فاطمه رضاپور توسط نشر ستاک منتشرشده بود.]

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...