نمایشگاهی از آثار "ویکتور هوگو " نویسنده قرن نوزدهمی فرانسه در شهر لوزان سوئیس برگزار می‌شود. 
   
این نمایشگاه نخستین نمایشگاه بزرگی است که در 20 سال گذشته درباره ویکتور هوگو برپا می‌شود.

به گزارش فارس خبرگزاری آلمان، آثاری که در این نمایشگاه برای بازدید قرار می‌گیرد مربوط به سال‌های بین 1852 تا 1870 ـ که سال‌های تبعید این نویسنده قرن نوزدهمی فرانسه است ـ است. این آثار مربوط به سال‌های تبعید این نویسنده قرن نوزدهمی فرانسه است. در این نمایشگاه 100 اثر در قالب مجسمه و دیگر آثار هنری که هوگو آنها را در خلال سال های 1852 تا 1870 میلادی خلق کرده است تا 18 ماه می نمایش داده می‌شود.

ویکتور هوگو، رمان‌نویس، شاعر و هنرمند فرانسوی بین سال‌های 1802 تا 1885 میلادی می‌زیسته است. بسیاری او را مهم‌ترین نویسنده رمانتیک جهان به حساب می‌آورند. از مهم‌ترین آثار او می‌توان به «بینوایان»، «گوژپشت نتردام» و مقدار زیادی مجموعه شعر و نمایشنامه اشاره کرد.

هرچند هوگو بیش‌تر به‌ عنوان یک رمان‌نویس شناخته می‌شود. اما خیلی‌ها معتقدند که او به ‌عنوان یک شاعر نقش مهم‌تری را ایفا کرده است.

ویکتور هوگو در زمان حیاتش همواره به دلیل داشتن عقاید آزادیخواهانه و سوسیالیستی و حمایت از طبقات محروم جامعه مورد خشم سران دولتی و حکومتی بود.

 هر سال نمایشگاه‌های بسیاری به نام این نویسنده مشهور در سراسر دنیا برگزار می‌شود.

زن در تاریخ انگلستان مطلقا بی‌اهمیت است... در قصه ها عنان زندگی شاهان و فاتحان به دست اوست ولی در واقعیت برده مردان است...زنها باید به چیزهای دیگری به جز آنچه فکر می‌کردند فکر می‌کردند! ... این را بنویس! به آن فکر کن!... تصور کنید شکسپیر خواهری داشت که در نبوغ با او برابری می‌کرد. ولی افسوس که دخترک را هرگز به مدرسه نفرستادند، هیچ وقت نتوانست دستور زبان و منطق یاد بگیرد، پیش از پایان نوجوانی به اجبار ازدواج کرد و سرانجام پس از فرار از منزل جوانمرگ شد. ...
ماگدا آلمانی است و حاصل تجاوز یک افسر روس به مادرش... آیا می‌توان بخش انسانی دیکتاتورها را از اعمال ضد بشری‌شان جدا کرد... هرگز احساس ندامت از اعمالی که در دستگاه هیتلری مرتکب شده بود نداشت... گوبلز می‌خواست نویسنده شود، هیتلر زمانی سعی داشت معمار شود، چرچیل آرزوی هنرمندی در سر داشت، استالین به شاعر شدن فکر می‌کرد و هیملر به کشاورزی علاقه‌مند بود. ...
تب تند دولت برای ساختن جامعه «بدون فقیر» به وضعیتی انجامید که نائومی کلاین آن را «ربودن ضروریات یک زندگی آبرومندانه از میلیون ها شهروند» می نامد... تهیدستان در دهه های ۵٠ و۶۰ شمسی فاقد مکانیسم های نهادی بودند... خیریه شدن اقتصاد ملی... چگونه مردم عادی با مخالفت ها و مقاومت های پراکنده اما فراگیر، دولت را، هرچند موقت، وادار به عقب نشینی کردند... بی عدالتی سیستماتیک و ناکارآمدی حکمرانی ...
از سوراخ کلید، خدمتکارشان را که مشغول حمام کردن است نگاه می‌کند. دلش می‌خواهد داخل شود... به زحمت نوزده سال دارد که انقلاب سوسیالیستی و وحشت بر کشور او سایه می‌گسترد. آیا همین انقلاب نیست که با خشونتهایش به او امکان می‌دهد که از دایره‌ای که مادر به دورش کشیده است فرار کند و بالاخره وارد «زندگی حقیقی» شود... در خانه‌هایی که شاعران به دنیا آمده‌اند زنها حکومت می‌کنند ...
مؤلف اخلاق ناصری تذکر می‌دهد: کودک را با هر کار نیکی که می‌کند، باید تشویق کنند و آفرین گویند، اما هنگامی که رفتارِ زشتی از او سرمی‌زند، باید بسیار مراقب بود که او را به‌صراحت و آشکارا سرزنش نکنند که چرا کار بدی کرده است؛ بلکه این‌طور وانمود کنند که او از روی غفلت و ناآگاهی آن کارِ زشت را انجام داده است... خواجه در سیر تربیت کودک بر وجود بازی و تفریح نیز بسیار تأکید دارد و معتقد است که بازی کردن می‌تواند خاطر کودک را از سختی‌ها و ملالت‌های شئونِ مختلفِ ادب‌آموزی برهاند. ...