دو عضو کمیته جایزه نوبل ادبیات در آکادمی سوئد به‌ نشانه اعتراض به اصلاحات داخلی این آکادمی و در مخالفت با نظریه «ادبیات فراتر از سیاست است»، همچنین انتخاب «پیتر هاندکه» به عنوان برنده نوبل سال ۲۰۱۹ استعفا دادند.

به گزارش خبرگزاری فرانسه، این نظریه منجر به انتخاب پیتر هاندکه نویسنده اتریشی به عنوان برنده نوبل سال ۲۰۱۹ شد. هاندکه به دلیل حمایت از صرب ها در جریان جنگ سال های ۱۹۹۰ در یوگسلاوی سابق، با انتقادات زیادی روبرو بوده است.
کریستوفر لیندوئر (Kristoffer Leandoer) و گان بریت ساندستروم (Gun-Britt Sundstrom) که به مدت دو سال از اعضای کمیته خارجی نوبل آکادمی سوئد بودند، تصمیم خود برای ترک این آکادمی را اعلام کردند.

استعفای آنها با تایید آکادمی، بیش از یک هفته قبل از برگزاری مراسم جایزه  نوبل در تاریخ ۱۰ دسامبر (۱۹ آذر) برای گرامیداشت سالگرد مرگ آلفرد نوبل بانی اعطای این جایزه، تقدیم و مطرح شد.
لیندوئر گفت که تحمل اصلاحات داخلی در این آکادمی پس از رسوایی اخلاقی سال ۲۰۱۷ را ندارد. ساندستروم نیز دلایلی را برای استعفای خود برشمرد که شامل اعطای جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۹ به هاندکه می شود.

وی در یادداشتی در روزنامه سوئدی داگنز نی‌هتر (Dagens Nyheter) نوشت: انتخاب ادبی سال ۲۰۱۹، نه تنها انتخاب یک مجموعه کار، بلکه طبق برداشت اعضای داخلی و خارجی آکادمی و دفاع از موضعی بود، مبنی بر اینکه ادبیات فراتر از سیاست است که ایدئولوژی من نیست. انتخاب هاندکه به دلیل تعریف وی از اسلوبودان میلوسوویچ رئیس جمهوری یوگسلاوی سابق، خشم ساکنان منطقه بالکان و فراتر از آن را برانگیخت. همچنین پس از لغو اهدای جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۸ به دلیل رسوایی اخلاقی در این آکادمی، برندگان نوبل ادبی ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ به طور همزمان در سال جاری اعلام شدند.

هاندکه هفتادوشش ساله که در نزدیکی پاریس ساکن است، در یکی از کتاب های خود به کم اهمیت جلوه دادن جنایات جنگی صرب ها متهم است. وی همچنین به دلیل سخنرانی در مراسم خاکسپاری میلوسوویچ، با انتقاد شدیدی روبرو شد. وی در حالی درگذشت که به دلیل نسل کشی، جنایات جنگی و جنایت علیه بشریت، تحت محاکمه بود.

نوبل ادبیات و برندگان سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹

جایزه نوبل ادبیات به عنوان یکی از جوایز مطرح ادبی در سطح جهانی، سال گذشته به دلیل رسوایی اخلاقی و مالی در آکادمی سوئد؛ نهاد متولی تعیین برنده، اعطا نشد. امسال این جایزه به دو نویسنده اعطا شد و به این ترتیب نام اولگا تورکاچوک نویسنده و شاعر پنجاه و هفت ساله لهستانی به عنوان برنده نوبل سال ۲۰۱۸ و پیتر هاندکه شاعر هفتادو شش ساله اتریشی برنده نوبل ۲۰۱۹ اعلام شد.

اولگا تورکاچوک، نویسنده، شاعر و کنشگر اجتماعی و روشنفکر لهستانی است که در سال ۲۰۱۸ برنده جایزه بوکر بین المللی برای رمانی به نام پروازها شد، اثری که پیش از آن جایزه نایک/NIKE لهستان به عنوان مهم ترین جایزه ادبی این کشور را برای وی به ارمغان آورده بود. وی که دانش آموخته روانشناسی از دانشگاه ورشو لهستان است، برای لحن اسطوره ای آثارش شناخته می شود. مبلغ نقدی این جایزه ۹ میلیون کرون سوئد (حدود ۹۰۰ هزار دلار آمریکا) ست و در مراسمی در استکهلم در ماه دسامبر (آذر/دی) همراه با لوح به برندگان اعطا می شود.

پیتر هاندکه، نمایشنامه نویس، داستان نویس و مترجم اتریشی است که پیش از این جوایز ادبی دیگری نظیر جایزه کافکا و جایزه گئورگ بوشر را از آن خود کرده است، از وی آثاری به زبان فارسی توسط علی اصغر حداد مترجم مطرح آلمانی به فارسی، برگردانده شده است.

 آلفرد نوبل (۱۸۳۳ تا ۱۸۶۹) شیمی‌دان، مهندس، مخترع و تاجر سوئدی که برای کشف دینامیت و مالکیت کارخانه اسلحه سازی بوفور سوئد مشهور است؛ کمی قبل از مرگ در ۲۷ نوامبر ۱۸۹۵ سومین و آخرین وصیت نامه خود را نوشت و در آن تمام اموال و منافع حاصل از آن را به اهدای پنج جایزه نوبل در رشته‌های شیمی، فیزیک، زیست شناسی یا پزشکی، ادبیات و صلح اختصاص داد و به طور خاص وصیت کرده جایزه نوبل ادبیات به فردی داده شود که «شاهکارترین اثر را در سال گذشته در بهترین شکل ارائه داده باشد»؛ وی همچنین مسئولیت تعیین برنده هر یک از این جوایز را مشخص و آکادمی سوئد را نهاد مسئول انتخاب فرد برنده و اهدای این جایزه کرده است.

اولین کتاب دانشگاهی است که به جامعه‌شناسی اسلام و تا حدودی تشیع می‌پردازد... برخی معتقدند جامعه‌شناسی دین مربوط به مسیحیت است نه اسلام... در بنیادگرایی ما با دین بدون فرهنگ مواجهیم... مطالعه تحولات تاریخی و سازمانی روحانیت... جامعه‌شناسان فرانسوی ترجیح می‌دهند درباره قبایل استرالیا یا اسکیموها تحقیق کنند تا اینکه مسلمانان را موضوع تحقیق قراردهند ...
«سووشون» رمانِ تجاوز است، تجاوز به روح یک ملت... مردمی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند با تجاوزگران هم‌داستان می‌شوند... همه زن‌ها حتی چهره‌های منفی مثل «عزت‌الدوله» هر یک به‌نوعی وجوه گوناگونِ ستمدیدگی، بی‌پناهی، ناکامی و تحملِ زن ایرانی را به نمایش می‌گذارند... می‌خواستم بچه‌هایم را با محبت و در محیط آرام بزرگ کنم اما الان با کینه بزرگ می‌شوند...هر هفته نان و خرما به دیوانه‌خانه و زندان می‌فرستد... تاریخ در این رمان لَق نمی‌زند یعنی آدم‌ها از بستر واقعی برخاسته‌اند ...
در هم آمیختگی «من و تو»، «ما» نمی‌شود! اصلا یکجا نیستیم. من در عالم خودم هستم و تو هم در عالم خودت... جینی دختر شرقی بیست و چهار ساله دانشجوی رشته‌ی زبان های خارجی دانشگاه استنفورد که یک سال و نیم در گروه درمانی دکتر یالوم شرکت کرده است و هیچ گونه بهبودی نداشته، بهانه‌ی خلق این اثر می‌‎شود... خواننده هر روز یک قدم نزدیکتر شدن جینی با خود مطلوبش را می‌‎بیند، شاهد خودافشایی‌گری‌های دکتر یالوم می‌‎شود و طعم یک روان درمانی اصیل را می‌‎چشد. ...
بسیاری از پزشکانی که کارشناس بررسی داروها هستند، خود با شرکت‌های سازنده آن داروها همکاری می‌کنند... علم مدرن یک کسب و کار بزرگ محسوب می‌شود... پول بر هنجارهای علم به شکل‌های مختلفی تأثیر می‌گذارد و موجب سوگیری عالمان می‌شود... گاه پژوهشگران بین منافع شخصی یا سازمانی خود و منافع جامعه گیر می‌کنند. این جاست که باید یکی از این سه راهبرد را دنبال کرد: افشا کردن این تضاد منافع، مدیریت آن، یا خودداری از ادامه آن. ...
از نسلی است که با آرمان‌هایش زیست. به مسئولیت و تعهدِ نویسنده باور داشت، گرچه آثارش به هر کیفیتی که هست هرگز کپیِ رنگ‌پریده‌ای از آثار رئالیسم سوسیالیستیِ بابِ روز روزگارش نبود که تعهد ادبیات و کلمات را «تپانچه‌های پُر»ی تعبیر می‌کردند که تنها بناست شلیک ‌کنند تا صدایی دراندازند. در روزگاری که درویشیان می‌نوشت نیز مانندِ دوران معاصر به قولِ سارتر بخشی از ادبیات به کنکاش در قوانین و قواعدِ خود می‌پرداخت و البته شگردهای تازه‌ای هم خلق می‌کرد ...