جایزه ادبی "پروین اعتصامی" که هر دوسال یکبار در سالگرد تولد این شاعر ایرانی برگزار می شود از تمامی مولفان و مترجمان زن ایرانی دعوت کرد آثار خود را تا 31 شهریور به دبیرخانه جایزه ارسال کنند.

به گزارش مهر، نویسندگان، شاعران و پژوهشگران زن ایرانی که آثارشان برای نخستین بار در سال های 87 و 88 منتشر شده است می توانند تا 31 شهریور سه نسخه از کتاب خود را برای شرکت در چهارمین دوره جایزه ادبی
پروین اعتصامی ارسال کنند.

حوزه مورد ارزیابی هیئت داوران کتاب های تالیفی و ترجمه ای بانوان است که به زبان فارسی منتشر شده و موضوعات آن شامل شعر، ادبیات داستانی در دو شاخه داستان بلند و کوتاه، ادبیات نمایشی، ادبیات پژوهشی و ادبیات کودکان در دو شاخه داستان و شعر است.

در بخش ادبیات پژوهشی آثار در حوزه نقد و پژوهش، پایان نامه های دانشجویی و مجموعه مقالات ادبی داوری می شوند.

جایزه ادبی
پروین اعتصامی در سال 1383 به همت معاونت فرهنگی وزارت ارشاد در دفتر مجامع و فعالیت‌های فرهنگی آغاز به کار کرد و مراسم نخستین دوره آن 15 مرداد ماه همان سال برگزار شد و بعد از آن هم هر دو سال یکبار برپا شده است.

هدف از برگزاری این جایزه ادبی بزرگداشت مقام و شخصیت شاعر نامدار ایران
پروین اعتصامی، رشد و اعتلاء خلاقیت‌ها و آفرینش­های ادبی بانوان، ترویج و تقویت زبان فارسی در خارج از کشور، ایجاد پیوند بین ادبیات ملل به ­ویژه در حوزه جهان اسلام، معرفی چهره‌های شاخص زنان ادیب و پژوهنده وتقدیر از زنان در عرصه زبان و ادب فارسی است.

چهارمین جایزه ادبی "
پروین اعتصامی" با همکاری معاونت امور فرهنگی وزارت ارشاد و خانه کتاب اسفندماه سالجاری همزمان با روز بزرگداشت پروین اعتصامی در تهران برگزار می شود.

وزیر ارشاد چندی پیش در احکامی
علی معلم دامغانی، عباسعلی وفایی، راضیه تجار، سپیده خلیلی و نادیا مفتونی را به عنوان اعضاء هیئت علمی چهارمین دوره از جایزه پروین اعتصامی که به صورت دوسالانه برگزار می شود، منصوب کرد.

دبیرخانه این جایزه در تهران، خیابان انقلاب، بین فلسطین جنوبی و براداران مظفر، پلاک 1080، طبقه منفی 2 واقع شده است.

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...