آرگو [Argo]. رمانی از گئورگوس تئوتوکاس1 (1905-1966)، نویسنده‌ی یونانی، که در 1936 در آتن منتشر شد. این رمان یکی از اولین آثار نویسنده است. ماجرای اثر بعد از حوادث آسیای صغیر در 1922 اتفاق می‌افتد که بر اثر آن هزاران یونانی مجبور به مهاجرت به یونان شدند. این شکست پایان یک رؤیای تاریخی یونانیان، یعنی بازپس‌گرفتن قسطنطنیه بود و در روحیه و زندگی سیاسی مملکت خلأیی ایجاد کرد و نوعی پریشانی به‌وجود آورد که زمینه‌ی اصلی این کتاب را تشکیل می‌دهد.

آرگو [Argo]. رمانی از گئورگوس تئوتوکاس1 Georgos Theotokàs

در این اثر به‌خصوص به محیط دانشگاهی پرداخته شده است که در آن دانشجویان درگیر وسوسه‌های گوناگون از ناسیونالیسم گرفته تا مارکسیسم و جهان‌وطنی، بیهوده دنبال راهی، مسیری و نوری می‌گردند که راهنمایی‌شان کند. کتاب دارای شخصیت‌های متعددی است. همه می‌خواهند به صورت تازه‌ای فعالیت کنند، بیافرینند، و زندگی کنند، اما اصیل‌ترین آنها در کتاب، افراد یک خانواده‌ی آتنی، یعنی خانواده‌ی نوتارا2 هستند که پدرشان، استاد حقوق در دانشگاه، آخرین نماینده‌ی یک نظام و یک سنت در حال فروپاشی است. سه پسر او، نیکفوروس،3 لینوس،4 آلکسیس،5 هرکدام می‌کوشند که تکیه‌گاهی در وقاحت، فعالیت یا شعر پیدا کنند.

نیکفوروس، فرزند ارشد، پس از فعالیت‌های ادبی درخشان اولیه، از رؤیاهای جوانی‌اش منصرف می‌شود و ترجیح می‌دهد که به صورت فرد جهان‌وطنی در گمنامی زندگی کند و لینوس که کوچکترین آنهاست ضمن یک تظاهرات خیابانی جلو گلوله می‌رود و کشته می‌شود. تنها آلکسیس که جوان‌مرگ شده است از فراموشی نجات می‌یابد و نام نوتارا را نیز زنده نگه می‌دارد. مجموعه‌ی اشعار او با عنوان شادی زندگی کتاب مقدس نسل جوان می‌شود. از این تجربه‌ای که یک گروه نوجوان از سر گذرانده‌اند و از این ماجرای روانی که نام نمادین آن -آرگو- سفر افسانه‌ای یاسون6 را به یاد می‌آورد. این کتاب که شامل وقایع یک دوران و یک آرزوی بربادرفته است، شاهدی روشن و کامل بر مصیبت‌هایی است که پس از حوادث آسیای صغیر بر یونان گذشته است.

رضا سیدحسینی. فرهنگ آثار. سروش

1. Georgos Theotokàs 2. Notaras
3. Nikephoros 4. Linos 5. Alexis 6. Jason

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

پس از ۲۰ سال به موطن­‌شان بر می­‌گردند... خود را از همه چیز بیگانه احساس می‌­کنند. گذشت روزگار در بستر مهاجرت دیار آشنا را هم برای آنها بیگانه ساخته است. ایرنا که که با دل آکنده از غم و غصه برگشته، از دوستانش انتظار دارد که از درد و رنج مهاجرت از او بپرسند، تا او ناگفته‌­هایش را بگوید که در عالم مهاجرت از فرط تنهایی نتوانسته است به کسی بگوید. اما دوستانش دلزده از یک چنین پرسش­‌هایی هستند ...
ما نباید از سوژه مدرن یک اسطوره بسازیم. سوژه مدرن یک آدم معمولی است، مثل همه ما. نه فیلسوف است، نه فرشته، و نه حتی بی‌خرده شیشه و «نایس». دقیقه‌به‌دقیقه می‌شود مچش را گرفت که تو به‌عنوان سوژه با خودت همگن نیستی تا چه رسد به اینکه یکی باشی. مسیرش را هم با آزمون‌وخطا پیدا می‌کند. دانش و جهل دارد، بلدی و نابلدی دارد... سوژه مدرن دنبال «درخورترسازی جهان» است، و نه «درخورسازی» یک‌بار و برای همیشه ...
همه انسان‌ها عناصری از روباه و خارپشت در خود دارند و همین تمثالی از شکافِ انسانیت است. «ما موجودات دوپاره‌ای هستیم و یا باید ناکامل بودن دانشمان را بپذیریم، یا به یقین و حقیقت بچسبیم. از میان ما، تنها بااراده‌ترین‌ها به آنچه روباه می‌داند راضی نخواهند بود و یقینِ خارپشت را رها نخواهند کرد‌»... عظمت خارپشت در این است که محدودیت‌ها را نمی‌پذیرد و به واقعیت تن نمی‌دهد ...
در کشورهای دموکراتیک دولت‌ها به‌طور معمول از آموزش به عنوان عاملی ثبات‌بخش حمایت می‌کنند، در صورتی که رژیم‌های خودکامه آموزش را همچون تهدیدی برای پایه‌های حکومت خود می‌دانند... نظام‌های اقتدارگرای موجود از اصول دموکراسی برای حفظ موجودیت خود استفاده می‌کنند... آنها نه دموکراسی را برقرار می‌کنند و نه به‌طور منظم به سرکوب آشکار متوسل می‌شوند، بلکه با برگزاری انتخابات دوره‌ای، سعی می‌کنند حداقل ظواهر مشروعیت دموکراتیک را به دست آورند ...
نخستین، بلندترین و بهترین رمان پلیسی مدرن انگلیسی... سنگِ ماه، در واقع، الماسی زردرنگ و نصب‌شده بر پیشانی یک صنمِ هندی با نام الاهه ماه است... حین لشکرکشی ارتش بریتانیا به شهر سرینگاپاتام هند و غارت خزانه حاکم شهر به وسیله هفت ژنرال انگلیسی به سرقت رفته و پس از انتقال به انگلستان، قرار است بر اساس وصیت‌نامه‌ای مکتوب، به دخترِ یکی از اعیان شهر برسد ...