کتاب «وکالت ایران» نوشته حسن سبحانی، نماینده مردم دامغان در دوره‌های پنجم، ششم و هفتم مجلس در 12 جلد روانه بازار نشر شد.

به گزارش ایبنا، کتاب «وکالت ایرانی» که حاوی دیدگاه‌ها، مذاکرات جلسه علنی، اقدامات، مواضع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، اظهارنظرها، مراجعات، ملاقات‌ها و تحقیقات و... است، تصویری است کلی از همه آن چیزی که طی 4383 روز بر یک نماینده مجلس گذشته است و بر همین اساس، می‌تواند مورد ارجاع و استناد واقع شود.

در این اثر، بخش‌هایی از تاریخ مجلس شورای اسلامی در برهه‌هایی از فعالیت‌های این محفل قانون‌گذاری روایت شده است. در این اثر چگونگی فعالیت و مشارکت نماینده مردم دامغان در مجلس شورای اسلامی در قانونگذاری، نظارت بر امور کشور از طریق تحقیق و تفحص، سؤال از وزیران و ارائة تذکرات بیان شده است.

مطالبی که در این کتاب آمده است، حاوی دیدگاه‌ها، مذاکرات جلسه علنی، اقدامات، مواضع سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، اظهارنظرها، مراجعات، ملاقات‌ها، تحقیقات و از این قبیل در طول سه دوره نمایندگی است. او به گفته خودش، به این دلیل این مطالب را بی‌کم و کاست آورده‌ که خوانندگان بر مواضع و تغییرات احتمالی در گذر زمان که در رابطه با مولف در حد صفر بوده و اقدامات و تاملات او با سیاسیون و مراجع‌کنندگان وقوف یافته و بدانند یکی از کسانی که از طرف آنها سرنوشت قانونگذاری را در سال‌های 75 تا 87 بر عهده داشته، چگونه اندیشیده و اقدام کرده است.



این شناخت می‌تواند هم معطوف به اصلاحات احتمالی در انتخاب‌های بعدی و هم مربوط به شناخت پارلمان، جامعه ایران، قانونگذاران و مدیران و نوع وقوف در مواجه با آنها طی آن سال‌ها بوده باشد و چنین است که «وکالت ایرانی» با ورود به اجزاء و چگونگی قابلیت نمایندگی مجلس را در ایران عصر ما روایت کند.

در ارائه تصویر واقع‌بینانه‌ای از آنچه بر یک وکیل و یا نماینده مجلس در ایران می‌گذرد، چندان به این نکته توجه نشتده که ماوقع خوب یا بد است، مناسب است یا نیست؛ بلکه تمام اهتمام نگارنده بر آن بوده تا جامعه معاصر و همچنین آیندگان تا آنجا که ممکن است از طریق این مکتوبات بدانند که بر یک نماینده به لحاظ شغل قبلی دانشگاهی و مشی سیاسی و تعلق اولیه جغرافیایی وابسته به شهری با جمعیتی کم و به طور طبیعی دارای محدودیت‌ها و موانع سیاسی و سنت ایجاب کرده، چه گذشته است

و عناصر و دیدگاه‌های مطرح‌شده را روشمند كرد، درست همان‌طوركه دكارت با «كوجیتو» مساله تشكیك را كه پیش از او محمد غزالی، آگوستین و دیگران بر آن اندیشه گماشته بودند‌، روشمند كرد... این شاعران خودخوانده برای بی‌اهمیت نشان دادن ایرادات و سستی سروده‌های‌شان «پیرمرد» را سپر بلا كرده‌اند و نام لغزش‌های خود را زیر پوشش اصطلاحاتی مانند «گسترش دستور زبان»، ‌«آشنایی‌زدایی»، ‌«حس‌آمیزی» و امثال اینها پنهان می‌سازند. ...
دشنام‌های ناموسی، حالا رسیده است به شعارهای ضد میهنی... حذف نود فقط بر می‌گشت به حذف مرجعیت اجتماعی به دست گروهی که هیچ مرجعیتی نداشتند!... یک شترمرغ می‌آورم که در یک مسابقه‌ی رقاصی برنده شده است.... در ارشاد کسی می‌نشست که ماموریت‌ش کشیدن ماژیک روی تصاویر زنان برهنه‌ی مجلات بود... هیچ‌کدام در هیچ کاری حرفه‌ای نشدید... با ستاره مربع این بحران را حل کن مدیر شبکه! ...
برای وصل‌کردن آمده بود، وقتی همه در پی فصل بودند. سودای «مکتب تلفیق» داشت، وقتی «مکتب تفکیک» فراتر از نام یک جریان فکری، توصیفی بود برای کنش غالب فعالان مذهبی و سیاسی. دنبال تطبیق بود. دنبال جوش‌دادن... منبر جای حدیث و آیه و تفسیر است، جای نصیحت و تذکر... موعظه‌ی واعظ قرار است کسی که پای منبر نشسته را متنبّه کند؛ نه آن‌که او را بشوراند. باید به آرامش برساندش، نه آن‌که به هیجان. ...
«مراقب قدرت دایره‌ها باش!» این توصیه‌ی مادربزرگ شافاک به نوه‌ی دختری‌اش است. به نظر او هر یک از ما درون یک مجموعه دایره زندگی می‌کنیم. دایره‌هایی که اگر مراقب منطقه نفوذ و حدود آنها نباشیم؛ خطر مرگ ما را تهدید می‌کند. مرگی در سکوت و بی‌ هیاهو... ...
نوشتن برایم هم دشوار است و هم آسان... با آثار هنری، كتاب و آدم‌های بی‌نظیری هم برخورد كرده‌ام اما در لحظه‌ای اشتباه و هیچ اتفاقی نیفتاده است... كلاس درس پادزهری است برای داشتن سیاستمدارهایی كه داریم و اتفاق‌هایی كه در جهان اطراف‌مان روی می‌دهد. ...