به گزارش خبرآنلاین، کتاب «سیری در سیره نبوی» نوشته رسول جعفریان تلخیصی است از کتاب سیره رسول خدا (ص) که به زبان جوانان نوشته و از سوی انتشارات دلیل ما روانه بازار نشر شده است. این کتاب با هدف آشنایی جوانان با رفتار و عملکرد پیامبر اکرم (ص) و با استناد به منابع اصیل و قرآن کریم و احادیث و حوادث تاریخی در 12 فصل سامان یافته است.

نویسنده این کتاب به زبانی ساده و روان و به صورت گزینشی مهمترین حوادث زندگی پیامبر (ص) و سال‌های بعثت، هجرت، و سختی‌ها و رنج‌های پیامبر و رفتارهای نیکوی پیامبر را در ابعاد و عرصه‌های گوناگون زندگی ترسیم و تصویر کرده است.

«جزیرة العرب در آستانه اسلام، روزگار نبوت و طلوع اسلام، اسلام رو در رو با مشرکان، فشار مشرکان مکه، زمینه هجرت به مدینه، هجرت به مدینه، شکل گیری امت و تشکیل دولت، نبرد بدر، نبرد احد، نبرد احزاب، پیمان حدیبیه و فتح مکه، پیامبر با یهودیان، آخرین روزها و آخرین رخدادها» عناوین فصل‌های این کتاب هستند.

رسول جعفریان معتقد است: اگرچه در متون اسلامی و در بخش سیره نبوی متون خوبی داریم ولی متاسفانه این آثار را به درستی نمی‌شناسیم و آنها را معرفی نمی‌کنیم. کتابخانه تاریخ اسلام قم آثار خوبی را در این زمینه گردآوری کرده است. در این مرکز بالغ بر 2000 عنوان کتاب در زمینه سیره نبوی وجود دارند که منبع مناسبی برای پژوهشگران و محققان این حوزه به شمار می‌آید.

به گفته رییس کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس شورای اسلامی در آثار شیعه، سیره نبوی جدی گرفته نشده است و آنقدر که در آثار تشیع به ائمه اطهار (ع) توجه شده، زندگی پیامبر (ص) شناخته نشده است. درس سیره در حوزه‌های شیعه به جز سال‌های اخیر راهی نداشته و اکنون نیز به شکل عمیقی به این مسئله پرداخته نمی‌شود.

در فصل هفتم این کتاب تحت عنوان «نبرد بدر» زیر عنوانی اهداف جهاد در اسلام می‌خوانیم: «یکی از بخش‌های مهم سیره پیامبر (ص) در دوران مدینه، جنگ‌های آن حضرت با دشمنان اسلام است؛ دشمنان بیابانگردی که شغلشان غارت بود و کوچک‌ترین فرصتی را برای ضربه زدن به اسلام از دست نداده و تنها قدرت نظامی مسلمانان می ‌توانست آنها را از اندیشه تهاجم باز دارد. به همین مناسبت تاریخ دوران مدینه را مغازی می‌نامند که جمع غزوه به معنای جنگ است...حضرت در فتح مکه با رویی باز- نه انتقام‌جویانه - با بت‌پرستان مکه برخورد کرد. براساس دستور قرآن بخشی از زکات را در اختیار مشرکان مایل به اسلام گذاشت که خداوند از آنها با تعبیر مولفه قلوبهم یاد کرده است یعنی کسانی که با دادن مال، می‌توان جذب اسلامشان کرد. با این حال روشن است که همیشه و همه مردم آنگونه نبودند که به راحتی سخن حق را بپذیرند. کسانی نیز چون اشراف قریش، اهل عناد و فساد بودند و بر راه فساد خود پافشاری می‌کردند. آنان شماری از مستضعفان را فریب داده و نه تنها مانع ایمان آوردن آنان می‌شدند بلکه آنها را بر پیامبر (ص) می‌شوراندند. زبانی که این قبیل مردم با آن آشنایند، زبان جنگ است. خداوند متعال فرمان جهاد را برای از میان بردن فتنه و فساد و نابود کردن سران کفر بر مردم الزام کرده است لذا فرمود: «با پیشوایان کفر قتال کنید که ایشان اهل عهد و پیمان نیستند. توبه/12»

دلیل دیگری که خداوند برای لزوم جهاد بیان فرموده؛ نجات مستضعفانی است که در چنگال ستمگران به اسارت درآمده، مورد ستم آنها قرار گرفته و به وسیله تبلیغات آنها منحرف می‌شوند. در اینباره فرمود: «چرا در راه خدا و برای مردان و زنان و کودکان ناتوانی که می‌گویند: ای پروردگار ما! ما را از این قریه ستمکاران بیرون آر و از جانب خود یار و مددکاری قرار ده، نمی‌جنگید؟ نساء/75»

از دیگر هدف‌های فرمان جهاد از میان بردن فتنه فتنه‌گران است: «با آنها بجنگید؛ تا دیگر فتنه‌ای نباشد و دین تنها دین خدا شود. ولی اگر از فتنه‌گری دست برداشتند، تجاوز جز بر ستمگران روا نیست. بقره/ 193»

خداوند از مسلمانان می‌خواهد تا با حفظ قدرت و برتری نظامی، دشمنان خدا و خود را مرعوب سازند: «و در برابر آنها تا می‌توانید نیرو و اسبان سواری سواری آماه کنید تا دشمنان خدا و دشمنان خود را بترسانید. انفال/ 60»...باید توجه داشت که در فرهنگ قبیله‌ای، جنگ و تجاوز عادت روزانه شده بود و اسلام برای جنگ‌طلبان آنچنانی باید خود را قوی و قدرتمند نگاه می‌داشت. قرآن به «جنگ و جهاد مقدس» اعتقاد داشت، جنگی که گرچه ممکن است در آن کسانی کشته شوند اما دیگران به حیات طیبه دست خواهند یافت و مومنانی که شهید شده‌اند نزد خداوند رزق و روزی خواهند داشت.»

اول لولئین خانه مسجدشاه بود که زمینی معادل هزار و چند صد متر مساحت را در بر گرفته، چهل دهانه مستراح در آن بنا شده بود که با سرقفلی‌ای معادل سی چهل هزار تومان و روزانه ده دوازده تومان عایدات خرید و فروش می‌شد... ممنوع شدن مصرف علنی تریاک، ممنوعیت عربده کشی و آوازه خوانی در خیابان‌ها، ممنوعیت خرس رقصانی و لوطی عنتری، ممنوعیت ورود حمامی با لباس نیمه برهنه به داخل خیابان و ممنوعیت قضای حاجت در معابر... ...
و عناصر و دیدگاه‌های مطرح‌شده را روشمند كرد، درست همان‌طوركه دكارت با «كوجیتو» مساله تشكیك را كه پیش از او محمد غزالی، آگوستین و دیگران بر آن اندیشه گماشته بودند‌، روشمند كرد... این شاعران خودخوانده برای بی‌اهمیت نشان دادن ایرادات و سستی سروده‌های‌شان «پیرمرد» را سپر بلا كرده‌اند و نام لغزش‌های خود را زیر پوشش اصطلاحاتی مانند «گسترش دستور زبان»، ‌«آشنایی‌زدایی»، ‌«حس‌آمیزی» و امثال اینها پنهان می‌سازند. ...
دشنام‌های ناموسی، حالا رسیده است به شعارهای ضد میهنی... حذف نود فقط بر می‌گشت به حذف مرجعیت اجتماعی به دست گروهی که هیچ مرجعیتی نداشتند!... یک شترمرغ می‌آورم که در یک مسابقه‌ی رقاصی برنده شده است.... در ارشاد کسی می‌نشست که ماموریت‌ش کشیدن ماژیک روی تصاویر زنان برهنه‌ی مجلات بود... هیچ‌کدام در هیچ کاری حرفه‌ای نشدید... با ستاره مربع این بحران را حل کن مدیر شبکه! ...
برای وصل‌کردن آمده بود، وقتی همه در پی فصل بودند. سودای «مکتب تلفیق» داشت، وقتی «مکتب تفکیک» فراتر از نام یک جریان فکری، توصیفی بود برای کنش غالب فعالان مذهبی و سیاسی. دنبال تطبیق بود. دنبال جوش‌دادن... منبر جای حدیث و آیه و تفسیر است، جای نصیحت و تذکر... موعظه‌ی واعظ قرار است کسی که پای منبر نشسته را متنبّه کند؛ نه آن‌که او را بشوراند. باید به آرامش برساندش، نه آن‌که به هیجان. ...
«مراقب قدرت دایره‌ها باش!» این توصیه‌ی مادربزرگ شافاک به نوه‌ی دختری‌اش است. به نظر او هر یک از ما درون یک مجموعه دایره زندگی می‌کنیم. دایره‌هایی که اگر مراقب منطقه نفوذ و حدود آنها نباشیم؛ خطر مرگ ما را تهدید می‌کند. مرگی در سکوت و بی‌ هیاهو... ...